PſalmusL

muſcipula tēptantes capere ſapientiā dei:vt ſi iuberet occidi ꝑderet māſuetudinis famā: ſi aūt iuberet dimitti īcurreret blaſphemiā tāqͣꝫ rep̄hēſor legꝭ calūniandꝰ. Quidgͦ rn̄dit? Nō ait occidite: nō ait dimittite:ait: Qui ſe ſcit ſin̄ pctō eē: pͥmꝰ ī illā lapidēiaciat. Iuſta lex q̄ iubet adulterā occidi: ſꝫhͨ lex iuſta: mīſtros habeat īnocētes. Attēditis quā adducitis: attēdite ⁊ qͥ eſtis. Illihͦ audito: vnꝰ poſt alteꝝ diſceſſer̄t. Remāſit adultera et dn̄s. remanſit vulnerata etmedicus: remanſit magna miſeria et magna micoricordia. Adducentes erubuerunt: nec veniam petiuerunt. Adducta cōfuſa eſt et ſanata: Ait illi dominus. Mulier nemo te ꝯdēnauit? Et illa: Nemo dn̄e.Et ille: Nec ego te ꝯdemnabo: vade deinceps iā noli peccare. Nūqͥd xp̄s fec̄ ꝯͣ legēſua? Neqꝫ enī pater eiꝰ ſine filio dederat legē. Si celū ⁊ t̓ra: ⁊ oīa q̄ in eis ſūt: ꝑ ip̄m facta ſūt: lex ſine v̓bo dei quō ſcpͥta eſt? Nongͦ deꝰ ꝯͣ legē ſuā: qꝛ nec imꝑator ꝯͣ leges ſuas fac̄: qn̄ ꝯfeſſis dat indulgētiā. Moyſesmīſter legꝭ: chriſtꝰ ꝓmulgator legis. Moyſes lapidat vt iud̓x: Chriſtꝰ īdulget vt rex.Miſertꝰ ē gͦ eiꝰ deꝰ ſcd̓m magnā miſericordiā ſuā: ſic̄ hͨ rogat: ſic̄ hͨ petit. ſic̄ exclamat⁊ dolet: qd̓ illi adulterā offerētes facere noluerūt: vulnera ſua on̄dēte medico cognouerūt: medicinā a medico nō q̄ſierūt. Itaſūt ml̓ti qͦs peccare nō pudet: agere pnīaꝫpudet. O incredibilis īſania. De vulnereip̄o nō erubeſcis: de ligatura vulnerꝭ erubeſcis? Nōne nudū fediꝰ ⁊ putidiꝰ eſt? Cōfuge gͦ ad medicū: age penitētiā: dic̄ iniqͥtatē meā ego agnoſco: ⁊ pctm̄ meū an̄ meeſt ſemꝑ. ¶ Tibi ſoli peccaui ⁊ᶠ malirmalū gͣnū corā te feci? Quid ē hͦ? Corā hoībꝰenī nō erat adulterata vxor aliena: ⁊ maritus occiſus? Nōne oēs nouerāt qͥd dauidfecerat? Quid eſt: tibi ſoli peccaui ⁊ malignū corā te feci? Quia tu ſolꝰ ſine pctō. Ille iuſtꝰ punitor: qͥ nō hꝫ qd̓ in illo puniat̉.Ille iuſtꝰ rep̄hēſor: qͥ nō hꝫ qd̓ in illo reprehēdat̉. Tibi ſoli inqͥt peccaui ⁊ malignū corā te feci Ut iuſtificeriſ in ſermōībꝰtuis ⁊ vincas cū iudicariſ. Cui dicatfrēs: cui dicat: difficile ē aduerte̓. Deo vtiqꝫ loqͥt̉: ⁊ manifeſtū eſt: quō deꝰ pater noneſt iudicatꝰ. Quid ē: tibi ſoli peccaui ⁊ malignū corā te feci: vt iuſtificerꝭ ī ſermonibꝰtuis: ⁊ vincas cū iudicaris? Uidete futuꝝiudicē: iudicatū a pctōribꝰ iuſtū: ⁊ ī eo vincentē: qꝛ qd̓ in illo iudicaret̉ nō habuit: ⁊ qͥ

eū miſerat pr̄. Erat enī ſolꝰ verꝰ. Et iō ſolūveꝝ ī hominibꝰ dicere potuit hō deꝰ: ſi inueniſtis ī me pctm̄ dicite. Sꝫ forte erat qd̓hoīes latebat: ⁊ nō īueniebāt illi qd̓ erat qͥdē: ſꝫ manifeſtū nō erat. Alio loco ait: Ecce veīt pͥnceps mūdi: acutꝰ inſpector oīmpeccatoꝝ: ecce inqͥt venit pͥnceps huiꝰ mūdi: morte affligēs peccatores: p̄poſitꝰ mortis. Inuidia enī diaboli mors intrauit ī orbē traꝝ. Ecce inqͥt veīt pͥnceps mūdi hꝰ:Dixit hͨ ꝓximꝰ paſſiōi: ⁊ in me nihil īueniet: nihil peccati: nihil morte dignum: nihildānatione dignū. Et tāqͣꝫ ei diceret̉: cur gͦmoreris: ſequit̉ ⁊ dicit: Sꝫ vt ſciāt oēs: qꝛvolūtatē patris mei facio: ſurgite ambulemus hinc. Patior inqͥt dignꝰ ꝓ indignis:vt eos dignos faciā vita mea: ꝓ quibꝰ indigne patior mortē illoꝝ. Huic itaqꝫ nll̓mhabēti pctm̄ dicit in pn̄ti ꝓphetia Dauid:Tibi ſoli peccaui ⁊ malignū corā te feci: vtiuſtificeris in ſermōibꝰ tuis ⁊ vincas cū iudicaris. Suꝑas enī oēs homīes: oēs iudices: ⁊ qͥ ſe putat iuſtū: corā te iniuſtꝰ ē. Tuſolus iuſte iudicas: iniuſte iudicatꝰ: qͥ poteſtatē habes ponēdi aīam tuā: ⁊ poteſtatē habes iteꝝ ſumēdi eā. Uincis gͦ cū iudicarꝭ. Oēs hoīes ſuꝑas: qꝛ plꝰ es qͣꝫ hoīes:⁊ ꝑ te facti ſūt homīes. Tibi ſoli peccaui ⁊malignū corā te feci: vt iuſtificeris in ẜmonibꝰ tuis ⁊ vincas cū iudicaris. ¶ Ecceenī in iniqͥtatibꝰ cōceptꝰ ſum. Tanqͣꝫ diceret̉. Uincūt̉ illi qͥ fecerūt qd̓ tu Dauid. Nō enī hͦ ꝑuū malū: ꝑuūqꝫ pctm̄: adulteriū ⁊ homicidiū. Quid illi qͥ ex quo nati ſunt: de ventre matris ſue nihil tale fecerunt? Etiā ipſis imputas aliqua peccata:vt ille oēs vincat cū ceperit iudicari. Suſcepit ꝑſonā generis humani Dauid: ⁊ attendit oīm vincula: ꝓpaginē mortis ꝯſiderauit: originē iniqͥtatis aduertit ⁊ ait: Ecce enī iniquitatibꝰ ꝯceptus ſū. Nūqͥd Dauid de adulterio natus erat: de Ieſſe viroiuſto ⁊ coniuge ipſiꝰ. Quid eſt quod ſe dicit in iniqͥtate ꝯceptū: niſi qꝛ trahit̉ iniquitas ex Adam? Etiā ip̄m vinculū mortis:cū ip̄a īiqͥtate ꝯcretū eſt. Nemo naſcit̉ niſitrahēs penā: trahēs meritū pene. Dicit ⁊ īalio loco ꝓpheta. Nemo mūdꝰ in cōſpectu tuo: nec infans cuiꝰ eſt vniꝰ diei vita ſuper terrā. Nouimꝰ enī ex baptiſmo chriſtiſolui peccata: ⁊ baptiſmū chriſti valere adremiſſionē peccatoꝝ. Si infantes oīno innocētes ſūt: cur mr̄eſ ad eccl̓iaꝫ cū languētibus currūt? Quid illo baptiſmo: qͥd illa

Alia lr̄a