XLIXPſalmus

alijs p̄dicans ipſe reprobus inueniar. Uiqͥd tu enarras iuſticias meaſ. Ut qͥd tu qd̓nō ꝓdeſt tibi? Admonet illū vt audiat: nōvt ponat p̄dicationē: ſed vt aſſumat obedientiā. Tu v̓o vt qͥd aſſumis teſtamētū meum ꝑ os tuū? ¶ Tu v̓o odiſti erudition: Odiſti diſciplinā. Qn̄ parco: cātaset laudas. qn̄ caſtigo: murmuras: qͣſi qn̄parco: ſim deꝰ tuus: ⁊ qn̄ caſtigo: nō ſim deus tuus. Ego quos amo: arguo ⁊ caſtigo.Tu v̓o odiſti eruditionē. Proieciſti ſermones meos pꝰ te. Que dicunt̉ ꝑ te:ꝓijcis poſt te. Et ꝓieciſti ſermones meospoſt te: vbi nō videant̉ a te: ſed onerent te:Et ꝓieciſti ſermōes meos poſt te. ¶ Sividebas fure cōcurrebas ei: ⁊ cuꝫadulteris portione tuā ponebas.Ne forte diceres: nō feci furtū: nō feci adulteriū: quid ſi placuit tibi qͥ fec̄? Nōne ip̄oplacito ꝯcurriſti? Nōne portionē tuā cū illo qui fecit laudādo poſuiſti: Hoc eſt eniꝫfratres ꝯcurrere cū fure: ⁊ ponere cū adultero portionē tuā: qꝛ ⁊ ſi nō faciſ: ⁊ laudasqd̓ fit: aſſtipulator es facti: qm̄ laudat̉ peccator in deſiderijs aīe ſue: ⁊ qͥ iniqͣ gerit benedicet̉. Nō facis mala: laudas mala facienteſ. Hoc em̄ ꝑuū malū n̄ ē. Cū adulterꝭportionē tuā ponebas. ¶ Os tuū abujr̄cōcinnabat dauit malicia: ⁊ lingua tuaʳ amplexa eſt doloſitatē. Maliuolentiā ⁊ doloſitatē frēs quorūdā hoīm dic̄: qͥ ꝑ adulationē qͣꝫuis ſciant mala eſſe que audiūt: neoffendāt eos a quibꝰ audiūt: nō ſolū nō rep̄hendendo: ſed tacēdo parū eſt: qꝛ nō dicūt male feciſti: ſed dicūt ⁊ bn̄ feciſti: ⁊ norūt malū eſſe: ſed abūdat malicia: ⁊ linguaeoꝝ āplexat̉ doloſitatē. Doloſitas ē frausq̄dā in verbis: aliud ꝓmēdi aliud ſentiēdi.Nō ait: lingua tua admiſit doloſitatē: autꝑpetrauit doloſitateꝫ: ſed vt oſtēderet tibiquādā delectationē in ip̄o malefacto: amplexa eſt dixit. Paꝝ eſt qꝛ facis ⁊ delectaris. Laudas ī ꝓmptu: irrides apud te: p̄cipitas hoīeꝫ īcaute vitia ſua ꝓferentē: ⁊ anſint vitiā neſciētē: tu qͥ ſcis vitiū eē nō dicꝭcorruiſſe illū? Si illū videres ambulare incaute in tenebris: vbi tu puteū eſſe ſcires ⁊taceres: qualis eſſes? None īimicus deputareris aīe eiꝰ? Et tn̄ ſi in puteū caderet: nōanima: ſꝫ corꝑe moreret̉. Precipitat ſe ī vitia ſua: p̄dicat apd̓ te mala facta ſua: tu noſti mala eſſe ⁊ laudas: ⁊ irrides apd̓ te. Oſi ꝯuertat̉ aliqn̄ ad deū ille quē irrides: etquē corriꝑe noluiſti: ⁊ dicat: cōfundant̉ qͥ

dicūt mihi euge euge: Et lingua tua āplexa eſt doloſitatē. ¶ Sedes aduerſusfratrem tuū detrahebas: Et ip̄m ſedens ad hoc ꝑtinet qd̓ ſuꝑiꝰ dixit amplexa eſt. Qui em̄ ſtās aut tranſiens facit: nōcū voluptate facit: qͥ v̓o ad hͦ ſedet: quātūociū q̄rit vt faciat? Sedēs aduerſus frēmtuū detrahebas: ip̄am detractionē malaꝫdiligēter faciebas: ſedēdo faciebas. Uolebas ibi occupari: amplexabarꝭ malū tuū:oſculabaris dolū tuum. Sedēs aduerſusfratrē tuū detrahebas. Et aduerſus filiū matris tue ponebas ſcādalum.Quis eſt filiꝰ matrꝭ? Nonne frater? Hoc gͦrepetere voluit qd̓ ſuꝑiꝰ dixerat: fratrē tuum: an aliquā diſtinctionē nobis intelligēdam inſinuauit. Plane frēs puto eſſe diſtinguēdū. Frater aduerſus fratrē detrahit(v̓bi gr̄a) vtputa qͣſi firmus ⁊ alicuiꝰ iā momenti doctor: ⁊ doctus detrahit fratri ſuo:forte bn̄docēti ⁊ bn̄ ambulāti. Eſt aūt aliꝰinfirmꝰ: aduerſus illū ponit ſcandalū huicdetrahēdo: Etenī cum detrahit̉ bonis abhis qui vident̉ alicuiꝰ momēti eſſe ⁊ doctieſſe: in ſcādalū cadūt infirmi qͥ adhuc neſciūt iudicare. Iō infirmꝰ ille filius matrisdictus eſt: nōdū pr̄is: adhuc lacte īdigēs⁊ vberibꝰ adherēſ. Portat̉ adhuc ſinu matris eccleſie: nō valet accedere ad ſolidumcibū mēſe pr̄is ſui: ſed de vbere matris victū trahit ignarꝰ iudicādi: qm̄ adhuc animalis atqꝫ carnalis eſt. Spiritualis enī diiudicat: animalis aūt hō nō ꝑcipit ea q̄ ſūtſpiritꝰ dei: qm̄ ſtulticia eſt illi. Talibꝰ dicitApl̓s: Nō potui loqͥ vobis quaſi ſpiritualibꝰ: ſed quaſi carnalibꝰ. Tanqͣꝫ ꝑuulis inchriſto lac̓ vobis potū dedi nō eſcā. Neqꝫenī poteratis: ſed neqꝫ adhuc qͥdem poteſtis. Mater vobis fui: quō dicit̉ alio loco:Factꝰ ſū ꝑuulꝰ ī medio veſtrū: tanqͣꝫ ſi nutrix fouēs filios ſuos. Nō nutrix nutriēs filios alienos: ſed nutrix fouēs filios ſuos.Sūt enī matreſ q̄ cū peꝑerit dāt nutricibꝰ.Ille que pepererūt nō fouēt filios ſuos: qꝛnutriēdos dederūt. ille aūt que fouēt: nonſuos fouēt: ſed alienos. Iſte v̓o pepererat:ipſe fouebat: nll̓i nutrici quē pepererat cōmittebat. Dixerat enī: quos iteruꝫ ꝑturio:donec chriſtꝰ formet̉ in vobis. Fouebat gͦet lactabat. Erāt aūt quidā quaſi docti etſpirituales qͥ Paulo detraherēt. Epl̓e quidē aiūt graues ⁊ fortes ſūt: pn̄tia aūt corporis infirma ⁊ ẜmo ꝯtēptibilis. Dic̄ enī īepl̓a ſua quoſdā detractores ſuos ita dixiſ

x 3

Alia lr̄a.doloſos.

Alia lr̄a.retrorſum.

Alia lr̄a.f loquebaris.