PſalmusXLIIII
Significati ſūt enim ī illis pueris ſtulti homines hn̄tes igͦrantie ſenſū: qͣles nos nonvult eē apoſtolus: vbi dicit: Nolite puerieſſe ſenſibꝰ. Et qꝛ dn̄ſ inuitauerat nos adimitationē puerorū: qn̄ ante ſe paruulumpoſuit ⁊ ait: Niſi qͥs fuerit vt puer iſte: n̄ intrabit in regnū celoꝝ: Ibi quoqꝫ apl̓s cautus: vbi reuocat a mēte puerili: vocat rurſus ad imitationē puerilē. Nolite inqͥt pueri effici mētibus: ſꝫ malicia ꝑuuli eſtote: vtmentibꝰ ꝑfecti ſitis. Quē delectat imitaripueꝝ: nō delectet imperitia: ſed innocētia.Illi vero ex imperitia inſultabant ſctō deicaluo: ⁊ clamabāt pꝰ eū. calue calue: Fcm̄ē vt a beſtijs ꝯſumerent̉: ⁊ figurauerūt homines in eadē mente puerili ſtulte irridentes quēdā caluū qͥ in caluarie loco crucifixus ē. Poſſeſſi ſunt gͦ tales velut a beſtijs:hoc ē a demonibꝰ: a diabolo ⁊ angelis eiꝰ:qͥ oꝑatur in filijs diffidentie. Tales puerierāt: qͥ an̄ ſacratū lignū ſtātes caput agitabāt ⁊ dicebāt. Si filius dei eſt deſcēdat decruce. Huiꝰ nos filij ſumꝰ: qꝛ filij ſpōſi ſumus. Et nobis inſcriptꝰ ē pſalmꝰ iſte: cuiꝰtitulus dicit¶ Filijs chore ꝓ his quicōmutabūt̉. Quid gͦ. Exponā qͥd ſit ꝓhis qͥ cōmutabunt̉? Quid gͦ dicā? Hoc oīſmutatꝰ agͦſcit. Qui audit hec ꝓ his qͥ commutabunt̉: videat qͥd erat ⁊ qͥd nūc ſit. Etpͥmo ip̄m mūdū videat cōmutatuꝫ: nuperadorantē idola: mō adorātē deū. nuꝑ ſeruientē his q̄ fecit: mō ei a quo factꝰ ē. Prohis qͥ ꝯmutabūt̉: videte qn̄ dictū ſit. Mōiā reſidui pagani mutata expaueſcunt:nolūt mutari: vidēt repletas eccl̓ias: tēpladeſerta: in his celebritatē: ibi ſolitudineꝫ.Mirant̉ mutata: legāt p̄dicta: aurē accomodēt ꝓmiſſori: credāt exhibitori. Sed ⁊vnuſqͥſqꝫ noſtꝝ frēs ex vetere hoīe ī nouūmutatꝰ: ex infideli fidelis fit: ex raptore largitor: caſtꝰ ex adultero: bn̄ficꝰ ex malefico:Ergo cātet̉ nobis ꝓ his qͥ cōmutabunt̉: ⁊ īcipiat deſcribi ꝑ quē cōmutati ſūt. Sequit̉enī ꝓ his qͥ cōmutabūt̉ filijs chore. In ītellectu cāticū ꝑ dilecto. Nā dilectꝰ ille viſus ē ⁊ a ꝑſecutoribꝰ ſuis: ſꝫ nō ī intellectu. Si enim cognouiſſent: nūqͣꝫ dn̄m gl̓iecrucifixiſſent. Adhūc intellectū oculos alios q̄rebat ip̄e cū diceret: Qui me videt: videt ⁊ patrē. Sonet eū iā pſalmꝰ: Gaudeamus in nuptijs: ⁊ nos erimꝰ cū his qͥ fiuntnuptie: qͥ inuitant̉ ad nuptias: ⁊ ip̄i inuitati ſponſa ē. Etenī ſponſa eccl̓ia ē: ſponſuschriſtus. Solent dici a ſcholaſticis carmina q̄dā: vxores ducentibus ⁊ nubentibus
q̄ vocant̉ epithalamia. Quicqͥd ibi cātat̉:ad honorē cantat̉ ſponſi ⁊ ſpōſe. An forte⁊ ī nuptijs iſtis qͦ inuitati ſumꝰ thalamꝰ nōē? Et vnde dicit alius pſalmꝰ: In ſole poſuit tabernaculū ſuū: ⁊ ip̄e tanqͣꝫ ſponſusꝓcedēs de thalamo ſuo. Cōiunctio nuptialis: verbū ⁊ caro. Huius cōiunctōis thalamus v̓ginis vterꝰ. Etenī caro ip̄a: v̓bo ēcōiuncta. vnde etiā dicit̉. Iā non duo ſedvna caro: Aſſumpta eſt eccelſia ex generehumano: vt caput eſſet eccleſie ipſa caroverbo coniuncta: ⁊ ceteri credentes menbra eēt illius capitis. Naꝫ vis videre qͥsvenerit ad nuptias: In pͥncipio erat v̓bū⁊ verbū erat apud deū: ⁊ deꝰ erat verbuꝫ.Gaudeat ſpōſa amata a deo. Qn̄ amata?Dū adhuc fedā. Oēs enī peccauerūt aitapl̓s: ⁊ egēt gloria dei. Et iterū: Etenī chriſtus ꝓ impijs mortuꝰ ē. Amata ē feda: neremane̓t feda. Nō enī vere fedā amata ē:qꝛ nō feditas amata ē. Nā ſi amaret: hͦ ſeruaret. Euertit feditatē: formanit pulchritudinē. Ad qualē venit: ⁊ qualē fecit? Ueniat iā ip̄e in verbis ꝓpheticis: Ecce ipſeſpōſus ꝓcedat nobis: Amemꝰ illū: aut ſiinuenerimuſ in eo aliqͥd fedi: nō amemus.Ecce ip̄e īuenit multa feda: ⁊ amauit nos.Si aliquid fedi inuenerimꝰ ī eo n̄ amemꝰ:qꝛ ⁊ hoc ip̄m qd̓ carneꝫ indutꝰ ē: vt de illoetiā dice̓t̉: Uidimꝰ eū ⁊ nō habebat ſpeciēneqꝫ decorē: ſi cōſideres miſcd̓iaꝫ qͣ factuſeſt ⁊ ibi pulcher eſt. Sꝫ iudeoꝝ ꝑſonā gerebat ꝓpheta cū diceret: Uidimꝰ eū ⁊ nōhabebat ſpēꝫ neqꝫ decorē. Quare? Quianō in intellectu. Intelligētibꝰ aūt ⁊ verbūcaro factū eſt: magna pulchritudo: Mihiaūt abſit gl̓iari dixit vnꝰ amicoꝝ ſpōſi: niſiin cruce dn̄i noſtri Ieſu chriſti. Parū ē vtnō inde erubeſcaſ niſi etiā ⁊ glorierꝭ. Quare gͦ n̄ habuit ſpeciē neqꝫ decorē? Qꝛ chriſtus crucifixꝰ: iudeis qͥdē ſcādalū: gentibꝰſtulticiā. Quare aūt ⁊ in cruce habuit decorē? Ꝙꝛ qd̓ ſtultū ē dei: ſapientiꝰ ē qͣꝫ homines: ⁊ qd̓ infirmū ē dei: fortiuſ qͣꝫ hoīes.Nobis gͦ iā credētibus: vbiqꝫ ſpōſus pulcher occurrat. Pulcher deꝰ v̓bū apd̓ deum: pulcher in vtero v̓ginis: vbi nō amiſit diuinitatē: ⁊ ſumpſit hūanitatē. pulchernatus infans verbū: qꝛ ⁊ cū eēt infans: cūſuge̓t: cū manibꝰ portaret̉: celi locuti ſunt:angeli laudes dixerunt: magos ſtella direxit: adoratꝰ ē: ī p̄ſepi cibaria māſuetorum.Pulcher gͦ ī celo: pulcher ī t̓ra: pulcher invtero: pulcher ī manibꝰ ꝑentū: pulcher inmiraculis: pulcher in flagellis: pulcher in