PſalmusXLIIII
uitās ad vitam: pulcher nō curās mortē:pulcher deponēs aīam: pulcher recipiēs:pulcher in ligno: pulcher ī ſepulchro: pulcher in celo: pulcher in intellectu. Auditecāticū: neqꝫ oculos vr̄os a ſplendore pulchritudinis illiꝰ auertat carnis infirmitas.Summa ⁊ v̓a pulchritudo iuſticiā ē. Ibiillū nō videbis pulchrum: vbi rep̄hendesiniuſtum. Si vbiqꝫ iuſtuſ: vbiqꝫ decorus.Ueniat ergo nobis inſpiciendus ocul̓ mētis: deſcriptus a quodā laudatore ſuo propheta. Ecce inquit.Expoſitio pſalmiGRuctauit cor meū verbuꝫbonū. Quis dicit: pater an ꝓpheta? Intellexerūt enī qͥdam pr̄is ꝑſonādicētis: Eructauit cor meū verbū bonum:cōmendātis nobis natiuitatē quādā īeffabilē: Ne forte putares aliquid aſſumptuꝫ:vn̄ filiū generaret deꝰ: quēadmodū hō ſibi aſſumit aliqͥd vnde generet filios: ꝯiugium ſcꝫ ſine quo ꝓlem ꝓcreare hō nō pōt.Ne igit̉ putares aliquo ꝯiugio indiguiſſedeū: vn̄ filiū generaret: eructauit inqͥt cormeū v̓bū bonū. Hodie cor tuū o hō generat ꝯſiliū: nec q̄rit vxorē ꝑ cōſiliū natuꝫ excorde tuo: edificas aliqͥd ⁊ illa fabrica anteqͣꝫ ſtet: ſtat ꝯſiliū. ⁊ ineſt iā qd̓ facturꝰ esin eo ꝑ qd̓ facturꝰ es ⁊ laudas fabricā nōdū exiſtentē: nōdū in ſpecie edificij: ſed inꝓlatione ꝯſilij: nec laudat aliꝰ cōſiliū tuū:niſi aūt cui indicaueris: aut qͥ viderit qd̓ feciſti: Ergo ſi ꝑ verbū oīa: ⁊ verbū de deo:inſpice fabricā factā ꝑ verbū: ⁊ ex iſto edificio mirare ꝯſiliū. Quale verbuꝫ eſt ꝑ qd̓factū ē celū ⁊ terra: ⁊ oīs ornatus celi: oīsfecūditas terre: diffuſio marꝭ: diſtēſio aerꝭfulgor ſiderū: claritas ſolis ⁊ lune. Uidētur hec: Trāſcende ⁊ hec: cogita angelospͥncipatꝰ ſedes: dn̄ationeſ: ptātes: oīa perip̄m facta ſunt. Un̄ gͦ iſta bona facta ſunt:Quia eructatū ē ꝑ qd̓ fierēt v̓bum bonuꝫ.Ergo verbū bonū: ⁊ ip̄i verbo dictum eſt:magiſter bōe. Et ip̄m vbū rn̄dit. Quid meinterrogas de bono? Nemo bonꝰ niſi vnꝰdeꝰ: Dictū ē magiſter bone: ⁊ dic̄ qͥd me interrogas d̓ bono: Addidit etiā: nemo bonus niſi vnꝰ deꝰ. Quō gͦ ⁊ ip̄e bonꝰ: niſi qꝛdeꝰ? Nō ſolū aūt deꝰ: ſꝫ cū patre vnꝰ deus.Nō enī dicēdo: nemo bonꝰ niſi vnꝰ deus:diſcreuit ſe: ſed vniuit. Eructauit cor meūverbū bonū. Dixerit hoc deꝰ pater de verbo ſuo bono atqꝫ bn̄fico: bono nr̄o per qd̓ſolū bonū vtcūqꝫ boni eē poſſum. Seqͥt̉
Dico ego oꝑa mea regi. Adhuc pr̄loqỉ. Si adhuc patͣ loqͥt̉: queramꝰ ⁊ h̓: quōẜm fidē verā ⁊ catholicā ītelligamꝰ? Dicoego oꝑa mea regi. Si eniꝫ paterdicit opera ſua filio ſuo regi nr̄o: q̄ oꝑa pat̓ dicturꝰē filio: cū oīa oꝑa patris ꝑ filiū fcā ſūt? Anforte dico ego oꝑa meā regi. ip̄am dico generationē filij ſignificat. Uereor ne hͦ aliqn̄ a tardioribꝰ nō poſſit intelligi. Uerū tn̄dicā ſequat̉: qui pōt: ne n̄ dicto nō ſequatur ⁊ qui pōt. Legimus in alio pſalmo dictū. Semel locutꝰ ē deꝰ. Totiēs locutus ēꝑ ꝓphetas: totiēſ ꝑ apl̓os: hodieqꝫ loquit̉ꝑ ſanctos ſuos. ⁊ ait: Semel locutꝰ eſt deꝰ.Un̄ ſemel locutꝰ eſt: niſi ꝓpter verbū ſuū.Sicut aūt eructauit cor meū v̓bum bonū:intelleximꝰ ibi generationē filij: veluti repetitio mihi videt̉ facta in ꝯſequēti ſnīa: vt illud qd̓ dictū ē: eructauit cor meū verbumbonum: repeteret̉ in eo qd̓ ait: dico. Quideſt enim dico? Uerbum profero: Et vn̄ ꝓfert deꝰ verbum: niſi ⁊ corde ſuo ex intimoſuo? Tu nō dicis niſi qd̓ ex corde tuo profers: verbū tuū qd̓ ſonat ⁊ tranſit: aliūde n̄ꝓfert̉: ⁊ miraris qꝛ ita dicit deus: ſꝫ diceredei eternū ē. Tu dicis aliquid mō: qꝛ tacebas paulo ante: vel ecce nūc nōdū vbumꝓfers. Cū aūt ꝓferre ceperis: rūpis ſilētiūquodāmō: ⁊ generas verbū. qd̓ an̄ n̄ erat.Nō ſic deꝰ genuit verbū. Dicere dei fineinitio ē: ⁊ ſine fine: ⁊ tn̄ vnū verbū dic̄. Dicat alterū: ſi qd̓ dixit trāſierit. Cuꝫ v̓o ⁊ a qͦd̓r māet: ⁊ qd̓ d̓r manet: ⁊ ſemel d̓r ⁊ n̄ finit̉⁊ ip̄m ſemel ſine initio dicitur: nec bis dicitur: quia nō tranſit qd̓ ſemel dicitur. Hoceſt ergo. Eructauit cor meū verbū bonuꝫ:quod ē dico ego oꝑa mea regi. Quare ergo oꝑa mea dico? Quia in ip̄o verbo oīaoꝑa dei. Quicquid enī facturus erat deꝰ īcreaturā: iā in verbo erat: nec eēt in rebusniſi eēt in verbo: quomodo ⁊ in te nō eſſetin fabrica: niſi eēt in cōſilio. Sicut ī euāgelio dicit̉: Qd̓ factū eſt ī illo vita erat. Eratgͦ qd̓ factū ē: ſꝫ in verbo erat: ⁊ oīa oꝑa deiibi erāt: ⁊ oꝑa nōdū erāt. Sꝫ v̓bum erat: ⁊v̓bū hͦ erat deꝰ: ⁊ apd̓ deū erat: ⁊ filius deierat: ⁊ cū pr̄e vnꝰ deꝰ erat. Dico ego oꝑamea regi. Audiat dicētē qͥ v̓bum intelligit:⁊ audiat cū pr̄e ſempit̓nū v̓buꝫ: ī qͦ ſunt etiam que futura ſūt: in qͦ nō abierunt ⁊ quetrāſierunt. Hec oꝑa dei ī v̓bo: tāqͣꝫ ī v̓bo:tanqͣꝫ in vnigenito: tāqͣꝫ in v̓bo dei. Quidergo ſequitur. ¶ Lingua mea calamꝰſcribe: velociter ſcribentis. Quid