PſalmusXLIIII

vt genua figat: adhuc hꝫ qͦ hūiliet̉: Quiſqͥs aūt ſic humiliat̉ vt hereat in terra vent̉eius: vltra qͦ humiliet̉ nō hꝫ. Si enī iam vltra voluerit: iā n̄ erit humiliare ſꝫ obruere.Hoc gͦ forſitan dixerint nimiū hūiliati ſumus in hͦ puluere: vltra quo humiliemur:nō habemus. Iā ſi ꝑuenit vſqꝫ ad ſūmuꝫhūiliatio: veniat ⁊ miſeratio. An forte frēseos plāgit eccl̓ia voce iſta: qͥbus illi qͥ ꝑſeq̄bant̉ ꝑſuaſerūt īpietatē: vt illi qͥ ꝑdurarūthͦ dicat: hūiliata ēſ puluere aīa noſtra: id ēint̓ manus pulueris huius: int̉ manus īpiorū ⁊ ꝑſequētiū hūiliata eſt in puluere aīanoſtra: ad hͦ vt te inuocaremus: et daresauxiliū de tribulatiōe. Uent̓ aūt noſter heſit in t̓ra: id eſt cōſenſit impietati puluerishuius vent̓ noſter: hͦ eſt enī dictū heſit. Sienī cū diligiſ ⁊ ardes charitate: recte dicisdeo. Adheſit aīa mea pꝰ te: ⁊ mihi adherere deo bonū ē: tūc āt adhe̓s deo: qn̄ ꝯſētisdeo. Nō ſine cā dcm̄ ē de vētre iſto qͥ adheſit ī t̓ra: niſi qꝛ illi ſignificāt̉ qͥ ꝑſecutionē n̄tolerātes ꝯſenſerūt iniqͥs. Sic enī heſerūtin terra. Sꝫ qͣre dicti ſūt vent̓: niſi qꝛ carnales ſunt. Ut os eccl̓ie in ſanctis ſit: ī ſpūalibus ſit: vent̓ eccl̓ie ī carnalibus ſit. Itaqꝫos eccl̓ie eminet: vēter abſcōditus ē tanqͣꝫmollior ⁊ infirmior. Hoc ſignificat qͥdā loco ſcriptura: vbi qͥdam dicit ſe accepiſſe librum: ⁊ liber ipſe dulcis erat inquit in oremeo: et amarus in ventre meo. Quid eſthoc: niſi quia p̄cepta ſūma que accipiuntſpūales n̄ accipiūt carnales: de qͥbus gaudēt ſpūales: ꝯtriſtātur carnales? Liber iſtefrēs quid hꝫ? Uēde oīa q̄ habes ⁊ da pauperibus: qͣꝫ dulcis ē ī ore eccl̓ie: ab oībusſpūalibꝰ ſcm̄ ē. At vero carnali cuicūqꝫ dixeris fac hͦ: faciliꝰ a te triſtis recedit: ſic̄ illediues a dn̄o: cui dictū eſt: Uēde oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ: qͣꝫ facit qd̓ dictū eſt: vn̄niſi qꝛ liber ille dulcꝭ ē in ore: ⁊ ī vētre amarus? Dediſti neſcio qͥd auri ⁊ argēti: vētuꝫē ad hūc articulū: vt niſi ꝑdas: forte aliqd̓pctm̄ cōmittas: īiuriā forte ingeras eccl̓ie:blaſphemare cogaris. Poſitus itaqꝫ ī anguſtijs: aut dāno pecunie: aut dāno iuſticie: dicit̉ tibi: ꝑde potiuſ pecuniā: ne ꝑdaſiuſticiā. Tu aūt cui nō dulcis eſt in ore iuſticia: ſꝫ adhuc in illis mēbris infirmus ē: qͣles in vētre deputat eccl̓ia: cōtriſtatus eligis aliqn̄ amittere aliqͥd de iuſticia: qͣꝫ velnumū de pecunia: ⁊ ꝑcutis te dāno grauiore: implens ſaccellū tuū: ⁊ exinaniēs cortuū. Fortaſſis gͦ de illis dixerit. Heſit ī t̓ravēter noſter. ¶ Exurge dn̄e adiuua

noſ. Et vere cariſſimi exurrexit ⁊ audiuit̉.Namqꝫ cū exurgeret: id ē cū reſurgeret etgentibus innoteſceret: ceſſantibꝰ ꝑſecutionibus etiā illi qui heſerāt in terra: eruti ſūtde terra: ⁊ agentes penitentiā: redditi ſuntcorꝑi chriſti qͣꝫuis infirmi: qͣꝫuis imꝑfecti:vt cōpleret̉ in eis. Inꝑfectū meū viderūtoculi tui: ⁊ in libro tuo oēs ſcribent̉. Exurge dn̄e adiuua nos. Et redime nos ꝓpter nomē tuū. Hoc ē gratis ꝓpter nome tuū: nō ꝓpter meritū meū: qꝛ tu dignatus es facere: nō qꝛ ego dignꝰ ſū cui faciaſ:Nā ⁊ hocip̄m qd̓ nō ſumꝰ obliti te: ⁊ nō receſſit retro cor noſtrū: qd̓ nō expandimusmanus noſtras ad deū alienū: niſi te adiuuante vnde poſſemus: niſi te intꝰ alloquēte: ⁊ exhortante: nō deſerēte vn̄ valeremꝰ.Ergo ſiue patiētes in tribulationibuſ: ſiuegaudētes in ꝓſperitatibꝰ: redime nos: nōꝓpter meritū noſtrū: ſꝫ ꝓpter nomē tuum.¶ Explicit Tractatus de psͣ. XLIII Incipit Tractatus de psͣ. XLIIII.¶ Prefatio.Unc pſalmū: ſicut vobiſcū cumh I exultatione cātauimus: ita nobiſcū cū attentione cōſideretis: peto. Cātat̉ enī de ſanctis nuptijs: de ſpōſo⁊ ſponſa: de rege ⁊ plebe: de ſaluatore ⁊ dehis qui ſaluādi ſūt. Qui cū veſte nuptialivenit ad nuptias: gl̓iaꝫ q̄rēs ſpōſi nō ſuā:nō ſolū libent̉ audit qd̓ ſolet eē etiā hoīuꝫſpectacula q̄rentiū: nō facta exhibentiū: ſꝫetiā mādat cordi: qd̓ nō ibi vacet: ſꝫ germinet: erūpat: creſcat: perficiatur: aſſumat̉.Oportet enī nos eſſe quibꝰ hͦ cantet̉ filioschore: qd̓ hꝫ titulus pſalmi. Erāt enī iſti qͥdā hoīes: verū tn̄ oīs inſcriptio lr̄arū diuinaꝝ aliqͥd innuit intelligentibꝰ: ⁊ nō tantūauditorē: veꝝ etiā cognitorē deſiderat. Interrogamus ergo vim hebraici verbi quidſit chore: ⁊ ſicut ſe interp̄tatiōes hn̄t oīumverboꝝ in ſcriptura poſitorū: renūciat̉ nobis filios chore interp̄tari filios calui. Qd̓nomē nō ad irriſionē accipiatis: ne inueniamur in ſenſu puerili: qͣles pueros legimuſin libro regnoꝝ: inſultates heliſeo ſco prophete: ⁊ clamateſ poſt ip̄m. Aſcēde calue:aſcēde calue. Tales enī pueros ſtultē garrulos: ⁊ in ſuā ꝑniciē maledicētes: exeuntes de ſilua beſtie comederūt. Hoc ſcriptūeſt: ⁊ vbi ſit ſcriptum commemorauimus.Qui meminerunt recognoſcant: qui nonmeminerunt legant: qui non legerunt credant. Qd̓ ergo illud factum figurauit infuturum: non nos debet apprehendere.