Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusXLIII.

nos: obliti ſumꝰ te: iniq̄ egimꝰ inteſtamēto tuo: receſſit retro cor nr̄m.Sꝫ qꝛ hec oīa inter tribulatiōes facimꝰ:in anguſta via ambulātes: declinaſti ſemitas noſtras de via tua. Qm̄ humiliaſti nos de locoᶠ infirmitatis. Ergoexaltabis nos ī loco fortitudīs. Et operuit nos vmbra mortis. Hec enimmortalitas vmbra mortis ē. Uera mors ēdānatio diabolo. Si obliti ſumꝰnomē dei noſtri. Iſte ē intellectꝰ filioꝝchore. Et ſi exꝑadimꝰ manus nr̄asalia lr̄a. ad deū ālienū. None deꝰ reqͥretꝟſcondita. iſta. Ip̄e enī nouitᶠ occulta cordis.Nouit reqͥrit. Si nouit occulta cordis:qͥd ibi facit? Nōne deꝰ reqͥret iſta? Nouit īſe: requirit ꝓpter nos. Deinde requiritdeꝰ aliqn̄: dicit ſibi īnoteſcere: qd̓ facit tibi innoteſcere. Opꝰ ſuū tibi dicit cognitionē ſuā. Dicimꝰ plerūqꝫ letꝰ dies qn̄ ſerenus ē. Nūqͥd ip̄e dies gaudet: Sꝫ gaudē dicimꝰ. qꝛ gaudētes nos facit. Et dicamus triſte celū. enī vllus talis ſēſus īnubibꝰ: ſꝫ qꝛ hmōi hoīes vidētes celi faciēcōtriſtāt̉. Triſte d̓r: eo triſtes facit. Sicdeꝰ cōgͦſcere d̓r: qn̄ cogͦſcētes facit. Deusdicit ad Abraā. Nūc cognoui qꝛ times deum. An̄ cognouerat? Sꝫ ip̄e Abraā ſe cognouit: qꝛ in ip̄a tēptatione: ipſe ſibiīnotuit. Plerūqꝫ enī putat ſe poſſe qd̓ pōt. aut putat ſe poſſe qd̓ pōt. Accedit ad illū interrogatio ex diuina diſpēſation: interrogationē notꝰ ſit ſibi: dicit̉deꝰ cognouiſſe qd̓ illū fecit noſſe. NūquidPetrꝰ nouerat ſe: qn̄ dixit medico: Tecuꝫſum vſqꝫ ad mortem? Medicus noueratvena inſpecta qͥd ageret̉ in egroto: egrot̉ nouerat. Uenit acceſſio temptationis:probauit medicus ſnīam ſuā: ꝑdidit egerp̄ſumptionē ſuā. Sic nouit deꝰ reqͥrit.Nouit quō ip̄e reqͥrit ꝓpter te: vt tu inuenias te: gratiāſ agas ei fecit te. Nōne deꝰreqͥret iſta? Ip̄e enī nouit occulta cordis.Quid eſt nouit occulta? Que occulta?Alia lr̄a. Qm̄ ꝓpter te mortificamur totadięᶠ deputati ſumꝰᶠ velut ouēs occiſionis. Potes enī videre mortificarihoīem: qͣre mortificat̉ neſcis: Deꝰ nouit:res in occulto ē. Sꝫ dicit mihi aliqͥs. Ecce noīe xp̄i detinet̉: nomē xp̄i ꝯfitet̉. Quare? heretici nomē xp̄i cōfitēt̉: ſꝫ tn̄ꝓpter ip̄m moriunt̉? Prorſus ī ip̄a eccl̓iadicā catholica: putatis defuiſſe aut deeſſepoſſe: qui humane glorie paterent̉? Si

eēt hmōi hoīes diceret apl̓s: Si tradidero corpꝰ meū vt ardeā: charitatē autē habeā: nihil mihi ꝓdeſt. Sciebat eſſepoſſe quoſdā: iactatōe facerēt: dilectōe. obſcuꝝ ē: Deus hoc ſolus videt:nos non poſſumus. Ipſe ſolus poteſt iudicare qui nouit occulta cordis. Quoniam propter te mortificamur tota die: deputati ſumus velut oues occiſionis. Iamdixi: hinc etiam apl̓m Paulum teſtimonium poſuiſſe ad exhortādos martyres: nedeficerent in tribulationibus pro nominechriſti ſuſceptis. ¶Exurge quare obdormis domine. Cui dicit quis dic̄Nonne magis videtur ille dormire balare: vlulare: qui talia loquitur. Exurge quare dormis domine. Reſpōdet tibi. Nouiqͥd dicam: ſcio quia non dormit qui cuſtodit iſrael: ſed tamen martyres clamāt. Exurge quare obdormis domine. O domīeIeſu occiſus es: dormiſti ī paſſione: nobis reſurrexiſti: Nouimꝰ enī: qꝛ nobis reſurrexiſti. Quare reſurrexiſti? Gentes quenos perſequuntur mortuum te putant: reſurrexiſſe credunt. Exurge ergo illis:quare dormis nobis: ſed illis? Si enimia te illi crederēt reſurrexiſſe: nunquid eosqui in te credunt perſequi poterant? Sedquare perſequuntur? Occiderunt neſcioqͥs qui crediderunt in te: neſcio quem male mortuū. Adhuc eis dormis: exurge vtintelligāt: qꝛ reſurrexiſti et quieſcant. Deniqꝫ factū ē moriuntur martyres: iſtadicunt dormiunt: excitant chriſtū veremortuū dormitationibus eoum. Surrexitchriſtus: quodāmō in gentibꝰ: id eſt creditus ē reſurrexiſſe: ita paulatim: ip̄i credēdo ꝯuerſi ad xp̄m fecerūt numeꝝ magnuꝫquē timerēt ꝑſecutores: ceſſauerūt ꝑſecutiōes. Un̄? reſurrexit xp̄s ī gētibꝰ: ill̓an̄ credētibꝰ dormiebat. Exurge et non habet.ne repellas vſqꝫ in finem: quare facie tuā auertis. Quaſi aſſis: qͣſi ob­ Alia lr̄a.litꝰ ſis nr̄i. Obliuiſcerisⁱ inopia noſtrā: tribulationeꝫ nr̄am: qm̄ tibulationismiliata ē ī puluere aīa nr̄a. Ubi hūiliata ē. In puluere: id ē puluis ſubſeqͥt̉Illi nos perſequunt̉: de quibꝰ dixiſti:ſic impij ſic: ſꝫ tanqͣꝫ puluis quem ꝓijcitventus a facie terre. Hūiliata ē in puluere Alia lr̄a.aīa nr̄a. Adheſit ī terra veter noſter.Panē nimie humiliationis mihi videturexp̄ſſiſſe: qꝛ quiſquis qn̄ ſe ꝓſternit heret

r 4

Alia lr̄a.afflictiouis.Alia lr̄a.ſcooperuit.

feſtimati.Ilicut.

f inopie nr̄e etnoſtre.

congluxiporꝭ T

Alia lra.