Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusXLIII

ſcet etiā v̓ba futuri tꝑis: vt intelligas preterita que dicta ſunt de futuro eſſe p̄dicta.In deo laudabimur tota die. Et in noīepulum. tuo cōfitebimur in ſecula. Quid laudabimus: qͥd cōfitebimur: Quia ex oībusaffligentibus nos eruiſti nos: regnū perpetuū dabis nobis: qꝛ cōplebit̉ in nob̓: beati habitāt ī domo tua dn̄e: ī ſecula ſecūloꝝ laudabunt te. Hec futura cum certaſint nobis: illa p̄terita a pr̄ibꝰ noſtrisaudierimus qͥd? Nuc aūt repuliſti cōfudiſti nos. Cōfudiſti inſcīa nr̄a: ſed in facie hoīm. Erat enī tempꝰ affligerent̉ chriſtiani: vtiqꝫ fugerent: vbiqꝫ diceret̉ chriſtianꝰ ē: tāqͣꝫ ad inſultationē: ad opprobriuꝫ ꝑtineret. Ubi ēille deꝰ noſter: rex noſter: mādat ſalutemIacob? Ubi ē ille fecit oīa nobis narrauerūt patres noſtri? Ubi ē qui facturꝰ eſtoīa: nobiſ reuelauit ſpūm ſuū? Nunqͥdmutatꝰ ē? Sed ī intellectu filijs chore fiunthec. Aliqͥd enī intelligere debemus quarenos iſta oīa medio tēꝑe pati voluit. Queoīa? Nunc aūt repuliſti confudiſti nos.habet. Et ēgredierisˣ deus ī virtutibꝰnoſtris. Procedim ad inimicos nr̄os: tu nobiſcū ꝓcedis. Uidemus eosualent illi: nos inualidi ſumꝰ. Ubi ē illavirtꝰ tua: vbi ē dextera potētia tua? Ubimare ſiccatū: vbi egyptij ꝑſequētes: fluctibus obruti? Ubi amalech reſiſtēs ī crucisligno ſuꝑatus? Et egredieris deꝰ in virtutibus nr̄is. Auertiſtiʳ aūt nos retrorſumᶠ pre inimicis nr̄īs. Ut quaſi illi ante ſint: nos retro: illi victores: nosvicti deputemur. Et qui nos oderūtdiripiebat ſibi. Quid niſi nos? Dediſti nos tanqꝫ oues eſcarū: ī nationibus diſperſiſti nos. Anatiōibꝰmanducati ſum. His ſignificāt̉ ſic paſſiſunt: vt in corpus gentiū verterent̉: plāgitenī eos eccl̓ia tāqͣꝫ membra ſua deuorata. Uendidiſti populū tuū ſine p̄cioUidimꝰ enī quos dediſti: non videmꝰ qͦsaccepiſti. Et fuit multitudo īᶠ iubilationipus eoꝝ. Nunqͥd enī qn̄ fiebāt chriſtiani ꝑſequētibus inimicis idolatris fiebāt cōgregatōes iubilatōes deo?Nūqͥd concinebāt̉ hymni de eccleſijs dei ſolent in pace cōcini: dulciqꝫ cōuētu fraternitatis dei auribꝰ ꝑſonari? Et non fuitmultitudo in iubilationibꝰ eoꝝ. Poſuiſti nosⁱ in opprobriū vicinis nr̄īs:ſupſanationē deriſū his in cir-

cuitu noſtro ſunt. Poſuiſti nos ī ſimilitudineⁱ in nationibꝰ. Quid ē inſil̓itudinē? Qn̄ maledicētes hoīes fil̓itudi: dāt de eo quē deteſtāt̉: ſic moriaris: ſicpuniaris. Quāta tunc dicta ſunt talia: ſiccrucifigaris: hodieqꝫ deſūt hoſtes xp̄i:Illi ip̄i iudei cōtra quos qn̄ defendimuschriſtū dicūt nobis: ſic moriaris quō ille. enī illā mortē intuliſſent: niſi eo modomori vehement̉ exhorruiſſent: aut qͥd myſterij haberet: ſi intelligere potuiſſent. Cecus qn̄ inungit̉: collirium in manu medici videt. crux ip̄a ip̄is ꝑſequētibꝰfacta ē. Inde ſūt poſtea ſanati: in crediderūt quē ipſi occiderūt. Poſuiſti nos īſil̓itudinē ī nationibꝰ. Cōmotione capitis in populis. Cōmotioneꝫ capitisad inſultandū: locuti ſūt labijs mouer̄tcaput. dn̄o: etiā oībus ſcīs eiꝰ: qͦs perſequi: qͦs tenere: qͦs illudere: qͦs tradere qͦsafflige̓: qͦs occide̓ potuerūt. Tota dieverecūdia mea cōtra me ē: cōſu­ t faciei mee.nioᶠ vultus mei operuit me. A vo­ rcōoperuit.ce exprobrantis obloquentis.Hoc ē a voce inſultātiū crime mihi obijcientiū: qꝛ colo te: qꝛ cōfiteor te: crimē mihi obijcientiū de illo noīe: vn̄ mihi oīa crimina delebunt̉. A facie inimici perſequentis. Et qͥs ē intellectus? Queterita ſūt dcā ſūt: ī nobis fiēt futura ſperant̉: apparēt preterita. In magna gloria tua eductꝰ ē ppl̓s egypto: liberatꝰ aſequētibꝰ: ductꝰ gētes: expulſis gentibuſcollocatꝰ in regno. Que futura? Educendus ppl̓s de iſta egypto ſeculi duce chriſtoapparente in gl̓ia ſua: ponēdi ſancti ad dexterā: iniqui ad ſiniſtrā: dānandi iniqͥ cumdiabolo in eterna pena: accipiendū regnūa chriſto angelis ī ſempit̓nū. Hec futura: illa p̄terita. In medio qͥd? Tribulationes. Quare? Ut appareat animꝰ colēs deum: quātū colat deū: vt videat̉ vtrū gratꝭcolat a ſalutē gratis accepit. Si enī tibi dicat deꝰ: quid mihi dediſti vt faceremte? Certe ſi factus ꝓmeruiſti me: memerueras anteqͣꝫ facerē te. Quid dicturiſumus ei qui primo gratis nos fecit: qꝛ bonus ē: qꝛ aliqͥd meruimꝰ? Deinde ip̄areꝑatiōe. de ſcd̓a natiuitate qͥd dicturi ſumus. merita nr̄a feciſſe vt nobis illa ſalusꝑpetua mitte̓t̉ a dn̄o? Abſit. Si merita noſtra aliqͥd facerēt: ad dānationē noſtrā veniret. venit ille ad inſpectionē meritorum: ſꝫ ad remiſſionē peccatoꝝ. Non fuiſti

rꝫ

Illa lr̄a.non habet

Illa lr̄a.vmupotio

lia lr̄a.

ptbuls

Alia lr̄afgentibus.

Alia lr̄a.