XLIPſalmus

dicturꝰ es nō hēo hͨ: ⁊ q̄ris forte vn̄ delecteris. Deſidera ad fontes aqͣꝝ: hꝫ deꝰ vn̄ tereficiat: ⁊ īpleat veniētē ad ſe ſitiētē pꝰ int̓emptionē ſerpētiū tāqͣꝫ velocē ceruū. Eſtaliud qd̓ aīaduertas ī ceruo. Tradūt̉ cerui: ⁊ a qͥbuſdā etiā viſi ſūt Nō em̄ d̓ illis tale aliqͥd ſcriberet̉ niſi antea videret̉. Dicūtur gͦ cerui vl̓ qn̄ in agmīe ſuo ambulāt: velqn̄ natādo alias terraꝝ ꝑtes petūt: oueracaptū ſuoꝝ ſuꝑ ſeīuicē pone̓: ita vt vnꝰ p̄cedat: ⁊ ſequūt̉ qͥ ſuꝑ eū capita ponāt: ⁊ ſupillos alij ꝯſeq̄ntes: ⁊ deinde alij donec agmē finiat̉. Ille aūt vnꝰ qͥ pōdꝰ capitis in pͦmatu portabat: fatigatꝰ redit ad poſteriora: vt aliꝰ ei ſuccedat qͥ portet qd̓ ille portabat: atqꝫ ille fatigationē ſuā recreet poſitocapite: ſic̄ ceteri ponebāt. Ita viciſſim portādo qd̓ graue ē: ⁊ viā peragūt: ⁊ īuicē nōdeſerūt. Nōne qͦſdā ceruos alloqͥt̉ Apl̓usdicēs: Inuicē onera vr̄a portare: ⁊ ſic adimplebitis legē chriſti? Talis gͦ ceruꝰ in fide ꝯſtitutꝰ: nodū vidēs qd̓ credidit: cupiens intelligere qd̓ diligit: patit̉ ⁊ ꝯͣrios: nōſolū ceruos obſcuratos ī ītelligētia: ī tenebris interioribꝰ ꝯſtitutos: vitioꝝ cupiditate cecatos: inſuꝑ inſultātes ⁊ dicētes homini credēti: ⁊ qd̓ credit nō oſtēdēti: vbi ē deꝰtuꝰ. Quid gͦ iſte ceruꝰ fecerit ꝯͣ hͦ v̓ba audiamꝰ: vt ⁊ ſi poſſumꝰ faciam: Primo exp̄ſſit ſitim ſuā: quēadmodū inqͥt ceruꝰ deſiderat ad fontes aqͣꝝ: ita deſiderat aīa meaad te deꝰ. Quid ſi ceruꝰ ad fontes aqͣꝝ lauādi cā deſiderat? Utrū gͦ bibēdi aūt lauādi neſcimꝰ: audi qd̓ ſeqͥt̉: ⁊ noli qͥre̓. ¶ Sitiuit aīa mea ad deūᶠ viuū: Qd̓ dicoqueadmodū cerūᵉ deſiderat ad fōtes aqͣꝝita deſiderat aīa mea ad te deꝰ: hͦ dico: ſitiuit anima mea ad deū viuū. Quid ſitiuit?Qu veniā ⁊ apparebo an̄ facie deiHoc ē qd̓ ſitio: venire ⁊ apparere. Sitio inperegrinatione: ſitio ī curſu: ſatiabor in aduētu. Sꝫ qn̄ veniā? Et qd̓ cito eſt deo: tardū eſt deſiderio. Qn̄ veniā ⁊ apparebo an̄faciē dei? Ex illo deſiderio ē ⁊ hͦ ex qͦ clamabat̉ alibi: Unā petij a dn̄o: hanc reqͥrā: vtinhabitē ī domo dn̄i ꝑ oēs dies vite mee.Quare hͦ? Ut ꝯtēpler īqͥt d̓lectationē dn̄i.Qn̄ veniā ⁊ apparebo an̄ faciē dn̄i. Interim dū meditor: dū curro: dū ī via ſū: anteqͣꝫ veniā: an̄qꝫ appareā. ¶ Fuerūt mihilachryme mee panes die ac nocte:cū dicit mihi ꝑ ſingīos dies voi ēdeꝰ tuꝰ. Fuerūt mihi inqͥt lachryme mee:nō amaritudo: ſꝫ panis ſuaues erant ip̄e la

chryme: ſitiēſ illū fōtē qꝛ bibe̓ nōdū poterāauidiꝰ meas lachrymas māducabā. Nōenī dixit: facte ſt̓ mihi lachryme mee potꝰ:ne ip̄as deſideraſſe videret̉ ſic̄ fontes aqͣꝝ:ſꝫ ẜuata illa ſiti qͣ rapior: ẜuata illa ſiti qͣ īardeſco ad fontes aqͣꝝ: panes mihi facte ſūtlachryme mee dum differor: ⁊ vtiqꝫ manducādo lachrymas ſuas: ſine dubio plusſitit ad fōtes. Die qͥppe ac nocte facti ſt̓ mihi lachryme mee panes. Cibū iſtū qͥ paniſdr̄: die cōmedūt hoīes: nocte dormiūt: panis lachrymaꝝ ⁊ die ⁊ nocte comedit̉: ſiuetotū tp̄s accipias diē ⁊ noctē: ſiue diē ītelligas ꝓ hꝰ ſeculi ꝓſperitate. noctē v̓o ꝓ hꝰſeculi aduerſitate. Siue inqͥt in ꝓſperis rebus ſeculi: ſiue ī aduerſis rebꝰ ſecl̓i: ego deſiderij mei lachrymas fūdo: ego deſiderijmei auiditatē nō deſero. Et cū ī mūdo bn̄mihi ē: male ē: an̄qͣꝫ apparebo an̄ faciē dei.Quid gͦ dicꝭ? Quaſi gtl̓ari me cogꝭ: ſi aliqͣhꝰ ſecl̓i ꝓſꝑitas riſerit: nōne deceptoria ē?Nōne fluxa: caduca: mortal̓? Nōne tꝑaliſvolatica: trāſitoria? Nōne plꝰ hn̄s deceptionis qͣꝫ dilectatōis? Cur gͦ n̄ ⁊ in ip̄a fiāt lachryme mee panes? Si qͥdē ⁊ cuꝫ felicitasſecl̓i circūfulget: qͣꝫdiu ſumꝰ ī corꝑe ꝑegrinamur a dn̄o: ⁊ dr̄ mihi qͦtidie: vbi ē deꝰ tuus? Quia paganꝰ ſi hͦ mihi diceret: n̄ illi etego poſſū dicere: vbi ē deꝰ tuꝰ? Deū qͥppeſuū digito on̄dit. Intēdit em̄ digitū ad aliquē lapidē ⁊ dic̄: ecce ē deꝰ meꝰ: vbi eſt deꝰtuꝰ? Cū lapidē irriſero ⁊ erubuerit qͥ demōſtrauit: tollit ocl̓m a lapide: ſuſpicit celū: ⁊forte ī ſolē digitū intēdēs: iteꝝ dic̄: ecce deus meꝰ: vbi ē deꝰ tuꝰ? Inueīt ille qd̓ oſtēderet oculis carnis: ego aūt nō qͣſi nō habeoquē on̄dam: ſꝫ nō hꝫ ille ocl̓os qͥbꝰ on̄daꝫ.Potuit em̄ ille oculis corꝑis ſui oſtēderedeū ſuū ſolē: qͥbꝰ ego ocl̓is on̄daꝫ ſolis creatorē? Uerūtn̄ audiēdo qͦtidie: vbi ē deꝰ tuuſ: ⁊ in lachrymis meis qͦtidiāis paſtꝰ: dieac nocte meditatꝰ ſū: qd̓ audiui: vbi ē deꝰtuꝰ. Queſiui etiā egoip̄e deū meū: vt ſi poſſem: n̄ tm̄ crederē: ſꝫ aliqͥd ⁊ viderē. Uideoenī q̄ fecerit deꝰ meꝰ: nō aūt video ip̄m deūmeū qͥ fec̄ h̓. Sꝫ qm̄ ſic̄ ceruꝰ deſiderat adfōtes aqͦꝝ: ⁊ ē apd̓ eū fonſ vite: ⁊ ī ītellectuſcpͥtꝰ ē pſalmꝰ filijs chore: ⁊ īuiſibilia dei ꝑea q̄ facta ſūt ītellecta ꝯſpiciūt̉: qͥd agā vt īueniā deū meū? Cōſiderabo t̓rā facta ē t̓raEſt magͣ pulchritudo t̓raꝝ: ſꝫ hꝫ artificeꝫ.Magna miracl̓a ſt̄ ſeminū atꝫ gignētiū: ſꝫhn̄t iſta oīa creatorē. On̄do magnitudinēcircūfuſi marꝭ: ſtupeo: miror: artificē q̄ro.

Alia lr̄a.ffortē.ffontē.

Alia lr̄a.dum.