PſalmusLLX
talibꝰ cū ſint plene eccleſie: nōne veraciterillic dicūt pauci: īmo ex paucoꝝ voce ipſaeccleſia: ſuꝑ oēs inimicos meos factꝰ ſumopprobriū: ⁊ vicinis meis nimiū: et timornotis meis? Uicinis meis nimiū opprobrium factꝰ ſum: id eſt qui mihi iam appropinquabāt vt crederēt: hoc ē vicini mei nimium deterriti ſunt: mala vita maloꝝ ⁊ falſorum chriſtianorū. Ꝙ ml̓tos em̄ putatꝭ: fratres mei velle eſſe chriſtianos: ⁊ offēdi malis moribus chriſtianoꝝ? Ipſi ſūt vicini qͥiam appropinquabāt: ⁊ nimiū opprobriūillis viſi ſumꝰ. Timor factꝰ ſū notis meis.Timor inquit factꝰ ſuꝫ notis meis: Quiacū videt homo multos male viuentes: etde quibus bene ſperabat̉: in multis malefactis inuētos: timēt ne tales ſūt oēs quosputabat bonos: ⁊ veniunt in ſuſpitionemmalā ꝓpe omnes boni. Qualis vir? Quōcecidit? Quō inuētus eſt in illa turpitudine: in illo ſcelere: in illo facto malo? Putaſne tales ſūt oēs? Hoc eſt timor notꝭ meis:vt ⁊ ipſis quibus noti ſumꝰ: plerūqꝫ ī dubium veniamus. Et niſi te ꝯſoletur qd̓ es: ſialiquid es: non credis eſſe alterū talē. Cōſolatur hominē qualiſcūqꝫ ꝯſciētia: vt dicat ſibi homo qui bene viuit: O tu qui mōvereris: ne tales ſint omēs: tu talis es. Reſpondet ꝯſcientia tua: nō ſuꝫ. Ergo ſi tu talis nō eſt: ſolus es. Uide ne peior ſit iſta ſuperbia: qͣꝫ illa nequicia. Noli ſolū te dicere. Nā ⁊ Helias aliqn̄ tedio multitudinisimpioꝝ ait: Prophetas tuos occiderunt:altaria tua ſuffoderūt: ⁊ ego relictꝰ ſū ſolꝰ:⁊ querūt animā meā. Sed quid dic̄ illi reſponſum diuinū? Reliqui mihi ſeptē milia viroꝝ: qui nō curuauerunt genua anteBaal. Ergo fratres inter hec ſcādala vnūeſt remediū: ne male ſentias de fratre tuo.Humiliter eſto qd̓ vis eū eſſe: ⁊ nō putab̓eū eſſe qd̓ nō es. Sed tn̄ ſit etiā notꝭ timoretiam expertis. ¶ Qui videbāt me foras fugerunt a me: Ignoſcēdū eſſet ſiforas fugiſſent a me: qͥ nō videbāt me: etiāqͥ videbat me foras fuger̄t a me. Sꝫ ſi quime nō videbāt: foras fuger̄t a me: nec dicēdū ē foras fuger̄t: qꝛ intꝰ nō fuerūt. Si intꝰfuiſſēt: vidiſſent me: id ē cognouiſſent corpus chriſti: cognouiſſent mēbra chriſti: cognouiſſent vnitatē chriſti. Illud eſt magisgemēdū: illud omnino ītolerabile: qꝛ multi qͥ videbāt me foras fugerūt a me: id eſt qͥcognouer̄t quid eēt eccleſia: exierūt foras⁊ hereſes ⁊ ſciſmata ꝯtra eccl̓iaꝫ fecerunt.
Hodie hoīem inuenis (verbi gratia) natūin ꝑte Bonati: neſcit qͥd ſit eccl̓ia: vbi natus eſt hͦ tenet: nō illi euellis ꝯſuetudinemquā ſuxit cū lacte nutriciſ. Illū da qui voluit̉ quotidie ī ſcripturis: qui legit: qui predicat. Ita ne tādē nō ibi videt: Poſtula ame ⁊ dabo tibi gentes hereditatē tuā ⁊ poſſeſſionē tuā termīos t̓re. Nō ibi videt: Cōmemorabunt̉ ⁊ cōuertent̉ ad dn̄m vniuerſi fines terre: ⁊ adorabūt ī conſpectu eiusvniuerſe patrie gentiū. Si vides ibi totiuſorbis vnitatē: quid foras fugiſ: vt nō ſolūipſe patiaris: verū ⁊ alijs facias cecitateꝫ?Qui videbāt me: id eſt qui nouerāt qͥd ſiteccleſia: qui etiā in ſcripturis intuebāt̉: foras fugerūt a me. Putatis em̄ fratres meiquia illi oēs qui fecerūt hereſes ꝑ loca ⁊ ꝑtes nō nouerat in ſcripturis dei: quia eccleſia nō eſt p̄dicata niſi toto terrarū orbe diffuſa. Uere dico caritati veſtre: certe om̄eschriſtiani ſumꝰ: vl̓ chriſtiani oēs dicimur:⁊ om̄es chriſti ſigno ſignamur. Obſcuriuſdixerūt ꝓphete de chriſto qͣꝫ d̓ eccleſia: puto ꝓpterea quia videbāt in ſpū contra eccleſiam hoīes facturos eſſe ꝑticulas: ⁊ dechriſto nō tantā litē habituros: de eccleſiamagnas ꝯtentiones excitaturos. Ideo illud vn̄ maiores lites future erāt: planiꝰ p̄dicatū ⁊ aꝑtius ꝓphetatū eſt: vt ad iudicium illis valeat: qui viderūt ⁊ foras fuger̄t.Exempli gratia: vnū cōmemorabo: Abraam pater noſter fuit: nō ꝓpter ꝓpaginemcarnis: ſed ꝓpter imitationē fidei. Iuſtus⁊ placēs deo: ꝑ fidē ſuſcepit filiū ſibi ꝓmiſſum Iſaac de Sara ſterili vxore ſua in ſenectute ſua: iuſſus eſt īmolare deo eundeꝫfiliū: nec dubitauit: nec diſceptauit: nec d̓iuſſo dei diſputauit: nec malū putauit qd̓iubere optimꝰ potuit. Duxit filiū ſuum adīmolandū: impoſuit ei ligna ſacrificij: ꝑuenit ad locū: erexit dexterā vt ꝑcuteret: eoꝓhibēte depoſuit quo iubente leuauerat.Qui obtēperauerat vt feriret: obtemperauit vt ꝑceret: vbiqꝫ obediēſ: nuſqͣꝫ tumidꝰ.Ut tn̄ impleret̉ ſacrificiū ⁊ ſine ſanguīe nōdiſcēderet̉: inuētus eſt aries herēs ī veprecornibꝰ: ip̄e īmolatꝰ eſt: ꝑactū ē ſacrificiuꝫ.Quere quid ſit? Figura eſt chriſti īuolutaſacramētis. Deniqꝫ vt videat̉ diſcutit̉: vtvideat̉ ꝑtractat̉: vt qd̓ inuolutū ē: euoluatur. Iſaac tāqͣꝫ filiꝰ vnicꝰ dilectꝰ figurā habens filij dei: portās ligna ſibi: quō chriſtꝰcrucem portauit. Ille poſtremo ipſe arieschriſtū ſignificauit. Quid ē enī herere cor