PſalmusRLI
in aliquibus anguſtia: id eſt alij ſentiuntfacilitatē iuſticie: alij laborāt in tribulatione. Nā ſi nō alia mēbra illud: alia alid̓ paterent̉: nō diceret Apl̓s: Si patit̉ vnū mēbrū: cōpatiuntur omnia mēbra. ⁊ ſi glorificatur vnū mēbrū: ꝯgaudent omnia membra. Aliq̄ eccl̓ie (verbi gratia) pacē habēt:aliq̄ in tribulatiōe ſunt. In iſtis q̄ pacē habent: in ſpacioſo ſunt pedes: ille q̄ in tribulatione ſūt anguſtias patiunt̉. Sed ⁊ iſtoscōtriſtat illoꝝ tribulatio: ⁊ illos pax iſtorūꝯſolatur. Sic eſt em̄ vnuꝫ corpus vt nō ſitdiſciſſio: nō aūt facit diſciſſionē niſi diſſenſio. Caritas aūt cōꝑagē facit: cōpages cōplectit̉ vnitatē: vnitas ſeruat caritatē: caritas ꝑuenit ad claritatē. Dicat gͦ ex qͥbuſdā mēbris: Miſere mei dn̄e qm̄ tribulor.Cōturbatꝰ ē in ira oculus meꝰ: aīamea ⁊ veter meᵐ. Querimꝰ vn̄ ſit iſtatribulatio: qm̄ liberatꝰ paulo ante gauderevidebat̉ iuſticia quadā infuſa ſibi largiētedono dei: ⁊ inde facto ſpacio pedibꝰ ſuisin latitudine caritatꝭ. Un̄ gͦ iſta exiſtit tribulatio: niſi forte ex illo qd̓ dn̄s dic̄: Qm̄abūdauit iniquitas: refrigeſcet caritas ml̓toꝝ. Primo em̄ cōmēdata paucitate ſctōrū: tanqͣꝫ miſſiſ retibus: multiplicata eſt eccleſia: ⁊ capti ſunt innumerabiles: de quibus p̄dictū erat: Annūciaui ⁊ locutꝰ ſum:multiplicati ſunt ſuꝑ numeꝝ: Qui etiā nauigia p̄merent: ⁊ retia rūperent: ſicut eſt poſitū in illa pͥma piſcatione ante paſſionemdn̄i. Ex his igitur multitudinibꝰ exaggeratis: quibꝰ ꝑ paſcha ſic reficiunt̉ eccleſie: vtturbas ip̄oꝝ parietū recuſet āguſtia. Quomō autē nō tribuletur iſte de hac multitudine: qn̄ videt ipſos implere theatra ⁊ amphitheatra: qͥ paulo ante eccl̓ias impleuerūt: ipſos in neqͥcijs qͥ pauloāte in laudibꝰdei: ipſos blalphemare deū: qui reſpōdebāt amē deo. Permaneat: duret: nō deficiat etiā in multitudine copioſa iniquorū:qꝛ nec granū deficit in multitudine paleaꝝquouſqꝫ poſt vētilationē mittat̉ in horreū:⁊ ibi ſit in ſocietate ſanctoruꝫ: ne turbulētialiqͥd puluerꝭ patiat̉. Perduret ergo: qͥa ⁊dn̄s cū dixiſſet: Qm̄ abūdauit iniqͥtas: refrigeſcet caritas multoꝝ: ne p̄nūciata iſtaabundātia iniqͥtatis: labarēt nutarētqꝫ pedes noſtri: ꝯtinuo ſb̓iecit: qd̓ fideles erigeret: quod cōſolaretur: atqꝫ firmaret dicēs:Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in fineꝫ: hic ſaluuserit. Attende itaqꝫ iſtū quantū mihi videtur in hac tribulatione conſtitutū: quādo-
quidē poſitus in tribulatione quaſi doleredeberet. Tribulatio em̄ dolorē habet congruū: iratum ſe dicit in tribulatione: ⁊ ait:Miſerere mei domine: qͦniā tribulor: conturbatus eſt in ira oculus meꝰ. Si tribularis: quare iraſceris? Iraſcitur iſte peccatisalienis. Quis nō iraſcatur videns homines cōfitentes ore deum: negātes moribꝰ?Quis nō iraſcat̉ vidēs hoīes ſeculo verbis ⁊ nō factis renūciantes? Quis eſt quinō iraſcatur videns fratres inſidiātes fratribus: fidē nō ſeruātes oſculo: qd̓ infigūtin ſacramētis dei? Et quis enumeret omnia quibus iraſcit̉ corpus chriſti: quod intus viuit in ſpiritu chriſti: qd̓ gemit tanqͣꝫgranū inter paleas? Uix em̄ apparent iſtiqui ſic gemūt: qui ſic iraſcunt̉: quō vix apparent grana quādo area trituratur. Quineſcit quāte ſpice miſſe ſint: putat totū paleā eſſe: ⁊ ex hoc qd̓ totū palea putat̉: indemagna maſſa purgabitur. In his ergo nōapparētibꝰ ⁊ gementibꝰ qui iraſcitur dicitalio loco: Zelꝰ domꝰ tue cōmedit me. Dicit ⁊ alibi: quādoquidē videt multoſ malafacientes: Tediū detinuit me a pctōribusrelinquētibus legē tuaꝫ. Dicit ⁊ alio loco:Uidi inſenſatos ⁊ tabeſcebā. Hec aūt irametuēda eſt: ne tanta ſit vt in odiū vertat̉.Ira em̄ nondū eſt odiū. Nā iraſceris filio⁊ nō odiſti filium: ei ſeruas hereditatē quite ſentit iratū: ⁊ ad hoc iraſceris ne perdatqd̓ ei ſeruaueris: male euadēs moribꝰ prauis. Ergo ira nō eſt odiū: nōduꝫ odimuseos quibꝰ iraſcimur: ſed iſta ira ſi māſerit ⁊nō cito euulſa fuerit: creſcit ⁊ fit odiuꝫ. Iōvt recēs ira euelleret̉: ⁊ in odiū nō ꝯuerteret̉: hoc nos docet ſcpͥtura dicēs: Nō occidat ſol ſuꝑ iracundia vr̄am. Inuenis aūtaliqn̄ fratrē odio hn̄tē: ⁊ rep̄hendit iraſcentē: in illo eſt odiū: ⁊ in alio culpat irā. Ipſehabet trabē in oculo ſuo: ⁊ rep̄hendit feſtucam in oculo fratris ſui. Sed feſtuca iſta ⁊ſurculus niſi cito euellatur: trabes futuraeſt. Ergo nō ait: Extinctus eſt oculus meꝰpre ira: ſed turbatus. Nā ⁊ ſi extinguitur:iam odiū eſt: nō ira. Et vide qꝛ extinctuseſt. Hinc ait Ioāneſ: Qui odit fratrē ſuū:in tenebris eſt vſqꝫ adhuc. Anteqͣꝫ gͦ eaturin tenebris cōturbatur oculus in ira. Sedcauendū eſt ne ira vertatur in odiū: ⁊ oculus extinguatur. Hoc aūt animaduertatvnuſquiſqꝫ qui in pace: hoc ē in chriſto qͥpacē dei cōmendauit vocatus eſt: ⁊ in cuius natiuitate ſummā pax per angelū nū-