PſalmusTLII

ſe eſt: ⁊ nemo vult. Nemo vult quod neceſſe ē. Nemo vult qd̓ erit velis nolis. Duraneceſſitas nolle quod nō pōt euitari. Naꝫſi fieri poſſet: nollemꝰ vtiqꝫ mori. Et efficiquidē angeli vellemus: ſed cōmutationequadā non morte: ſicut dicit Apoſtolus:Edificationē habemꝰ ex deo: domū n̄ manufactam eternā in celis. Etem̄ in hoc ingemiſcimus habitaculū noſtrū qd̓ de celoeſt ſuperindui cupientes: ſi tamē induti etnō nudi īueniamur. Etem̄ quid ſumus inhac habitatione ingemiſcimus grauati: inquo nolimꝰ expoliari: ſed ſuꝑueſtiri: vt abſorbeatur mortale a vita. Uolumus ꝑuenire ad regnū dei: ſed per mortē nolumus:Et tn̄ dicit tibi neceſſitas: hac venies: hacvenire dubitas homo: cū hac ad te venerit deus. Que ſunt etiā neceſſitates vincēdarum vetuſtiſſimarū cupiditatū: ⁊ annoſarū malarū cōſuetudinū? Uincere cōſuetudineꝫ dura pugna: noſti. Uides qͣꝫ male facias: qͣꝫ deteſtabiliter: qͣꝫ infeliciter: etfacꝭ tamē: Feciſti heri: facturus es hodie.Si ſic tibi diſplicet cū diſputo: quonō diſplicet tibi cū cogitas? Et tamē facturꝰ eshoc. Unde raperis? Quis te captiuū trahit? An illa lex in mēbris tuis repugnās legi mētis tue? Clama ergo: Infelix ego homo: quis me liberabit de corpore mortꝭ huius? Gratia dei ꝑ Ieſum chriſtū dominuꝫnoſtrū. Et impletur in te qd̓ mō diximus:Ego aūt in dn̄o ſperaui: exultabo ⁊ iocundabor in tua miſericordia: qꝛ reſpexiſti humilitatē meā: ſaluā feciſti de neceſſitatibusanimā meā. Unde em̄ facta eſt ſalua de neceſſitatibus anima tua: niſi qͥa reſpecta eſthumilitas tua? Niſi prius hūiliarerꝭ nō teexaudiret: qui te a neceſſitatibꝰ liberaret.Humiliatus eſt qui dixit: Infelix ego homo: qͥs me liberabit de corꝑe mortis huiꝰ?Nō ſunt humiliati qui ignorātes dei iuſticiā ⁊ ſuā volētes cōſtituere: iuſticie dei nōſunt ſubiecti. Nec cōcluſiſti me inmanus inimici: Nō vicini tui: nō compoſſeſſoris tui: nō eius cū quo militaſti eteū leſiſti: aut forte in tua ciuitatē iniuriā eifeciſti. Iſti em̄ tales ſunt: ꝓ quibus oraredebemus. Aliū habemꝰ inimicū: diabolūſerpentē antiquū. Omnes moriētes ſi bene moriamur: ab eiꝰ manibus liberamur.Quicūqꝫ em̄ male moriunt̉: in ſuis iniquitatibus: in eius manibus concludūtur: vtcū illo in fine damnent̉. Liberet ergo nosdominꝰ deus noſter: de manu inimici no-

ſtri. Ille em̄ nos per cupiditates noſtrasvult capere. Cupiditates aūt nr̄e qn̄ valide ſunt: ⁊ eis quando ſeruimus: neceſſitates vocātur. Liberante autē deo animā noſtrā de neceſſitatibus noſtris: quid erit qd̓in nobis teneat inimicus: vt cōcludamurin manus eius? Statuiſti in loco ſpacioſo pedes me̓os. Certe anguſta viaeſt: laborāti anguſta eſt: amāti lata eſt. Eadem q̄ anguſta eſt: lata fit. In ſpacioſo dicit poſuiſti pedes meos: ne anguſtati pedes mei irent in ſe: ⁊ incurrēdo in ſe deijcerent me. Ergo qd̓ ait: poſuiſti in ſpacioſopedes meos: plane feciſti mihi facilē iuſticiā: que mihi erat aliqn̄ difficilis. Hoc eſtpoſuiſti in ſpacioſo pedes meos: Miſerere mei dn̄e qm̄ tribulor: ꝯtriſtatus ē in iraoculus meus: anima mea: ⁊ veter meꝰ: qm̄defecit in dolore vita mea ⁊ anni mei in gemitibus. Sufficiat caritati veſtre: adiuuāte dn̄o: fortaſſis implebimus debitū: vt etpſalmo ꝑacto ꝓficiſcamur.Sermo ſcd̓s de medio eiuſdē pſalmi.¶ D reliqͣ pſalmi nr̄a reuertat̉ intentio: ⁊ noſip̄os agnoſcamꝰ in verbis ꝓph̓e. Qm̄ ſi nos inſpexerimꝰin temꝑe tribulationis: gaudebimꝰ in tempore retributionis. Cōmendauerā caritati veſtre cū primas ꝑtes huius pſalmi exponerem: quod chriſtus loquat̉: ⁊ quō ſitaccipiēdus chriſtus totus cū capite ⁊ corpore: n̄ tacuerā. Teſtimonijs etiā ſcpͥturarū: quātū mihi videt̉ ſatis idoneis luculētisqꝫ firmaueram: ita vt oīno dubitari nōpoſſit chriſtū eſſe caput ⁊ corpus: ſponſuꝫ⁊ ſponſam: filiū dei ⁊ eccleſiā: filiū dei factū filiū hoīs ꝓpter nos: vt filios hominuꝫfaceret filios dei. Atqꝫ ita eēt duo in carne vna in ſacramēto magno: qꝛ agnoſcuntur duo in ꝓphetis in voce vna. Gratulatio ſuꝑius expreſſa eſt ip̄ius dicentis: Reſpexiſti humilitatē mea: ſaluā feciſti de neceſſitatibus aīam meā: nec ꝯcluſiſti me inmanꝰ inimici: ſtatuiſti in loco ſpacioſo pedes meos. Gratulatio ē liberati hominisa tribulatione: liberatorū mēbrorū chriſtiab afflictione ⁊ inſidijs. Et rurſus dicit:Miſerere mei domine qm tribulor: In tribulatione vtiqꝫ anguſtia ē.Quomo ergo poſuiſti in ſpacioſo pedesmeos: ſi adhuc tribulatur? Quomodo inſpacioſo ſunt pedes? An forte vna quideꝫvox eſt: quia vnum quidem corpus: ſedin aliquibus membris ſpacium ſentitur: