PſalmusLXX
quid contra chriſtianos mali: ſimul inpingebatur in hoc corpus totuꝫ impingebat̉.Unde dictū eſt in pſalmo: Tanqͣꝫ cumulꝰharene marꝭ impulſus ſū vt caderē: ⁊ dn̄sſuſcepit me. At vbi finita ſunt illa que totūcorpus impinguebāt vt caderet: cepit tc̄ptatio eſſe ꝑ ꝑtes. Temptat̉ corpus chriſti: vna eccleſia non patit̉ ꝑſecutionē: aliapatit̉. Nō patitur furorē imꝑatoris: ⁊ patitur furorē mali populi. Quante vaſtationes a plebibus? Quanta mala geſta ſunteccleſie a malis chriſtianis: ab eis qui capti ſunt in illo reciaculo? Tam multiplicatiſunt vt p̄merēt naues ī piſcatiōe illa domini ante paſſionē. Nō ergo deſunt preſſuretēptationis. Nemo ſibi dicat: nō eſt tēpustemptatiōis. Qui ſibi hoc dicit: paceꝫ ſibiꝓmittit. Qui ſibi pacē ꝓmittit: ſecurus inuaditur. Totū ergo corpus chriſti dicat:Educes me de muſcipula iſta quā occultauerūt mihi: qꝛ eductū eſt: ⁊ caput noſtrūde muſcipula quā abſconderūt illi: quibꝰmodo dicebat̉ in euāgelio: qꝛ dicturi erāt:Hic ē hęres: venite occidamꝰ eū: ⁊ noſtraerit hereditas: ⁊ in ſe ſentētiā dixerūt interrogati: Quid faciet ille pater familias cōlonis malis? Malos male perdet: ⁊ vineāſuaꝫ locabit alijs agricolis. Quid ⁊ illudnō legiſtis: Lapidē quē reprobauer̄t edificantes: hic factꝰ eſt in caput anguli? Quideſt em̄ reprobauerūt edificantes? Hoc aiteiecerūt extra vineaꝫ ⁊ occiderunt. Ergoerutus eſt ⁊ ille: caput noſtrū ſurſum eſt: liberū eſt. Hereamus illi ꝑ dilectionē vt melius poſtea cōglutinemur ei ꝑ immortalitatē: ⁊ dicamꝰ omnes: Educes me de muſcipula iſta quā occultauerūt mihi. Qm̄tu es ꝓtector meus. Audiamus vocem dn̄i quā dixit in cruce. ¶ In manꝰtuas comendo ſpiritu meuꝫ: Certecū verba eius in euāgelio: de iſto pſalmocognoſcimus: ipſum hic locutū fuiſſe nondubitemus. Habemꝰ hoc in euāgelio dictum: In manus tuas cōmendo ſpiritū meum: ⁊ inclinato capite reddidit ſpm̄. Nonſine cauſa volūtt verba huius pſalmi ſuaeſſe: niſi vt te admoneret ſe locutuꝫ eſſe inhoc pſalmo: Ip̄m h̓ quere: cogita quomōin illo pſalmo ſe queri voluit ꝓ ſuſceptione matutina. Foderūt manus meas ⁊ pedes meos: dinumerauerunt oīa oſſa mea.Ipſi vero cōſiderauerūt ⁊ cōſpexerūt me:diuiſerūt ſibi veſtimenta mea: ⁊ ſuper veſtē meā miſerūt forteꝫ. Ut te admoneret in
ſe h̓ eſſe cōpletū: in voce ſua poſuit caputipſius pſalmi: Deus deꝰ meꝰ vt quid me dereliquiſti? Et tn̄ vocē corporis in ſe tranſfigurauit. Nō em̄ vnicū ſuū pater aliquādodereliquit. ¶ Redemiſti me dominedeus veritatis. Faciēs qd̓ ꝓmiſiſti: nōfallens in pollitatione ſua deus veritatis.¶ Odiſti obſeruātes vanitate: ſuperuacue. Quis obẜuat vanitatē? Quitimēdo mori mētit̉. Timēdo em̄ mori mētitur: ⁊ moritur anteqͣꝫ moriat̉: qui ideo mētiebat̉ vt viueret. Mētiri vis ne moriaris:⁊ mētiris ⁊ morieris: ⁊ cū vitas vnā mortēquā differre poteris: auferre nō poteris: incides in duas: vt prius moriarꝭ in aīa: poſtea in corpore moriarꝭ. Unde hoc niſi obſeruādo vanitatē? Quia dulcis eſt tibi trāſiens dies: qꝛ dulciā ſunt tibi volantia tēpora: vnde nihil tenes: ⁊ inſuꝑ tu teneris.Odiſti obſeruātes vanitatē ſuperuacue.Ego aūt: Qui nō obſeruo vanitatē.In dn̄o ſꝑaui: Speras in pecunia: obſeruātes vanitatē: ſperas in honore ⁊ ſb̓limitate aliqͣ ptātis hūane: obſeruas vanitatē. ſperas in aliqͦ amico potente: obſeruasvanitateꝫ. In his oībus cū ſperas: aut tuexpiras: ⁊ ea hic dimittis: aut cū viuis oīapereūt: ⁊ in ſpe tua deficis. Hāc vanitatēcōmendat Eſaias dicēs: Omnis caro fenū: ⁊ oīs gloria eiꝰ quaſi flos feni. Aruit fenū: ⁊ flos eius decidit: verbū autē dominimanet ineternū. Ego autē non quomō illiqui ſperant in vanitates: ⁊ qui obſeruantvanitates: ſed in domino ſperaui: qui noneſt vanitas. Exultabo ⁊ iocundaborin tua miſericordia. Non in mea iuſticia. ¶ Quia reſpexiſti humilitateꝫmeā: ſaluā feciſti de neceſſitatibusanima meā. Nec concluſiſti mein manus inimici. Que ſunt neceſſitates: vnde ſaluā volumꝰ fieri animā noſtram? Quis has enumeret? Quis digneexaggeret? Quis cōgrue vitandas fugiendaſqꝫ cōmedet? Primo ī genere humanodura neceſſitas: neſcire cor alterius: maleſentire plerumqꝫ de amico fideli: bene ſentire plerūqꝫ de amico infideli. O dura neceſſitas. Et quid facis vt corda inſpicias?Quē oculum affers: infirma ⁊ plangendamortalitas? Quid facis vt videas hodiecor fratris tui? Non habes quid facias?Alia maior neceſſitas: nec tuū vides quale erit cras. Quid iam dicam de ueceſſitatibus ipſius mortalitatis? Mori neceſ-