XXVIPſalmus

Quare autē hoc nobis preſtat in finem.¶ Quoniā abſcondit me in tabernaculo ſuo in die maloꝝ meorum.Erit ergo in domo habitatio ꝑ oēs dies vite mee: ad hoc vt cōtēpler delectationemdn̄i: ⁊ ꝓtegar templo eius. Ut autē illuc ꝑueniā: vnde mihi ꝓmitto? Qm̄ abſconditme in tabernaculo ſuo ī die maloꝝ meoꝝ:Tūc nō erunt dies malorum meoruꝫ: ſedvidet me in diebus maloꝝ meorum. Quigͦ me lōge poſitū miſericorditer reſpexit: ſecum poſitū quō nō illūinabit? Proptereaergo nō imprudenter illam petiui: nec mihi dixit cor meum: quid petis: vel a quopetis? Audes enim a deo aliquid peterepeccator inique? Audes ſperare aliquamcōtēplationē dei te habituꝝ infirme īmundo corde? Audeo inquit: nō de me: ſed deip̄ius delectatione: nō de mea p̄ſumptiōe:ſed de illius pignore. Qui tm̄ pignꝰ deditꝑegrinanti: n̄ deſerit ꝑueniētē? Qm̄ abſcōdit me in tabernaculo ſuo in die malorummeoꝝ. Ecce dies maloꝝ nr̄orū: vita iſta ē.Dies maloꝝ aliter habēt impij: aliter fideles. Nam etiā credentes: ſꝫ adhuc ꝑegrinātes a dn̄o. Ꝙdiu enī ſumus in hoc corꝑe:ꝑegrinamur a dn̄o. Hoc apl̓s dixit. Si dies maloꝝ nō agant: vnde vox dn̄ice orationis: Libera nos a malo: ſi nō ſumus indiebꝰ maloꝝ? Sed lōge diſcretiꝰ dies maloꝝ agunt: qui adhuc nō crediderunt: necip̄os ille deſpexit. Etenī chriſtus ꝓ impijſmortuus ē. Audeat gͦ p̄ſumere aīa hūana⁊ vnā illā pete̓ ſecura habebit: ſecura poſſidebit. Tantū dilecta ē fedā: pulchra quōfulgebit? Qm̄ abſcondit me in tabernaculo ſuo: in die malorū meorum. Protexitme in abſcondito tabernaculi ſui.Quid ē abſconditum tabernaculi ipſius?Quid eſt hoc? Multa enī quaſi mēbra tabernacl̓i ſui foriſecꝰ vidēt̉: Et ē qͣſi auditū:qd̓ dicit̉ penetrale ſecretū interioris tēpli.Et quid eſt hͦ qd̓ ſolus ſacerdos ītrabat?Et forte ip̄e ſacerdos ē abſcōditū tabernaculū dei. Accepit eniꝫ de iſto tabernaculocarnē: ⁊ fec̄ noſ abſcōditū tab̓nacl̓ꝫ: vt tab̓naculi eiꝰ alia mēbra ip̄iꝰ credēteſ ī eū ſint:Abſcōditū aūt tabernaculi ip̄e ſit. Mortui enī eſtis ait apl̓s: et vita veſtra abſcondita eſt cū chriſto in deo. An vis noſſe: qꝛinde dicit: Petra nēpe eſt chriſtus. Audite qd̓ ſequit̉. Qm̄ abſcōdit me in tabernaculo ſuo: in die malorum meorū ꝓtexit mein abſcondito tabernaculi ſui. Querebas

quid ſit abſcōditū tabernaculi? audi qd̓ ſequit̉. ¶ In petra exaltauit me. Ergoin chriſto exaltauit me: Ꝙ in puluere humiliaſti te: in petra exaltauit te. Sed chriſtus ſurſum ē: tu aūt adhuc deorſū. Audiſequētia. Et nūc exaltauit caput meum ſuꝑ inimicos meos. Et nūc anteqͣꝫ veniā ad illā domū: vbi volo habitareper omnes dies vite mee: anteqͣꝫ veniā adillā cōtēplationem dn̄i: Et nunc exaltauitcaput meū ſuper inimicos meos. Adhucpatior inimicos corporꝭ chriſti: adhuc nōſum exaltatus ſuꝑ inimicos meos: ſed caput meum exaltauit ſuꝑ inimicos meos.Iā caput noſtrū chriſtus in celo ē: adhucinimici noſtri poſſunt ſeuire in noſ. Nōdūſumus exaltati ſuꝑ inimicos: ſed caput noſtrū iā ibi ē. Unde hoc dixit: Saule ſaulequid me ꝑſequeris? Se dixit in nobis eē hͨdeorſū: ergo ⁊ nos in illo ſumus ibi ſurſuꝫ:qꝛ ⁊ nunc exaltauit caput meū ſuꝑ inimicos meos. Ecce quale pignꝰ habemꝰ: vnde ⁊ nos fide ⁊ ſpe ⁊ charitate cum capitenr̄o ſumus in celo in eternū: quia ⁊ ip̄m diuinitate ⁊ bonitate: vnitate nobiſcuꝫ eſt interra vſqꝫ in conſūmationē ſeculi.Circuiui ⁊ īmolaui in tabernaculo eiꝰhoſtiā iubilationis. Immolamꝰ hoſtiā iubilatiōis: īmolamꝰ hoſtiā leticie: hoſtiā gratulatiōis: hoſtiā gratiaꝝ actiōis: q̄verbis explicari nō pōt. Immolamus autē: Ubi? In ip̄o tabernaculo eius: ī ſanctaeccleſia. Quid ergo īmolamꝰ; Abundantiſſimū ⁊ inenarrabile gaudiū: nullis verbis: voce ineffabili. Hec eſt hoſtia iubilatōis: Unde queſita: vnde inuēta ē? Circūeundo. Circūiui inqͥt: ⁊ īmolaui ī tabernaculo eiꝰ hoſtiā iubilatōis. Circūiuerat animꝰ tuꝰ ꝑ vniuerſā creatura vndiqꝫ: tibi clamabat creatura: deꝰ me fecit. Quicqͥd delectauerit in arte artifice̓ cōmendat: magiſqꝫ ſi circūeas vniuerſa: ꝯſideratio cōcipitartificis laudē. Uides celos: magna oꝑadei ſunt. Uides t̓rā: deꝰ fecit: Seminū īnumera: diuerſitates germinū: multitudineꝫaīalium. Circūi adhuc celos vſqꝫ ad terrā: nihil relinquas: vndiqꝫ tibi oīa reſonātcōditorē. Et ip̄e ſpēs creaturaꝝ voces ſūtq̄dā creatorē laudātiū. Quis aūt explicetlaudibus vniuerſā creaturā? Quis illā explicet laudibꝰ? Quis digne laudet: celuꝫ:terrā: mare: ⁊ oīa q̄ in eis ſunt? Et iſta qͥdēviſibilia. Quis digne laudet angelos: ſedes: dn̄ationes: pͥncipatus: ⁊ poteſtates:

4