PſalmusXXVI

vnde ſuccedit: Habemus hic enī felicitates diuerſas generis hūani: ⁊ miſer qͥſqꝫ dicit̉: qn̄ illi ſubtrahit̉ qd̓ amat. Amāt gͦ homines dinerſas res: ⁊ qn̄ quiſqꝫ qd̓ amathr̄e videt̉: felix vocat̉. Uere aūt felix ē: nōſi id habet qd̓ amat: ſed ſi id amet qd̓ amādū eſt. Multi enī miſeri ſunt magis habēdo qd̓ amāt qͣꝫ carēdo. Amādo enī res noxias miſeri habēdo ſūt miſerioreſ: ⁊ ꝓpiciꝰdeus cū male amamꝰ: negat qd̓ amamus:Iratus aūt dat amāti: qd̓ male amat. Habes euidēter dicētē apl̓m: Tradidit illosdeꝰ in cōcupiſcētias cordis eoꝝ. Dedit ergo qd̓ amabāt: ſꝫ damnādo. Habes rurſūnegatē petitū: ꝓpter qd̓ ter dn̄m rogaui inqͥt: vt auferret eū a me: ſtimulū vicꝫ carnis⁊ dixit mihi: Sufficit tibi gr̄a mea. Nā v̓tªī infirmitate ꝑficit̉. Ecce illos dedit in concupiſcētia cordis eoꝝ. Paulo apl̓o negauit qd̓ orauit: Illis dedit ad dānationem:huic negauit ad ſanitatē: Cuꝫ aūt id amamus qd̓ vult deus vt amemus: proculdubio daturꝰ ē nobis. Hec ē illa vna que debet amari: vt habitemus in domo dn̄i peroēs dies vite nr̄e. Et qꝛ in iſtis terrenis habitationibus: diuerſis delitijs ⁊ voluptatibus homines oblectant̉: ⁊ vnuſqͥſqꝫ in eavult domo habitare: vbi nō habeat qd̓ offendat aīuꝫ: ⁊ habeat multa q̄ delectēt.?aūt ſubtrahantur ea q̄ delectabāt: vult hōvndecūqꝫ migrare: interrogemꝰ quaſi curioſius: ⁊ dicat iſte: Quid noſipſi: quid acturus eſt in illa domo: vbi cupit ⁊ optat ⁊deſiderat: ⁊ hāc vnā petit a dn̄o habitarein ea oēs dies vite ſue. Quid ibi agis q̄ſote? Quid eſt qḋ deſiderās? Audi qͥd? Vtcōtēpler delectatione domini. Ecce qd̓ amo: Ecce quare volo habitare ī domo dn̄i ꝑ oēs dies vite mee. Habꝫ ibi magnū ſpectaculū: delectationē ip̄ius domini cōtēplari. Uult finita nocte ſua herere īluce ip̄ius. Tūc enī erit mane noſtrum nocte tranſacta: Unde alio loco pſalmus dicit: Mane aſtabo tibi ⁊ contemplabor te.Modo ideo nō contēplor: qꝛ cecidi. tuncaſtabo tibi ⁊ ꝯtēplabor. Hec vox hūana ēCęcidit enī hō: et nō mitteret̉ qui erigeretniſi cecidiſſemus. Nos cecidimus: ille deſcendit. Ille aſcendit: nos leuamur: qꝛ nemo aſcendit niſi qui deſcēdit. Qui ruit leuat̉. Qui deſcēdit aſcēdit: Et nō iō deſperemꝰ: qꝛ ille ſolus aſcēdit. Leuat enī nos:ad quos cadētes deſcēdit: ⁊ ſtabimꝰ ⁊ cōtēplabimur: ⁊ magna delectatiōe perfrue-

mur. Ecce dixi h̓: ⁊ exclamaſtis deſideriocuiuſdā ſpeciei nōdū viſe. Excedat cor veſtrū oīa vſitata: excedat intētio vniuerſascogitatiōes veſtras ſolēnes ex carne: eductas a ſenſibꝰ carnis: ⁊ imaginātes neſcioqͥ fantaſmata. Totuꝫ ab aīo reijcite: qͥcqͥdoccurrerit negate. Lognoſcite infirmitatēcordis vr̄i: ⁊ ꝗͥcqͥd occurrerit qd̓ cogitarepoſſetꝭ dicite nō ē illd̓. Nō enī ſi illud eſſetmihi iā occurriſſet. Ita deſiderabitꝭ qd̓dābonū: Quale bonū? Oīs boni bonuꝫ: vn̄oē bonū: bonū cui n̄ addat̉ qͥd niſi ſit ip̄mbonū. Dicit̉ enī bonꝰ hō: ⁊ bonus ager: ⁊bona domꝰ: ⁊ bonū aīal: ⁊ bona arbor: etbonū corpus: ⁊ bona aīa: Adiūxiſti quotiens dixiſti bonū eſt. Bonū ſimplex: ip̄mbonū qͦ cuncta ſūt bona. Ipſum bonū exqͦ cuncta ſunt bona: ip̄a eſt delectatio dn̄i:hanc cōtemplabimur. Iam vidēte frēs ſivos delectant bona iſta que appellant̉ bona: ſi vos delectant bona que nō ſunt perſe bona: Oīa enim mutabilia nō per ſebona: Qualis erit cōtemplatio incōmutabilis boni eterni: ſemper eodem mō manētis? Quādoquidem iſta que dicuntur bona nullo pacto nos delectarent: niſi eſſentbona: nec alio pacto eēt bona: niſi ab illo eſſent qui ſimpliciter bonus eſt. Ecce qͣre habitare volo inquit in domo dn̄i ꝑ oēſdies vite mee. Dixi vobis quare vt cōtēpler delectationē dn̄i: Ut autē ſemꝑ cōtēpler: ⁊ nulla moleſtia me cōtingat cōtemplantē: nulla ſuggeſtio auertat: nulla auferat alicuius potētia: nullū inimicū patiarcōtēplando: ⁊ ꝑfruar delitijs meis ſecurꝰ:ip̄o dn̄o deo meo: quid fiet mihi? Proteget me. Nō ſolū ergo cōtēplari volo delectationē dn̄i ait. Sꝫ ⁊ ꝓ tegi temploeiꝰ. Ut tēplū ſuū me ꝓtegat: ero tēplū eiꝰ⁊ ꝓtegar ab eo: Nunquid tale ē tēplū dei:qualia tēpla ſūt ſimulachrorum? Simulachra gētiū tēplis ſuis ꝓtegunt̉: dn̄s deusnoſter tēplum ſuum ꝓteget: ⁊ ſecurus ero.Cōtēplabor ad delectationē: ⁊ ꝓtegar adſalutem. Ꝙͣ erit illa ꝑfecta cōtēplatio: taꝫiſta ꝑfecta ꝓtectio. ⁊ qͣꝫ illud ꝑfectū gaudium cōtēplandi: tā ꝑfecta etiā incorruptioſanitatis. Ad iſta duo verba q̄ dixit: cōtēpler delectationem domini: ⁊ protegar tēplo eius: pertinent illa duo: vnde pſalmꝰcepit. Dominus illuminatio mea: ⁊ ſalutaris meus quem timebo: Quia cōtēplabordelectationem domini: illuminatio mea: