XXVIPſalmus
Quis digne laudet hocip̄m qd̓ ī nobis viget? Uiget corpus: mouens mēbra: ſenſuexercens ⁊ memoria taꝫ multa cōplectēs:intellectu tam multa diſcernens: qͥs dignelaudet: Aut ſi ī iſtis creaturis dei ſic laborat hūanus ſermo: in creatore qͥd agit: niſiſola reſtat ſermone deficiēte iubilatio? Circūiui ⁊ īmolaui in tabernaculo eiꝰ: hoſtiaꝫiubilatiōis. Eſt ⁊ alius ſenſus qͥ mihi videtur ad cōtextionē pſalmi agis pertinere.Quia enī dixerat. in petra ſe exaltatū: qd̓eſt chriſtus: ⁊ caput ſuū exaltatū ſuꝑ inimicos ſuos: qd̓ eſt chriſtus. etiā ſe: qͥ eſt petraexaltatus ē in eodē capite ſuo: exaltatū intelligi voluit ſuꝑ inimicos ſuos: referēs hͦad honorē eccleſie: cui ceſſit inimicoꝝ perſecutio: Et qꝛ hͦ ꝑ fidē orbis terrarū factuꝫē. Circūiui inqͥt: ⁊ īmolaui in tabernaculoeius: hoſtiā iubilationis: id eſt cōſiderauifideꝫ orbis terraꝝ: in qua exaltatū ē caputmeū ſuꝑ eos qui me ꝑſequebant̉: ⁊ in ipſotabernaculo eius: id eſt in eccleſia toto orde diffuſa ineffabiliter laudaui dn̄m. Cātabo ⁊ pſallam domino. Securi erimus: ⁊ ſecuri cantabimꝰ: ⁊ ſecuri pſallemꝰcū ꝯtemplabimur delectationē domini: ⁊ꝓtegemur ī tēplo eius ī illa incorruptiōe:qn̄ abſorbebit̉ mors in victoriā. Mō qͥd?Quia iam dicta ſūt gaudia illa que habebimus cū acceperimꝰ illā vnā petitionem:Mō quid ¶ Exaudi dn̄e vocē meā.Gemamus mō. Oremꝰ mō. Gemitus nōē niſi miſerorū: Oratio nō eſt niſi indigentium. Tranſiet oratio: ſuccedet laudatio:Tranſiet fletus: ſuccedet gaudium. Interim mō quādo in diebꝰ malorum nr̄orumſumus: nō ceſſet oratio nr̄a ad deū: a quovnā illā petamꝰ: ⁊ ab ip̄a petitiōe nō deſinamus: donec ad eā illo donāte ac perducente ꝑueniamꝰ. Exaudi dn̄e vocē meaꝫ.Qua clamaui ad te miſerere mei ⁊exaudi me. Unā illā petit: tādiu rogās:nens: gemēs nō petit niſi vnā. Finiuit oēscupiditates: remanſit illa vna quam petit:Audi qꝛ hāc petit. Tibi dixit cor meum queſiui vultū tuum. Hoc eſt ergo qd̓ paulo ante dixit. Ut cōtēpler delectationē dn̄i. Tibi dixit cor meū: q̄ſiui vultum tuuꝫ. Si gaudiū noſtrū ī iſto ſole eēt:nō cor noſtrū diceret: Queſiui vultū tuuꝫdn̄e: ſꝫ oculi corꝑis noſtri. Cor noſtrū cuidicit: Queſiui vultū tuū: niſi ei qͥ pertinetad oculuꝫ cordis: Lucē iſtam q̄runt oculicarnis: lucē illā querūt oculi cordis. Sed
vis illā lucē: q̄ videtur oculis cordis videre: qꝛ ip̄a lux deꝰ ē. Deꝰ enī lux ē ait Ioannes. Et tenebre in eo nō ſūt vlle. Uis qͦ videre illā lucē: munda oculum vnde videt̉:Beati enī mūdi corde: qꝛ ip̄i deum videbn̄t. Tibi dixit cor meū: q̄ſiui vultū tuum.Uultum tuū dn̄e requiram. Unampetij a dn̄o: hāc reqͥrā. ¶ Ne auertas faciem tuā a me. Quō ſe fixit in iſta vnapetitiōe? Uis impetrare: Aliud noli petere: vni ſufficere: qꝛ vna tibi ſufficiet. Tibidixit cor meū queſiui vultū tuū: vultū tuūdn̄e requirā: ne auertas facieꝫ tuam a me.Ne declines ī ira a ſeruo tuo. Magnifice nihil dici diuiniꝰ pōt. Sentiūt hocqui vere amāt. Alius vellet beatꝰ ⁊ īmortalis eſſe in his que diligit terrenaꝝ concupiſcētiaꝝ voluptatibꝰ: ⁊ forte ꝓpterea deum coleret ⁊ oraret: vt diu hic viueret ī delicijs ſuis: ⁊ nō ab eo aliqͥd periret qd̓ terrena poſſidet cupiditas: nec aurū. nec argentū: nec ſi qͥd p̄dioꝝ oblectaret oculoseiꝰ: nec amici morerent̉: nec filij: nec ꝯiūx:nec clientes. In his delicijs vellet ſemperviuere. Sed qꝛ nō pōt ſemꝑ: Nouit enī ſemortalē: forte ad hͦ colit deum: ⁊ ad hͦ oratdeū: ⁊ ad hͦ gemit deo: vt iſta illi oīa vſqꝫ īfinē ſuppetāt. Et ſi diceret ei deꝰ: Ecce facio te in his īmortalē: ꝓ magno bono acciperet: ⁊ exultatione gaudioꝝ gratulatꝰ nōſe caperet. Nō vult hoc iſte: qui vnam petijt a dn̄o. Sed quid vult? Cōtemplari delectationem dn̄i per omnes dies vite ſue.Rurſuſqꝫ alius qui hoc mō ⁊ hac cā coleret deū: ſi illa ſibi temporalia adeſſent: iratū deū non timeret: niſi ille illud auferret.Iſte nō propter hͦ timet iratū: qn̄quidem⁊ de inimicis ſuis dixit: Ut edant carnesmeas. Unde timet iratum? Ne auferat qd̓amauit. quid amauit? Uultū tuū dn̄e: Iōhāc putat irā dn̄i: ſi auertat ab illo vultumſuum. Dn̄e ne declines in ira a ſeruo tuo.Poſſet illi forte reſpōderi hͦ mō. Quid times: ne declinet a te in ira? Magis ſi a tedeclinauerit in ira: nō in te vindicabit: ſi incurras in illū iratū: vindicabit in te. Optaergo potiꝰ vt declinet a te in ira. Nō inqͥt.Nouit enī qͥd deſiderat: ira eiꝰ non eſt: niſiauerſio vultus eiꝰ. Quid ſi te faciet in delicijs iſtis: ⁊ voluptate gaudioꝝ terrenorū īmortalē? Rn̄det amator tal̓. Nolo: Quicqͥd mihi p̄ter illū ē: dulce nō ē. Quicqͥd mihi vult dare dn̄s meꝰ auferat totū: ⁊ ſe mihi det. Ne declines in ira a ſeruo tuo. For