Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

X.Pſalmus

bari. In dn̄o em̄ cōfido: Nec audio dicētes anime mee: tranſmigra in montes ſicutpaſſer. Qm̄ ecce peccatores intēderūt ar: vt ſagittēt ī obſcura luna rectos corde.Aut ſi illis nūc luna videt̉ obſcura: qꝛ incertū volūt efficere ſit catholica: ea peccatꝭ carnaliū hoīm qͦs ml̓tos ꝯtinet: conāt̉arguere: qͥd ad ꝑtinet v̓e dicit: in dn̄ocōfido? Qua voce ſe qͥſqꝫ frumentū eſſeon̄dit: vſqꝫ ad vētilatiōis tp̄us paleas tolerabilit̉ ſuſtinet: In dn̄o cōfido. Illi timeāt: ꝯfidūt ī homīe: de ꝑte hoīs ſe eſſenegare pn̄t: cuiꝰ canos iurāt: Et inſermōe ab eis q̄rit̉ cuiꝰ cōmuniōis ſint: niſide ꝑte illiꝰ ſe eſſe dicāt: pn̄t agnoſci. Dicqͥd iſti faciūt: illis ꝯmemorant̉ innumerabilia quotidiana pctā: ſcelera eoꝝqͥbꝰ plena ē illa ſocietas? Nūquid pn̄t dicere: in dn̄o ꝯfido: quō dicitꝭ aīe mee trāſmigra ī mōtes ſic̄ paſſer? .n. ꝯfidūt ī dn̄o: tūc dicūt ſancta ſacr̄a ſi ſctōs hoīesdent̉. Itaqꝫ ab eis q̄rit̉ ſūt ſancti: erubeſcūt dicere: nos ſum. Qui etiā ſi erubeſcant dicere: audiūt ip̄is erubeſcūt. Itaqꝫ iſti cogūt eos qui accipiūt ſacͣmēta: ſpē ſuā ī hoīe ponere: cuiꝰ cor videre pn̄t: Et maledictꝰ oīs qui ſpē ſuā ponitī homīe. Quid ē em̄ dicere: ego qd̓ do ſcm̄eſt: niſi ſpē tuā in me pone? Quid ſi non esſanctꝰ? On̄de cor tuū: Qd̓ ſi poteſ: vbividebo qd̓ ſanctꝰ es? An forte dicēs quodſcriptū ē: Ex oꝑibꝰ eoꝝ cogͦſcetis eos. Uideo plane mira oꝑa: quotidianas violentias circūcellionū ſub ep̄is p̄ſb̓ris ducibus circūquaqꝫ volitare: terribiles fuſteſiſraelis vocari: hoīes nūc viuunt: quotidie vidēt ſentiūt: Machariana v̓o tꝑade quibꝰ inuidiā faciūt: plurimi viderūt: nemo nūc videt. Et quiſqͥs ea vidit catholicꝰ: potuit dicere ſi dei ſeruꝰ eſſe vellet:In dn̄o ꝯfido. Quod nūc dicit: ml̓ta non vult: in eccl̓ia videt: ſe intra illa retia plena piſcibꝰ bonis malis natare adhuc ſentit: donec ad finē maris veniat̉: vbimali ſegregent̉ a bonis. Iſti aūt qͥd rn̄dēt:ſi alicui illoꝝ dicat ille quē baptizant: quōme iubes p̄ſumere? ſi dātis accipiētis ē meritū: ſit dātis dei: accipiētis ꝯſcīemee. Hec em̄ duo mihi incerta ſūt: bonitas illiꝰ: et fides mea. Quid te int̓ponisde certū ſcire nihil poſſum? Sine me dicere: In dn̄o ꝯfido. ſi in te ꝯfido: vn̄fido ſi nihil mali iſta nocte feciſti? Poſtre ſi vis vt credā tibi: nūquid poſſum am

pliꝰ qͣꝫ de te credere? Un̄ ꝯfido ī eis quibꝰheri cōicaſti: hodie ꝯmun cās: crasmunicabis: vtrū vel iſto triduo nihil malicōmiſerint? Qd̓ ſi nec te nec me polluit qd̓neſcimus? eſt vt rebaptizes eos tꝑatraditiōis Machariane īuidie nouerūt? Que eſt vt chriſtianos de Meſopotamia veniētes: Ceciliani Bonati necnomē audierūt: rebaptizare audeas: neges eſſe chriſtianos? Si aūt illos polluuntaliena peccata neſciūt: te ne reū facit: qͥcquid ſingulos dies in ꝑte vr̄a te neſciēteꝯmittit̉? Imꝑatoꝝ ꝯſtitutionē fruſtra obijcitis catholicis: in vr̄is caſtris pͥuati fuſtes igneſqꝫ ſic ſeuiāt: Ecce quo lapſi ſunt:Qui cum viderent̉ ī catholica pctōres:potuerūt dicere: In dn̄o ꝯfido: et ſpē ſuā īhoīe poſuerūt. Qd̓ oīno dicerēt: ſi ipſitales eſſent: qͣles illos putabāt: a qͥbꝰ ſacrilega ſuꝑbia ſeꝑare ſe velle finxer̄t. Dicataīa catholica: In dn̄o cōfido: quō dicitisaīe mee: trāſmigra ī mōtes ſic̄ paſſer. Qm̄ecce pctōres intēderūt arcū: parauerūt ſagittas ſuas in pharetra: vt ſagittēt ī obſcura luna rectos corde: Et ſermonē ab ipſiscōuertat ad dn̄m: dicat: Qm̄ quēfeciſti deſtruxerūt: Et dicat: ꝯtraiſtos ſolos: ſꝫ ꝯtra oēs hereticos. Oēs em̄quātū in ip̄is eſt: deſtruxerūt laudē quā exore infantiū lactētiū ꝑfecit deꝰ: q̄ſtionibꝰ vanis ſcrupuloſis exagitant paruulos: nutriri fidei lacte non ſinūt. Quaſidictū ſit huic aīe: qͣre iſti tibi dicūt: trāſmigra ī mōtes ſic̄ paſſer? qͣre te de pctōribꝰ terrēt: intēderūt arcū ad ſagittādos ī obſcura luna rectos corde. Reſpōdet: vtiqꝫme terrēt: Qm̄ ꝑfeciſti: deſtruxer̄t. Ubi:niſi in cōuēticulis ſuis: vbi ꝑuulos interioris lucis ignaros: lacte nutriūt: ſꝫ venenis necāt? Iuſtꝰ aūt qͥd fecit? Si vosMachariꝰ: ſi vos Cęcilianꝰ offendit: chriſtus qͥd vobis fecit: dixit: Pacē meā dovobis: pacē meā relinquo vobis: quā vosnefanda diſſenſiōe violaſtis. Chriſtus qͥdvobis fecit: traditorē ſuū tāta patiētiatulit: vt ei pͥmā euchariſtiā cōfectā manibꝰſuis ore ſuo ꝯmēdatā: ſicut ceteris apl̓istraderet? Quid vobis fecit chriſtꝰ: eun traditorē ſuū quē diabolū noīauit: an̄traditionē dn̄i: nec loculis dn̄icis fidē potuit exhibere: ceterꝭ diſcipl̓is ad p̄dicā regnū celoꝝ miſit: vt demōſtraret donadei ꝑuenire ad eoſ fide accipiūt: etiā ſitalis ſit quem accipiūt: qͣlis Iudas fuit?