mei tui ſui regi ex vi poſſeſſionis. vt nō voluerūt dicere albedo mei ſedmea. pater meus ⁊ non mei. Eſt meus ipſius pater Iſta eſt mea ipſiusculpa. Sic dicemus ꝑ ꝑticipia liber eſt meus dormientis ⁊ non meidormientis. Sic̄ etiam illi gͣti nō ꝯſtruūtur cum intereſt ⁊ refert. vt in-tereſt mea ipſius ⁊ nō mei ipſius. mea ſolius mea vnius intereſt lege-re ⁊ non mei ſolius. Et d̓r mea ſolius intereſt legere ⁊ nō mei ſoliusqm̄ veteres grammatici ita loquuti ſunt. quos nos oportet imitari.Et ſi quæritur an pro poſſeſſiuo licet ponere gtm̄ pͥmitiui. Dicendumꝙ pro poſſeſſiuo pronominali licet ponere gtm̄ pͥmitiui ſicut pro poſ-ſeſſiuo nominali ponitur gtūs pͥmitiui. vt Cauda equina id eſt cau-da equi. ſed ſic non fit in pronominalibus poſſeſſiuis. quia analogianon ſemper eſt ſequenda in grammatica Queritur an poſſint iungi a-liquibus ſubſtantiuis iſti genitiui mei tui ſui ⁊c̄. Dicendum ꝙ poſſūtvt nominibus verbalibus. vt facito hoc amore mei. amore tui vel ſui.ſic odium amor cupido deſiderium. Cum alijs autem ſubſtantiuis n̄conſtruuntur ſicut cum cauſa liber pes ⁊c̄. quia non dicitur cauſa meiſed mea. Ita veni huc cauſa videndi ioannem ſic mutatur veni huc cāioannis videndi Item veni cauſa videndi te reſoluitur veni huc cauſatui videndi. Ibi em̄ eſt acceptio quia cauſa ibi bene conſtruitur cumgtō tui ſi apponitur gerundium. non tamen dicitur feci hoc cauſa tuiſed tua. Cum d̓r veni cauſa loquendi tibi. ibi nō poteſt fieri illa mutatio dicendo veni cauſa tui loquendi. Item nomina ſignificantia partem vel ꝓprietatem non conſtruūtur cum his gtīs mei tui ſui. Inuenitur tamen ꝑs ꝯſtructuꝫ cum his gtīs apud autores. ergo ſic bn̄ dicimꝰParte mei ſui tui veſtri noſtri. Ioānes dimidia ꝑte ſui albꝰ eſt. Ouidius in fine decimiquinti metamorphoſcon. Cum volet illa dies quænil niſi corꝑis huius Ius habet incerti ſpacium mihi finiet æui. Parte tamen meliore mei ſuper alta pennis. Aſtra ferar nomenqꝫ erit indelebile noſtrum. Ubi ablatiuus parte conſtruitur cum gtō mei. Ioan-nes rogauit me ex ꝑte tui vt darem ad te librum non dicemus ſed melius dicitur nomine tuo quia ex parte eſt ẜm partem. Ut equus illeeſt ex parte niger ⁊ ex parte albus. id eſt ẜm partem albus ⁊ niger.Et dicemus Dixit vt darem ei librum nomine tuo. Salutetis ioannem meo nomine. ⁊ non ex parte mei. Nec dicemus nomine mei. qꝛilli gti mei tui ſui noſtri veſtri non ſtant cum ſubſtantiuo nominali.niſi in ſimili caſu vt dictum eſt. vt petrus iuſſit te ſalutari nomine ſuo.⁊ non nomine ſui. Item beue dicitur liber ille eſt mens ex parte. id eſtẜm partem. Item veni huc cauſa tui ſalutandi. bene dicitur. ſed ſinon adderetur ſalutandi non valeret. Et reſolutio poſſeſſiui in primitiuum non debet fieri ſicut aliqui volunt. quia non licet nobis vtiillis orationibus in quibus poſſeſſiuum reſoluitur in genitiuum pri-mitiui. Nam hæc reſolutio non eſt bona. Amor meus id eſt amormei. quia mutatur ſenſus. habent eum duos ſenſus. Nam amormeus eſt qui eſt in me actiue. Amor mei. id eſt qui eſt de me paſſi-ue. Deſiderium tuum quod eſt in te. Deſiderium tuum quodeſt in alio. Sed non eſt hic idem modus. Meus ipſius liber.