Druckschrift 
Doctrinale (P. 2) : Mit Komm. von Johannes Synthen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Da gradui ſummo gtm̄ plura notantemEſt ſalomon ppl̓i ditiſſimus atqꝫ viroꝝ Hic dicit ſuꝑlatiuus partitiue poſitus regit gtm̄ ſignificantemplura .i. gtm̄ pluralis numeri nomīs collectiui vel gtm̄ ſingularisnumeri nomīs collectiui. vt ſalomō fuit ditiſſimus viroꝝ. vel fuit ditiſſimus ppl̓i. Uirgilius fuit doctiſſimus poetarum vel optimus plebisſic ditiſſimus vrbis potentiſſimus ciuitatis vel terre. fortiſſimus teu-tonie vel italiæ. ſic de alijs metonymiam. qꝛ ponitur ꝯtinens procontento. Nota hic primo aduerbia ſuperlatiui gradus etiam regunt gtm̄ pluralis numeri. potiſſimum illum gtm̄ omnium. Ibi eſtamphibologia. quia duplex ſenſus ſynus ſenſus eſt inter om̄s diligentes te ego te maxime diligo. Alter ſenſus eſt. Inter om̄s dilectos a metu maxime diligeris a me. ſic fit comparatio inter diligentes dilectosQuia eſt regula quando ſuperlatiuus aduerbialis regit gtm̄ omniūmediante verbo tranſitiuo accō ſignificante rem animatam. tunc fitamphibologia id eſt duplex ſenſus. Nota hæc duo nominaſolus vnus inter omnia alia adiectiua regūt gtm̄ more ſuꝑlatiui. v-nus capitur pro ſolus. vt ſolus omnium id noui. vnus oīm id audiui-id eſt ſolus ex omnibꝰ vel inter om̄s. Notādum ad hoc ſuꝑlatiuꝰregat gtm̄ ꝑtitiue tria requirūtur. pͥmo vt comꝑatio fiat inter pluraduobꝰ. ergo hec eſt incongrua fortiſſima manuum eſt dextra. ſed dicendum eſt fortior manuum eſt dtxtra. Scd̓o reqͥritur vt res comparatæſint eiuſdem naturæ ergo hæc eſt incongrua leo eſt fortiſſimus lyncuꝫqꝛ leo non eſt lynx vel de gn̄e lyncum. Tercio ſuꝑlatiuus ꝯueniatgtō in gn̄e. Ergo hæc eſt incongrua Sampſon fuit fortiſſimum ani-malium. Inuenitur tamen qn̄qꝫ diſconuenire in gn̄e apud autorespotiſſimum cum gtō rerum. vt deus optime rerum. papa dulciſſiē reꝝ.Boetius Nos deſuꝑ irridemus viliſſima quæqꝫ reꝝ. ⁊c̄. Ita in collectiuis vt optimus plebis Illam autem orōnem mīme gentium dicunttm̄ valere quantum non vel nequaqͣꝫ Nota ſuꝑlatiuus capiturquatuor modis. Uno modo pure adiectiue. tūc hꝫ ꝯueniētiā cum ſubſtantiuo in numero gn̄e caſu. vt pijſſimus deus. ſic exponit̉ ſuumpoſitim aduerbium valde. vt maria optimam ꝑtem elegit .i. valdebonam ꝑtem. beatiſſimus nicolaus .i. valde beatus. Scd̓o capit̉ ſub-ſtanttue. ſic ẜt ꝑtem magnitudinis regit gtm̄ ſignificantem totumex vi ꝑtitionis. vt ſummum domus eſt culmen optimum homīs ē corfrigidiſſimū hominis eſt cerebꝝ. eſt Sūma ꝑs frigidiſſima ꝑs ⁊c̄Tercio accipit̉ poſitīe ſic regit oc̄m illum caſum quē ſuus poſitiuꝰ.vt amantiſſimus mei ſimillimus mihi. albiſſimus faciem. digniſſimꝰlaude vtsͣ. Quarto accipit̉ ꝑtitiue .i. ꝓprie ſic regit gtm̄ ſignificantemplura .i. gtm̄ pluralem noīs collectiui. vel gim ſingularem nomīscollectiui eſt illa ſua ꝓpria acceptio expōitur ſuū poſitiuuꝫ aduerbium maxime. vt ꝟgilius fuit optunus poetarum .i. maxīe bonus poetaꝝ. ⁊c̄. Ex his iam ptꝫ ſuꝑlatm̄ in eadem oratione poſſe re-