gere multiplices caſus. vt ioānes ē petro faciem oīm ſimillimus. ibi regit illū dt̄m petro. qꝛ ſuus poſitiuꝰ regit dtm̄ ⁊ illū accm̄ ꝑ ſynecdochēqꝛ ſil̓is regit accm̄ ꝑ ſynecdochen. Uirgilius Os humerosqꝫ deo ſil̓isillum ꝟo gtm̄ oīm regit̉ ex ꝓpria natura .i. inter oēsIſte gradus gemi nos qn̄qꝫ regit gtōsEſſe ſolet nemoꝝ regūditiſſimus iſteExpoſitū poterit regimen tibi notificare¶ Sm̄a eſt ꝙ ſuꝑlatiuus ſæpe regit duos gtōs. vt iſte ē ditiſſimus re-gū nemoꝝ. Et ſumit̉ hæc pn̄s regula ex iſta cōi regula. quēcūqꝫ caſuꝫregit poſitiuus eundē regit ꝯꝑatiuus ⁊ ſuꝑlatiuus ⁊ ſolū illi ſuꝑlatiuiregunt duos gtōs. qͦꝝ poſitiuus regit vnū. vt ſunt pͥmo ſuꝑlatiui ſigͣntes plenitudinē vel inopiā. vt iſte eſt oīm ciuiū pecuniæ ditiſſimus.¶ Scd̓o ſuꝑlatiui regunt duos gtōs qͥ veniūt a ꝟbis væhemētiſſimætrāſitionis. vt ſortes eſt oīm grāmaticæ doctiſſimus. Numa pompiliꝰerat oīm diuini atqꝫ humani iuris doctiſſimꝰ. Petrus eſt oīm clericoꝝpecuniæ cupidiſſimꝰ ¶ Sciēd̓ ꝙ ꝯꝑatiuus ſil̓r p̄t regere duos gtōs cuius poſititiuus regit vnū. vnū ꝑtitiue alteꝝ ꝟtute poſitiui. vt io. ē ho-rū duoꝝ grāmaticæ doctior. paulus ē hoꝝ duoꝝ rhetoricæ cupidior¶ Subdit autor in lr̄a ibi. Expoſitū poterit. dicens ꝑ expōem ſuperlatiui notificat̉ vter gtōꝝ regat̉ ex natura ſuꝑlatiui. qꝛ ille qͥ facta reſo-lutione regit̉ a ꝯꝑatiuo ⁊ ſuꝑlatiuo ꝟtute poſitiui. ſed ille qͥ facta reſo-lutione regit̉ ab aduerbio maxime vel qͥ mutat̉ in accm̄ mediāte p̄pōeinter. vel in abltm̄ mediāte p̄pōe ex. ille regit̉ ex ꝓpria natura ſuꝑlatī.dꝫ em̄ ſuꝑlatiuus reſolui in ſuū poſitm̄ ⁊ aduerbiū maxime. ⁊ gͣtus inaccm̄ mediante p̄pōe inter. vel in abltm̄ mediante p̄pōe de. vt ioanneseſt doctiſſimus grāmaticæ maxime oīm. ſeu maxime in t̓ oēs l̓ ex oībꝰOīs em̄ gtūs pluralis ꝑtitiue rectus p̄t reſolui in accm̄ mediante prepoſitione inter. vel in abltm̄ mediante p̄pōe de ex ⁊ inter. vt fortior manuū eſt dextra. ſic reſoluit̉. inter manus dextra ē fortior. vel ex duabusmanibꝰ dextra ē fortior. ¶ Sciend̓ ꝙ ſuꝑlatiuus logice duobꝰ modisexponit̉. Uno mō affirmatiue. vt io. eſt ditiſſimus ciuiū .i. ōni alio a ſeditior. hͦ eſt maxime diues Affirmatiue exponit̉ ꝑ hͦ ſignum affirmatm̄oīs ⁊ ſuū ꝯꝑatm̄. vel ꝑ illum ſuꝑlatm̄ maxime. vt in pͥori exemplo Ne-gatiue exponit̉ per hͦ ſignum negatiuū nullus ⁊ per ſuū ꝯꝑatm̄. vt io.ē ditiſſim ciuiū .i. nullus ciuis eſt ioāne ditior. Ex hoc pꝫ ꝙ qn̄ exponitur affirmatiue tm̄ vni rei ꝯuenit ⁊ hoc modo intelligit̉ illa autoritas.Quicqͥd ꝑ abundantiā d̓r vni ſoli ꝯuenit. ſed negatiue bn̄ plurbꝰ ꝯuenit. ¶ Et hanc duplicem expōem ſuperlatiui ẜt btūs hieronymꝰ con-tra heluidiū dicens. ꝙ primogenitus ē non tm̄ poſt que ⁊ alij ſed etiaꝫan̄ quem nullus. hoc ē primogenitus nō ſolum accipit̉ affirmatiue proillo qͥ eſt ōī alio prior genitus. ſꝫ etiam negatiue qͦ nullus alius eſt pͥorgenitus. ⁊ ſic accipiendo pͥmogenitus negatiue ē idem quod vnigenitꝰEt ita accipit̉ in euanꝰ vbi d̓r. Peꝑit āt maria filium ſuū pͥmogenitū.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten