Druckschrift 
Doctrinale (P. 2) : Mit Komm. von Johannes Synthen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ytitiue. ꝯꝑatm̄ regētem abltm̄ ꝯꝑatiue ſigͣntem rem exceſſam. qꝛ qn̄ꝯꝑatiuus regit gt̄m tunc res excedes res exceſſa erunt eiuſdē natur. eſt ntūs ipſius gtī p̄dicabit̉ de re excedente ſcd̓m logicos. vt ꝟbi graIoānes eſt doctior ſcholariū ſopꝫ de nccītate ioānem eſſe ſcholarē.laicū. qꝛ laicus eſt ſcholaris. Sed qn̄ ꝯꝑatiuus regit abltm̄ ſigͣn-tem exceſſam tūc non opꝫ excedentem exceſſam eſſe eiuſdē nature.vt petrus eſt doctior paulo. vel diuerſaꝝ naturaꝝ. vt eſt melior aſi-no. cum d̓r io. eſt maior duobꝰ filijs petri non opꝫ ioānem de nu-mero filioꝝ petri. ſꝫ dicendo io. eſt maior duoꝝ. opꝫ ioānem eſſe alteꝝde numero duoꝝ filioꝝ petri. Nota drā ē etiam inter maior natumaior filioꝝ. qꝛ cum d̓r maior filioꝝ dimiſſo abltō natu tunc maior ẜtmagnitudinē corꝑis. eſt ſenſus. dye groetſte vantween ſonen Sed filius maior natu ẜt magnitudinē ętatis. dye oldeſte vantween ſonēItē eodem de illis intelligendū eſt maximus filioꝝ. filius maxi-mus natu. qꝛ maximus filioꝝ. die alder groetſte. loquendo de pluribꝰqͣꝫ duobꝰ. ſed filius maximus natu hꝫ plures annos alijs filijs Notādum drā eſt inter ꝯꝑatm̄ regentem gtm̄ ꝑtitiue .i. plural̓ nu-meri gtm̄. inter ſuꝑlatm̄ regentem gtm̄ ꝑtitiue. qꝛ ꝯꝑatiuus regensgtm̄ facit ꝯꝑationem inter duo. eſt vnum ſolū ẜt exceſſum. vt fortiormanuū eſt dextra. Sed fuꝑlatiuus facit ꝯꝑationem inter plura duo-bus. vt longiſſimus digitoꝝ ē medius. vel ꝯꝑatiuus facit ſolum vnumexceſſum. ſuꝑlatiuus ad minus duos exceſſus. vt ſint viginti vaſarum nouemdecim ſint eiuſdē magnitudinis. viceſimū vas ſit cæterislonge capacius. loq̄ndum eſt adhuc ꝯꝑatiuum. vt vaſoꝝ maius eſtviceſimū. Nota ex illa drā ſequitur ꝯparatiuo iungi debēt ſi-gna duobus diſtribuentia vel interrogatia. vt vter vterqꝫ neuter al-ter. ſuꝑlatiuo vero iungunt̉ pluribꝰ diſtribuentia vel interrogantiavt nullus qͥs alius. vt interrogādo dicemꝰ. vtra manuū eſt fortior.ſuꝑlatm̄ qͥs mediante. vt qͥs digitoꝝ eſt longiſſimꝰ. De ꝯparatio iſtaan altera. de ſuꝑlatiuo medius an alius non alter. eo ſint plures digiti qͣꝫ duo. Item hic eſt dr̄a inter ꝯꝑatm̄ prior prius ex vna ꝑte.inter poſterior poſterius. Nam prius ẜt tꝑs. teutꝭ eer. quaſi priusqͣꝫnunc vel tunc. ſed prior ẜt perſonā. die ierſte vantwyeen. vt ego tu vi-dimus petꝝ) ſed ego prior. vel petꝝ ego prior vidi poſterior Ita etiāego vidi petꝝ. ſed vidi petꝝ priorē. paulum poſteriorē. In qua loquution fit ꝯparatio inter viſa in priore loquutione inter videntia. Ita ſivtrimqꝫ ſint ſinguli. dicemus ego vidi te prior ſupple qͣꝫ tu me Itapaſſiuū viſus es a me prior ſupple qͣꝫ ego abs te. hoc ſi duo ſumus ſedſi hic vnus illic plurēs. dicemus ꝟocaui vos prior. vidi vos prior ſup-ple qͣꝫ vos me. ſed econtra vidimus te priores ſupple qͣꝫ tu nos. Eadeꝫeſt natura ſuperlatiuoꝝ. primus poſtremus ſi multi ſumus vidētesUidimus te primū vel poſtremū. ſupple ex multis. Item primi nosvenimus. vos poſteriores. ille vltimus ſiue nouiſſimus. Primꝰ ego intraui vel veni. tu ſerior. illi tardiſſimi. In qͥbus oībus loquutionibusnon licet loqui aduerbia prius poſterius Sequitur textus.