boghen. vt aues cū bibunt reſupinant collū. ¶ Uiuo naſcor moriorapponunt ſibi ntm̄. vt ioannes natus eſt diues morietur pauper Chriſtus natus eſt pauper. mortuus paup. vixit pauꝑ. Ioannes eſt natuscæcus ſurdꝰ amens. Qui amens natꝰ eſt peccare non p̄t vulgo d̓r. Inuitus apponit̉ verbo. ⁊ perinuitꝰ ⁊ inuitiſſimꝰ. vt inuitꝰ veni dauentriāet ſil̓r libēs vt libens hinc receſſi. ⁊ ponunt̉ hæc adiectiua ꝓ aduerbijsIo. tacitus p̄terijt me. voluto tacitꝰ qd̓ heri audiui ¶ Primus vltimꝰpoſtremus apponunt̉ verbis. vt hodie primꝰ intraui ſcholas. hoc eſtinter intrantes erā primus. poſtremus exiui. hoc eſt exeuntiū eram poſtremꝰ Io. poſtremꝰ lectū petijt ⁊ primus deſeruit. hij ghinck laetſte tebedde en̄ ſtontierſt op. ¶ Oē ꝟbum adiectm̄ apponit ſibi ntm̄ participij. vt io. ſedet dormiens. dormit ſedens it cantansHoꝝ conſimiles debet coniungere caſus.Copula. ꝑſonam dum ꝑtineant ad eandem¶ Copula hoc ē natura copulatiua verboꝝ ſubſtātiuoꝝ vtōꝝ ⁊ vimeoꝝ hn̄tium ꝯiungit ſil̓es caſus. dummō hi caſus ad eandē perſonā ꝑtineant. Copula eſt vinculū canū ſed ꝑ tropum ꝟbum ⁊ ꝯiūctio copulæ dn̄r ¶ Uerba ⁊ ꝑticipia ſil̓es caſus copulantia nō ſolum ſil̓es ntōscopulant ſꝫ etiam ſil̓es obliquos. vt vellē me eſſe bonū. vellem me dicibonū. vellem me videri bonū. vellem me hr̄i doctū ¶ Uerba finiti modi tm̄ ſil̓es ntōs cōpulant. vt petrꝰ eſt bonꝰ. ¶ Uerba āt infinitiui modi pn̄t ⁊ ſimiles ntos ⁊ ſimiles obliquos copulare. vt volo eſſe bonus.Miſereor petri volentis eſſe boni. faueo petro volēti eſſe bono. videopetꝝ volentē eſſe bonū. vtor familiariter petro volēte eē bono ¶ Hæcinfinita vocari dici credi ⁊ cætera eaſdem ꝯſtructiones hn̄t quas eſſe ⁊fieri hn̄t ¶ Participia ꝟboꝝ ſubſtantiuoꝝ vtōꝝ ⁊ vim eoꝝ hn̄tium ſimiles caſus copulare pn̄t. vt io. ens bonus. homo futurus cadauer audet ſuꝑbire. liber eſt petri futuri docti. Uir vocatus ioannes. viꝝ vocatū ioannē. vir iacens reſupinꝰ. vir habitus bonus. Ioannes ē mihi viſus ſubtriſtis ¶ Participiū apud Catullū ſi cōdex mendoſus non ēcopulat ſil̓es vtōs in hoc ꝟſu. Ruſe mihi fruſtra ac ne quicqͣꝫ crediteamice. Seruius in Uirgiliū d̓t Dignatæ .i. digne habite digne iudi-cate Quæ orōes ſi latine ſunt licet nobis dicere. petre credite docte cura talis eſſe qualis eſſe crederis ¶ Regulæ ſequunt̉. Eſſe apponit ſibintm̄ copulat ſuppoſitū verbi ꝑſonalis cū caſu ſibi appoſito. vt volo eēbonus. ſpero eſſe bonꝰ. credo eſſe bonꝰ. dico eſſe bonꝰ. Eſſe apponit ſi-bi accm̄ cum eſt ſuppoſitū verbi ꝑſonalis. vt eſſe diuitē meliꝰ eſt qͣꝫ eſſepauꝑem. Eſſe ꝓbum ⁊ indoctū preſtat qͣꝫ eſſe improbū ⁊ doctū. Eſſediuitem ⁊ credi pauꝑem preſtat qͣꝫ eſſe pauꝑem ⁊ credi diuitē. Cum eēapponitur ꝟbo ꝑſonali ⁊ nō copulat ſuppoſitū verbi ꝑſonalis cum caſu ſibi appoſito tūc non exigit ſibi apponi ntm̄ caſum. Non em̄ d̓r Io.dedit mihi eſſe doctꝰ. Neqꝫ d̓r dedit eis poteſtatem filij dei fieri. Cuꝫeſſe apponit̉ ꝟbo ꝑſonali vel imꝑſonali regenti poſt ſe gtm̄. tunc eē ap