ba vocatiua actiue vocis apponūt ſibi duos accōs quoꝝ alter ẜt remvocatam. alter eſt nomen rei v vocō te ioānem. vocas me azinuꝫ qͥ ipſe azinus es. In euāgelio ſcribitur Uos vocatis me magiſter ⁊ domiēvbi ꝓ accō noīs ꝑ antiptoſim vocatiuꝰ ponitur eo ꝙ vto caſu hoīēsvocare ſolemus. Alij dicūt ꝙ magiſter ⁊ dn̄e ſunt abltī caſus ⁊ mate-rialiter accipiūtur. Eſt em̄ ſenſus. Uos vocatis me his nōibus mgr̄⁊ dn̄e. ¶ Item om̄e ꝟbum vtm̄ regit poſt ſe abltm̄ nomiē preter ntmvel accm̄. vt vocabāt eū nomiē patris ſui zachariam. Bene queriturquo nomine vocaris ⁊ bn̄ rn̄detur vocor nomine patris mei ioannesQuo nomine vis vocare filiū. volo eum vocare ioannem nomīē auimei. Nomen ieſu eſt nomē filij dei. ⁊ etiam eſt ſuū ipſius nomē. omneem̄ nomē ſuū ipſius nomē eſt cum om̄e nomē ſeip̄m ſignificet. ꝙ ſignificat angelus apud euangeliſtam cum inqͥt ad beatā virginem mariāEt vocabis nomē eius icſum Filius em̄ dei ieſus vocatur. ⁊ nomenfilij dei etiam icſus vocatur Ex quo patet oēm rem ſuo nōi eſſe cognomiēm Sūt qͥdam qͥbus ꝑſua ſum eſt eum caſum qͥ apponit̉ ꝟbis vtīsaccipi materialiter ⁊ poni pro ablatiuo vt vocor ioannes id eſt vocorhoc nomine quod eſt ioannes. Alij ſubaudiūt ꝟbum ſubſtātiuumvt voco te homiēm. ſubaudi eſſe hoc eſt voco te eſſe homiēm. ¶ Uoco qn̄qꝫ idē eſt qd̓ accerſo. vt voca ioannem cenatū hͦ ē ad cenādū. qn̄-qꝫ eſt idē qd̓ dico In̄ vocatꝰ ꝑticipiū qd̓ etiā ābiguū eſt. ẜt em̄ qn̄qꝫ idqd̓ accerſitus. vt paulꝰ vocat̉ apl̓s hͦ eſt accerſitᵈ. qn̄qꝫ idē eſt qd̓ dictꝰUoco ioānem petꝝ ābigua oro ē. Ambiguū em̄ ē an̄ vocē eū qͥ ioan-nes eſt nomiē petri an eū qͥ petrus ē noīe ioānis. ¶ Uoco appōit ſibiduos infinitiōs. vt nō recte pueri vocāt epiſtolam ſcribere dictare. Dictare em̄ eſt alicui ſcribēdū aliqͥd dicere nō ſcribere. ¶ Uerbum hn̄svim ꝟbi ſubſtātiui regēs ntm̄ reſoluitur in ꝟbū ſubſtatm̄ ⁊ in gerūdium vel in ꝑticipiū vel in aduerbiū cū ⁊ ꝯiūctm̄ ꝟbū vt ioannes redijtdomū potus. hͦ eſt in redeūdo domū aut rediēs domū. aut cū rediretdomū erat potus. Potus vno mō idem eſt qd̓ ebrius. Alio mō idē eſtqd̓ bibitus. vt quo plus ſunt pote plus ſitiunt̉ aque. Primo ꝟba in-ceſſiua habent vim ꝟbi ſubſtantiui. vt incedo vado curro redeo eo ve-nio ⁊ ſimilia. vt petrus iuit cubitū incenatꝰ .i. nō cenauit an̄qͣꝫ iret cubitum. Petrus venit domum tribꝰ comitatus. hͦ eſt cum tribus co-mitibꝰ Comitatus regit accm̄ vel abltm̄. Comitatus ioānem qͥ ſeqͥt̉ioannem Comitatꝰ ioāne quē ioānes ſeqͥtur Pr̄ meꝰ veīt dauentamtercius .i. ipſe erat tercius cū veniret dauctam. Credo nō eſſe dicēdummet tercius cū met tm̄ ꝓnōibꝰ addat̉. Scd̓o ꝟba paſſiua apponūt ſibintm quoꝝ actiua apponūt ſibi duos accōs vt video te bonū. viderismihi bonus. Exiſtimo credo cenſeo iudico habeo puto efficio reddoſpero deſpero duco. vt exiſtimo ioannem redituꝝ. ioānes exiſtimaturrediturus. Creditur doctus tam ⁊ ſi ꝓpe nihil nouit. Habet̉ diues qͣꝫiis ꝓpe nihil poſſideat: vel qͣꝫuis ꝓpe nihil habeat in loculis. Credit̉inſons ⁊ innocuus qͣꝫuis ſit callidus veterator. ¶ Tercio ꝟba duratilia vt manet ꝑmanet ſubſiſtit perſiſtit perſtat iacet ſtat ſedet. vt iacetreſupinus. ſtat reſupinus. ¶ Reſupinare den hals achterwaer̄t