me. Cum a theologis qͥ eſt d̓r eſſe ꝓprium nomen dei. eſt ꝟbum ſpeciole eſt non gn̄ale ¶ Extare qn̄qꝫ idem eſt qd̓ ſupereſſe ⁊ nōdum perijſſe.Tullius. Adhuc Cathonis extat oratio Item q̄dam opera Tullū extant qͥdam non extant. Qn̄qꝫ extare eſt ex alijs ſtare. vt hō qui eſt ꝓceriori ſtatura qͣm circumſtātes ſe extare ex eis d̓r. ¶ Exiſtere pene idēeſt qd̓ extare. vt Iſela ſidit qꝛ terra q̄ heri tecta fuit aq̄ nunc exiſtit. hͨeſt eminet ⁊ apparet. Forē ⁊ fore apponunt ſibi ntm̄. vt ſpero fore doctꝰid eſt eſſe futurꝰ doctus Fore em̄ ẜt futuꝝ eſſe Profore defore affore abfore etiam futuꝝ tꝑs ꝯſignāt Horatius. Quæ nocuere ſeqͦr fugio q̄ ꝓfore credo .i. ꝓfutura. Spero deū mihi defore nunqͣꝫ .i. defutuꝝ. Credoioannem cras affore .i. affutuꝝ ¶ Euādo ⁊ efficior ntm̄ ſibi apponūtſicut fio. vt efficior doctus. Euado indies doctior. ¶ Uerbum ſubm̄non ſolum apponit ſibi ntm̄ ſed etiam aliquid ꝓ ntō. vt legere eſt agereNiſi em̄ ꝟbum ſbm̄ ſibi apponeret aliquid ꝓ ntō dialectici nō poſſenthanc enunciatiōem ꝯuertere. ꝙ ioannes viſitat ſcholas facit vt euadatdoctꝰ. cum in ꝯuerſione ex ſuppoſito fiat appoſitū. Conuertitur āt ſic.Quod facit vt ioannes euadat doctus eſt ꝙ is viſitat ſcholas. ¶ Uerbum vtm̄ eſt ꝟbum ſignificans vocationem. vt vocor ſocrates¶ Uerbum vtūm omne nomen rei ſibi apponere poteſt. ſiue id ſit nomen ꝓprium ſiue ꝯmune. Non em̄ res minus vocatur noīe cōi qͣꝫ noīeproprio. Nam qui dicit dicor homo non minus latine loquit̉ nec mi-nus verum dicit qͣꝫ is qui dicit dicor ſortes. ¶ Uerbum vtm̄ eademſibi apponat quæ ꝟbum ſubſtantiuū. qm̄ omnis res quicquid ē id etiam dici p̄t. Qui eſt homo. hō dici p̄t. Qui aiāl eſt aiāl dici p̄t ¶ Uerbo vtō poſſunt apponi relatiuū. quæſitiuū. demonſtratiuū. vt quis vocaris tu. vocor is qui tu vocaris. hoc eſt ſum tibi cognominis .i. ſuꝫ eonomine quo tu es. Cognominis ne dicitur tentonice ghenanne. ſed binominis ne d̓r qui duo noīa habet ¶ Uerbo vtō bene apponit̉ infi-nitiuus modus ꝓ ntō. vt auferre aliena vocatur furari Exhalare aīaꝫvocatur mori. Poteſt ei etiam apponi adiectiuū. vt qui grammaticaꝫſcit grammaticus dicitur. qui iuſticiam facit iuſtꝰ vocatur ¶ Uerbavocatiua ſunt hæc quinqꝫ. nuncupor. appellor. nominor. dicor. vocor.Quibꝰ adduntur cognominor ⁊ denominor. vt ſymon cognoīatur ce-phas. ab albedine homo denominat̉ albus ¶ Inſcribor apponit ſibintm̄ operis. hoc eſt ſignificātem opus aliquod autoris. vt hic liber in-ſcribitur ſecunda pars doctrinalis Alexandri. Primꝰ liber moyſi in-ſcribit̉ Geneſis. ſecundus Exodus. Intitulatur ꝟbum ab vſu tritumntm̄ ſibi apponit ſi apud autores reperiatur Intepretat̉ cum paſſionēẜt apponit ſibi ntm̄. vt ioannes interpretatur gratia dei. Ieſus interpretatur ſaluator. hoc eſt nomē hebraicum ieſus tm̄ ẜt quatum nomēlatinum ſaluator ¶ Mæ or̄ones idem ſignificant vocor ioānes Ioannes eſt nomē meum. Eſt mihi nomē ioannes hebeo nomen ioannes.Ouidius in primo metamorphoſeon̄. Lactea nomen hꝫ Eſt mihi nōmen ioannis. habeo nomē ioannis. Sum nomīe ioannes. ſum noīe iōannis. Eſt mihi iōanni nomen In poſtrema antiptoſis eſt. dtūs ei ioanni qͥ cum ſuppoſito ꝯuenire deberet ꝯuenit cum appoſito ¶ Uer-