piuꝫ. ſed quia ꝑticipiū pn̄tis tꝑis ei deeſt. etiam deeſt ei talis reſolutioPoteſt tn̄ ꝟbum amor reſolui in ꝟbum ſubſtantiuum ⁊ in ſuum ꝟbūactiuum. vt amor id eſt ſum quem aliquis amet. Fio eſt ꝟbum ſubſtātiuum qꝛ ad ſubſtantiam ꝟboꝝ imꝑſonalium ꝑtinet. Illa em̄ omniareſoluūtur in ꝟbum fit ⁊ infinitm̄. vt legitur id eſt legere fit. currit̉ id ēcurrere fit. Sum hēt p̄teritū ꝑſcm̄ ꝯmodato acceptū a ꝟbo fuo. cuiꝟbi pn̄s tempus indicatiui modi ⁊ tꝑa ex eo formata nō ſūt in vſu.Sum duo ꝑticipia habet. vnum ꝓprium quod eſt ens. alteꝝ ꝯmodatoacceptum a ꝟbo ſuo quod eſt futurus. Utrūqꝫ ꝑticipium ꝟbi ſum pꝰſe ntm̄ regere p̄t. qꝛ ꝑticipiū eum caſum poſt ſe regit quem ꝟbum eiusLatime ergo dicitur petrus eſt bonus. paulus eſt futurus bonus. hͦtamen intereſt inter ens ⁊ futurus ꝙ futurus eſt tritum ꝑticipium.Ens aūt non eſt ab autoribus tritum. Compoſita ex verbo ſum hn̄tpreterita commodata ⁊ ꝑticipia in rus deſinētia. ſicut ſum eoꝝ ꝑs vn̄ꝯponūtur. vt deſum defui defuturus. aſſum affui affuturus. ſed nō ſt̄ꝟba ſubſtantiua hmōi compoſita. nec copulant ſimiles caſus. Aſſumdeſum dtō iunguntur. vt ego adero tibi. Cum dicitur petrus longe adauentria abeſt. abeſt ablto iūgitur. Io. ſuis adeſt. io. ſuis deeſſe nonſolet. ¶ Mei tui ſui noſtri ⁊ veſtri maſculino genere dicūtur a-mici Mea tua ſua noſtra veſtra bona alicuius dicuntur. Malo meaqͣꝫ meos amittere. hoc eſt malo bona amittere qͣꝫ amicos. ¶ Uerbūſubſtātm̄ poſt ſe regere p̄t oēm ntm̄ nomīālem pronomiālem ꝑticipialem. adiectm̄ ſubſtantm̄. vt ſum homo. ſum albꝰ. Ego ſum ego. meusamicus alter ego eſt. Tullius. Perfuaſi mihi te alteꝝ me eſſe. Tu estu. Amicus tuus alter tu eſt. Amicus homīs alter ipſe eſt. Nullus ⁊omnis apponi poſſunt verbis ſubſtantiuis. vt hic ſol omnis ſol eſt.Chimera nulla eſt. Sil̓r aliqͥs appōitur ꝟbo ſum. vt phenix ſi aliqͥseſt auis eſt. Socrates ſi aliqͥs eſt homo eſt. ſi nullus eſt homo non eſt.¶ Ex fio ꝯponūtur defio ⁊ ſuffio que ꝟba ſubſtātiua nō ſunt. Defiodtm̄ poſt ſe regit ⁊ ẜt deeſſe. Uirgilius. Tac mihi nō eſtate nouū necfrigore defit. Suffio accm̄ regit ⁊ ẜt ſuffumigare. Inde ſuffitus us ui.vapor vel fumigatio dicitur. Fio ꝯſtruitur cum ntō ſibi appoſito. quēveriſimile eſt regi a ꝟbo eſſe ſubaudito. hec em̄ orō actiua Ioānes fa-cit petrum eſſe doctum mutatur in hanc paſſiuam. petrus fit a ioānedoctus. quo modo hec petrus dicit ioannem eſſe doctum. mutatur inhanc. io annes dicitur a petro eſſe doctus. ¶ Quidam dicūt ideo eſſetria ſubſtātīa ꝟba. qꝛ tres ſt̓ ſubē. materia forma ⁊ ꝯpoſitū. forme t̓buunt eē. materie fieri. ꝯpoſito extare. Id neqꝫ veteres obẜuare. neꝫ nosobẜuamꝰ. Diciꝰ em̄ oē id eē qd̓ ē in reꝝ natura ſiue id ſit mat̓ia ſiue forma ſiue ꝯpoſitū. Cōpoſitū āt ꝓprie n̄ d̓r extare ſꝫ ꝯſtare. oē em̄ ꝯpoſitūꝯſtat ex ſuis ꝑtibꝰ. ¶ Eſſe qn̄qꝫ ē ꝟbū gn̄ale. qn̄qꝫ ſpeciale. Cū eſt gn̄ale ꝟbū om̄e id eſſe dicitur qd̓ eſt in reꝝ natura. ſiue id ſit deꝰ ſiue creatura. hoc eſt ſiue ab aliquo eſſe acceꝑit. ſiue a nullo. Cum aūt eſt verbuꝫſpeciale ſolum id eſſe dicitur quod a nullo accepit quod eſt. hoc modoeſſe accipitur cum canitur. Ego ſum qͥ ſum. hͦ eſt qͥ a nullo accepi qd̓lum Similiter cū dicitur. Qui eſt miſit me. hͦ eſt qui a nullo eſt miſit