Iubilate deo oīs terra .i. oēs terrigenæ. ¶ Noīa diſtributiua qͣlia luritquiſqꝫ vter pn̄t ſupponi ꝟbo plualis numeri. Ouidius. Quo ruitisveſtras quiſqꝫ redite domꝰ. Artis ⁊ ingenuæ cultor vterqꝫ ſumꝰ Noneſt neceſſe noīa collectiua ⁊ diſtributiua ſꝑ vti ſuis priuilegijs. bn̄ euiꝫd̓r turba ſtrauit ꝑs ſecat vterqꝫ fecit. ſed de his poſtea dicet̉. Partimhoīm interfecti ſunt latine d̓r. qꝛ partim poſitum ꝓ hoc noīe collectiuopars p̄t ſupponi ꝟbo ꝑſonalis numeri. Mille militū occiſum eſt lati-ne d̓r. qꝛ mille cum nomen ſub̓m eſt ſingularis numeri eſt ⁊ neutri ge-neris ergo p̄t ſupponi ꝟbo pluralis numeri. Plus poſitū ꝓ plures p̄tſupponi ꝟbo pluralis numeri. vt plus qͣꝫ decem hoīes perierunt .i. plures qͣꝫ decem. Pn̄t plus ⁊ amplius ꝯſtrui cum dictionibus numerali-bus abſqꝫ aduerbio qͣꝫ. vt plus millies hoc audiui. plꝰ decem hoīes occiſi ſunt. Plinius li. xiiij. c. xiiij. L. Lucullus puer apud prēm nunqͣꝫlautum ꝯuiuium vidit in quo plus ſemel græcū vinū daret̉. ¶ Relatiuum qͥ facit ſæpe ſubintelligi ſuppoſitum ꝟbi. vt qͥ currit mouet̉. ſub-audit̉ is. Item latine d̓r. quas lrās mihi miſiſti gratæ mihi fuerunt.ſubaudiendum eſt eæ. Non tn̄ latine a nobis d̓alras quas mihi miſiſtigratæ mihi fuerunt. qꝛ ponit̉ ibi caſus ꝓ caſu. Si dicimus nos. quaslrās mihi miſiſti gratæ mihi fuerunt eclipſim facimꝰ. ſcꝫ lrās mihi miſiſti gratæ mihi fuerunt. ſi at dicimus lr̄as quas mihi miſiſti / ⁊c̄. anti-ptoſim ꝓhibitam facimus. Eccleſiaſticis tn̄ ſcriptoribus ⁊ poetis per-miſſum eſt huiuſmodi antiptoſi vti.Sepe vocans v̓bum ſibi vult apponere rectū.Et ſubſtantiuū vel quod vim ſeruat eoꝝ¶ Uerbū ſbm̄. ꝟbum vtm̄ ⁊ ꝟba vim eoꝝ hn̄tia volunt apponere ſibintm Ntūs ꝓprie d̓r apponi ꝟbo n̄ apponere. igit̉ cū ntm̄ apponētē dicimꝰ īproprie loqͥmur ponētes actm̄ ꝓ paſſiuo Subſtātia cū eſt nomengn̄ale ẜt oē id qd̓ grece vſia qd̓ eēntia interp̄tat̉. In̄ ꝟbum ſbm̄ trahitnomen ſuū. Eſt at ꝟbum ſub̓m cꝰ ſignificatum ꝑtinet ad ſbām cuiuſ-qꝫ rei. hoc eſt cuius ſignificatū nulli rei accidit ⁊ tale ꝟbum eſt ſum. ſi-gnificat em̄ ſum eſſe quod nulli rei accidit. cum nulli rei p̄ter eꝰ corru-ptioēm abeſſe poſſit. Poteſt etiam ſum dici ꝟbum ſubm̄. vt ꝑtinet adſubſtātiam cuiſqꝫ verbi cum omē ꝟbum intra ſe claudat ꝟbum ſbm̄et ſuum ꝑticipiū. ꝓpterea definientes ꝟbum ſubm̄ dicimus ꝟbū ſubmeſſe qd̓ ſubſtat alijs ꝟbis in declinando ⁊ reſlouēdo. Uerbum ſbm̄ indeclinando ſubſtat ꝟbis paſſiuis cōibus deponētibꝰ ⁊ neutropaſſiuis.q̄ verba neqꝫ p̄terita ꝑfecta hrēt neqꝫ tꝑa ex eis formata niſi hrēmusverbum ſb̓m̄. Uerba etiā actiua non hr̄ent futuꝝ infinitiui mōdi neqꝫneutra. niſi haberemus verbum ſubm ſum. Nemo em̄ diceret ioanemamatuꝝ aut curſuꝝ eſſe niſi haberemus verbum ſubm̄. Uerbum ſubſtantiuū ſubſtat in reſoluendo omnibus verbis quibus non deſunt ꝑticipia in quæ debeant reſolui. Si amor haberet participium paſſiueſignificationis pn̄tis tꝑis poſſet reſolui in verbuꝫ ſubſtātiuum ⁊ ꝑtici