teſt incipit cępit deſinit quæ ex adiunctis imperſonalia fiunt dicunturimꝑſonalia ſi ſpecialiter accipiatur verbum imperſonale. ſed perſonalia dicuntur ſi gn̄aliter ꝟbum ꝑſoāle accipiatur Cum enim dicit̉ incipit mea intereſſe legere. v̓bum legere ſupponitur ꝟbo incipit. Prontōinfinitm̄ ꝟbū p̄t ꝟbo ſupponi. vt ſtudere eſt bonum. Cui ſi volumusaddere adiectm̄ id erit generis neutri. ꝑſius. Uelle ſuū cuiqꝫ eſt nec voto viuitur vno. Littera ſyllaba dictio vel orō materialiter capta. vt aeſt lrā. ba eſt ſyllaba. amo eſt ꝟbū. homo currit eſt orō. Tota orō dn̄ica p̄t materialiter accipi ⁊ ſupponi ꝟbo. Poteſt enim dici pater noſterqͥ es in celis ⁊c̄. eſt orō dn̄ica Attributū vt ſeruire deo bonum eſt. Di-ctum vt pueros ſtudere bonum eſt. Appellatum vt ꝙ ſoror mea reliqͥtme ſolam miniſtrare nō eſt tibi curæ. Appellatum eſt oratio incipiēsa ꝯiūctione ꝙ vel vt vel ne vel quo vel aliqua ſimili. ¶ Cauēdum eſtaūt ne in appellato vicio ſe ꝯiūctio ꝓ ꝯiūctiōe poātur. Quidā ponuntquatenus ꝓ vt. Dicūt enim Rogo te quatenus legas ſed an ſatis la-tine conſulantur ſcripta autoꝝ Oratio incipiens a ꝙ ſupponitur verbo eſt regenti duos dtōs poſt ſe. vt ꝙ ioānes ſtudet erit ei magno ho-nori. Uerbis facit efficit vt ꝙ ioānes ſtudet facit vt euadat doctus. ꝙioānes nō habet pecuniam efficit vt nihil emat. Cum verbo facit ſuꝑponitur oro incipiens a ꝙ apponēda eſt ei orō incipiens ab vt vel quovel ne. vt ꝙ ioānes frequentat ludum litterarum facit quo minus vapulet a ludi magiſtro. ꝙ petrus raro frequētat ſcholas facit quo minꝰdoctus euadat. ꝙ ſcio ioannem nihil diſcituꝝ eſſe facit vt timeam ne reuertatur. ¶ Uerbo impedit ⁊ orationi eſt impedimento ſupponiturorō incipiens a ꝙ ⁊ apponitur orō a quo minus quod vt non vel ne ſignificat incipiens. vt ioannes impediuit me. aut impedimēto mihi fuit quo minus frequētarem ſcholas. Uerbo fit ſuppotur oro incipiēsab vt que apponitur verbo facit. qͥa fit eſt ꝟbum paſſiuum huius ꝟbifacit vt fit vt ioannes euadat doctus eo ꝙ frequentat ludum litteraꝝfactum eſt vt ioannes euaderet doctus. eo ꝙ frequentauit ludum litterarum. ¶ Huic orōni fuit in cauſa ſupponitur ꝙ ⁊ apponitur vt vl̓ne vel quo. vt ꝙ ioannes nō frequētabat ſcholas fuit in cauſa quo minus euaderet doctus. ¶ Aduerbium ꝓ ntō ſupponitur ꝟbo. vt ma-ne eſt. ſatis panis mihi eſt. vbi ⁊ qn̄ aduerbia a multis prontīs ponūtur. Dicunt em̄ quando relinqui in re temporali ex adiacentia tem-poris vbi aūt in corpore ex loci adiacentia. ſed qui negant aliquā for-mam accidentalem ex adiacentia temporis vel loci relinqui in rebusnon habent neceſſe his aduerbijs pro nominibus vti ¶ Nomina collectiua ſingularis numeri id priuilegium habent. vt poſſint ſupponiverbis pluralis numeri. ¶ In euangelio. Plurima autem turba ſtrauerunt. ⁊c̄ ¶ Itaqꝫ hec oratio turba ſtrauerunt. ⁊ ſimiles non per le-gem ſed per priuilegium congrue ſunt.¶ Hoc nomen pars cum collectiuum nomen eſt quod fit cum mul-titudinem ſignificat poteſt. per priuilegiū ſupponi verbo numeri plu-ralis. Uirgilius Pars in fruſtra ſecant ¶ Nomina que ꝑ metonymiacollectiua fiunt poſſunt ſupponi verbis pluralis numeri Ut in pſal.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten