plex ex toto coniugat̉ regulariter. vt edo edis edit edere. hn̄s idemẜcatum cūedo poſito in textu. vn̄ in Apocalipſi Uincēti dabo manna edere. Et in Tobia. Nō licet quicquā de furto edere. Tercio edo anomalum. de quo in litte-ra. ¶ Item Edohꝫ quędam tꝑa coincidētia cum ſum. Un̄ Si tibi deficit e-miſeres ⁊ pinguia nō es. Nos ſumꝰ hic omnes. noſtꝝ nullꝰ tamen hic eſt. Itēinuenit̉ duplex eſſe. vnum a ſum. alteꝝ ab edo. vn̄ Sanus vis eſſe noli de fructibus eſſe. Me piget hic eſſe cum ſit potare neceſſe. Uinum de meſſe qd̓ nosconſueuimus eſſeDat fio fierem fieri det ceterā ternęExtremum terni pn̄s daibit imperialis¶ Sma eſt fio hꝫ in pn̄ti ⁊ p̄terito imꝑfecto optatiui. vel pręterito imperfectocōiunctiui fieri ꝓ fierem. In infinitiuo fieri ꝓfiri. In pn̄ti imꝑatiui accōmo-dato futurum accipit optatiui. Alia tꝑa habet regularit̓ ad morem tercię cōiugatiōis. ¶ Sciēdum Primo ꝙ fio eſt defectiuū. qꝛ hꝫ imꝑatm̄ cōmodatū.fias fiat. ⁊ ẜm vſum in pn̄ti indicatiui non d̓r fimus fitis Item eſt verbum inregulare. Primo qꝛ hꝫ fierem ꝓ firem. ⁊ fieri ꝓ firi. ⁊ hoc ꝯtra regulam ꝑ die-reſim. Un̄ Alexāder. Pro firi fieri dicas diereſis extat. Secūda quia ꝓducitvocalem ante vocalem in diſſyllabis. in poliſyllabis autem nō. Item poteſtcolligi ꝙ fio habet multiplicem naturam ex his dictis ⁊ alijs. Eſt em̄ ꝟbumſubſtātiuum. paſſiuū. neutropaſſiuū. neutrum paſſiuū. defectiuū. ⁊ anoma-lum. ¶ Sciēdum Secūdo qͣꝫuis fio ſit defectiuū ⁊ anomalum. nō tamen cōpoſita mutātia ẜcationem eiꝰ. quia illa manēt regularia ⁊ ꝑfecta ſub cōiugatione vt Suffio Defio. De quibꝰ ſatis dictum eſt. Sed non mutātia ẜcationem eius manēt ⁊ irregularia ⁊ defectiuaQuęſumus exqͣſo retinens nil plus dare quęroDat mereor merui inœeſtus ſum incereo flenti¶ Hic docet ꝯiugare pͥmo hoc ꝟbum defectiuū quęſo dicēs ꝙ q̄ſo ſolum hꝫ q̄ſumus in pͥma ꝑſona pl̓is numeri pn̄tis indicatiui. Eſt quoqꝫ irregulare. hꝫnamqꝫ u breuem an̄mus ꝯtra naturam ꝟbi tercię ꝯiuga. Deinde d̓t ꝙ me-reor ſub voce paſſiua habꝫ merui in p̄terito ꝑfecto. Quare d̓r neutripaſſiuū. ⁊mœreo ſub voce neutra o habꝫ mœſtus ſum. Quare d̓r neutropaſſiuū. ⁊ ergohec ꝟba mutantia ſua p̄terita ſunt anomala ſiue irregularia. ¶ SciendumPrimo ꝙ q̄ſo olim etiam habuit (teſte Priſciano) p̄teritum quęſiui vel queſiper ſyncopam Un̄ Saluſtius in pͥmo hiſtoriaꝝ. Curionem quęſiuit .i. rogauit vti adoleſcētior et a populi ſuffragijs integerętati ꝯcederet mamerti Addūt aliqui ꝙ etiā habuerit ſupinum q̄ſitum penultima correpta. ⁊ eſt qͣſo ideqd̓ deſidero. ¶ Sciēdum ſecūdo ꝙ mœreo ꝓ duplici ẜcato inuenit̉ habere du-plex p̄teritum. Teſte Priſciano. Nam mœreo ꝓ triſtor ſeu doleo habet mœ-ſtus ſum. Sed ꝓſeruio hꝫ merui. ⁊ hoc modo ponit̉ apud Lucanum. In ca-ſtris ille merebat. Item mereorhꝫ duplex p̄teritum merui .ſ. de quo in textuUt ſi qͥd de te merui ⁊ meritꝰ ſum. Et ſic indrn̄ter d̓r merui vel merituſſumUn̄ frequēter legit̉ Bene meritꝰ eſt de re publica. male meritꝰ eſt de repub.hoc ē bona vel mala ꝯtulit in rem publicā. Et formāt mereor ⁊ mereo ide ꝑticipiū .ſ. merēs. ſed diuerſa quātitate. Nam merēs a mereor pͥorem corripit. eta mœrreo