t. et Audacior ꝑ c. Et hoc ptꝫ ex ſuis poſitiuis vn̄ formant̉. ¶ Sciēdum t̓cioꝙ tm̄ duo ſunt ꝟba in ciohn̄tia n̄ an̄ cio q̄ formāt xi in p̄terito: vt vincio ⁊ ſan-cio. Et ſunt ſex q̄ tm̄ hn̄t ſi ꝑſ. vt Sarcio Farcio Fulcio Singultio Rācio qd̓pret̓ cętera hꝫ ſum in ſupiuo: vt Rancioranſi ranſum. vel etiam ranſiui ranſi-tum. ¶ Pro voca bul̓ ſciēdum ꝙ Uincio vincis vincire ẜt ligare Un̄ Quemdemon vincit mox illum cōpede vincit. Et d̓t Priſcianꝰ ꝙ vincioolim habuit vinciui in p̄terito ⁊ vincitum ī ſupino. Item Sancio multa ẜt Primoẜcatcōfirmare: vt ego habeo lrās ſigilloſāxitas. Scd̓o ẜt ſtatuere Ut pręceptorſanxit ꝙ ſi qͥs teutōnice fuerit loquutꝰ denario mulctabit̉ Tercio ẜt copularevt ſoror mea deo eſt ſanxita. Quarto ẜt ſacrificare. ⁊ hꝫ ſanxitum vel ſanctuꝫin ſupīo. ¶ Hic nota ꝙ multi errāt in ſcribēdo hoc ꝟbum ſancio. nam ſcribendo ipſum ꝑx aut ꝑt in pn̄ti ⁊ tꝑibꝰ inde formatis errāt. qꝛ debet ſcribi p̄c. Etillud ptꝫ ex Priſciano qͥ ponit tm̄ duo ꝟba hn̄tia n̄ an̄ cio q̄ formāt xi in p̄terito. ſcꝫ Sancio ⁊ vincio. Et addit Priſcianꝰ ꝙ Sancio hꝫ triplex p̄teritum ſcꝫſanxiui ſanxij ⁊ ſanxi. quoꝝ duo tāgit Alexāder. Itē Fulcio .i. ornare: vt Ful-ta fide katherina. Et ꝯponit̉ vt ſuffulcio .i. iuuare: vt niſi tua potētia ſufful-tus facere nō auſim. Item Singulcio eſt anhelitum cum magna difficultate trahere ſicut homo agēs aīam ⁊ infirmꝰ. Un̄ Singultꝰ ſingultꝰ ſingultuitalis actꝰ Et aliqͥ dicūt Singultiotis tire. ſed ꝯīs vſus eſt obſeruādus. ItēFarcio ẜt implere ſiue ſaginare. In̄ farciment Et oīa ꝯpoſita a farcio mutāta in e. vt refercio. ⁊ manet illa lr̄a ē in oībꝰ tꝑibꝰ. Itē Sufferciōis ire ẜt rem latent̓ portare. Et inde d̓r ſuffercino as are ꝓ eodem. Un̄ apud TherentiumCanthaꝝ vidiſuffercinatū. Et ẜcant farciōis ire ⁊ farcino as are idē. ſꝫ faſcinare ẜt incātare qͣſi adulādo impete̓. laudādo deciꝑe. Uirgilius Neſcio qͥs teneros oculo mihi faſcinat hedos. Itē Sartio is ire ꝓprie neyen̄. Et dn̄t ſartire ⁊ ſuere qꝛ ſuere ē ſutoris ſartire ꝟo ſartoris eſt. Et hoc ꝟbum ſartioſem ꝑ retinet a in ꝯpoſitis: vt reſartio cōſartio. Item Rancio is ire ꝓprie gaſt vvordē.qd̓ tn̄ aliqͥ dicūt potiꝰ ſubſcd̓a ꝯiugatiōe. vt Renceō es ere qd̓ eſt eſſe vel fierirancidū. vn̄ rancidus aum .i. fetidꝰ vel iratꝰ. ranceo em̄ ẜt qn̄qꝫ iraſci ⁊ etiamindignari. Un̄ſolet dici. Nō miſer eſt hic mas in cuiꝰ ſępe coquina Muſſideſt panis carorancida pendula vina. Rancida caro gaſt vleyſch.Non ſine cōpoſitis debent diſſyllabā demiHec faciūt in vi ſic format ſancio vel xi¶ Hic autor poīt excœptionē a regula pͥus dcā dicēs ꝙ ꝟba diſſyllaba in ciotermīata qͣrtę ꝯiuga. debēt excipi cū ſuis ꝯpoſitis qꝛ hn̄t iui in p̄terito. vt ſcioſciui. neſcio neſciui. ¶ Hic nota ꝙ tm̄ duo īueniūtur ꝟba qͣrtę ꝯiuga. diſſyll̓ain ciotermīata ſcꝫ Scio ꝑſet Cioſine ſꝑcſcriptū q̄ cum ſuis ꝯpoſi. hn̄t iui inpretētito ꝑfcō: vt d̓t in textu. ¶ Sciēdum pͥmo ꝙ ſcio is ire ẜt ſcīam alicuiꝰ reihabere ⁊ ꝯpoſita ſua ſunt Cōſcio neſcio reſcio preſcio q̄ oīa ſunt ſatis nota ex ſignificato ſui ſimplicis. Item Ciocis cire ꝑe eſtęquiuocum Un̄ꝰ Cōmoueofeſtino voco cioſignificabit Et cum p̄dictis ſignat idem cieo. Item a ciopercōpoſitionem d̓r Aſcio aſciui aſcitum .i. aſſumere vel ad le caꝑe Ut ego aſci-ui mihi petꝝ ſocium fideliſſimū In̄ etiam d̓r reſtio .i. rem poſtqͣꝫ facta eſt re-cognoſcere. Et ꝓ eodem aſciſco ⁊ reſciſco ſubtercia ꝯiugatiōeDe verbis quartę q̄dat cio dicta notate