neutrale eſt adeo abſolutū quin poſſet de ſe formare verbū imperſonale ſubpaſſiua voce. vt Curritur. ſtatur. vt dicit Priſcianus ¶ Hic animaduerte pro illa particula Iunge neutro paſſiua. vt Audeo ⁊ gaudeo ꝙ iſta apudantiquos grammaticos habebant duplex pręteritū. vt Gaudeo gauſi vl̓ gauiſus ſum. ſeu gauſus ſum. Sed pręteritū actiuū non eſt iam vſitatum¶ Sciendū pro vocabulis ꝙ candeo es. ere. i. ſplendere. vt Ferruꝫ ignitumcaudet In̄ Candido a s. are. ꝓprie ẜcat ble veken. In̄ Candidarius vl̓ cādidaria .i. vir vel mulier veſtes candidans In̄ d̓r incandeo .i. in ira feruere. ItēMadeo .i. madidū eſſe. Itē Sordeō es. ere .i. ferere. Itē Surdeoēs. ere. i.ſurdū eſſe. Itē Frondeo es. ere. ꝓprie knoppen. vt Arbor frondet. Sꝫ Fron-do as. are .i. ramos ab arbore pręſcindere. Itē Frendeoẜcat ſonū dentibꝰ fa-cere. Item dn̄t Prandeo Ianctor aris merendino ⁊ cœno as. are. Nā Prā-deo ẜcat comedere hora quacūqꝫ. Sꝫ Ianctor ianctaris ẜt mane comedere.Merendino ꝟo ẜcat meridie comedere. Cœno aūt ẜcat veſꝑi comedere. velqualibet hora. Itē Libo as. are. ẜcat ꝑ guſtū aliqͥd ꝓbare in ꝯī. ſiue ſit cibꝰ ſiue potus Sed potiſſoas. are. ẜt potū ꝓbare. hoc eſt parū bibere. vt Nos volumus potiſſare cereuiſiamˡ noſtramDās deo di di l̓ ſi geminās ve ſupīa dat in ſum.Sic ſedeo ſeſſum reddit tamen ſigeminatum.Gauderi gauiſum prebet vult regula gauſum¶ Poſtqͣꝫ autor determīauit de pręteritis verborum in deo. Hic ꝯn̄r deter-minat de ſupinis dicens pͥmo. ꝙ verba terminata in deo habentia di vl̓ ſi inp̄terito. ⁊ ꝟba in deo geminātia pͥncipiū pręteriti habent ſum in ſupino. Ex-emplum primi. vt Uideo vidi viſum. Exemplū ſecundi. vt Rideo riſi riſuꝫExemplum tercij. vt Mordeo momordi morſum. Inde excipit Sedeo qd̓habet ſeſſum ꝑ geminatum ſſ. et Gaudeo qd̓ habet gauiſum. licet regularit̓deberet habere gauſum. ¶ Sciēdum Primo ꝙ ẜm Priſcianum Omnia ꝟba cuiuſcūqꝫ cōiugationis fuerint habetia di in preterito habēt ſum in ſupino. Inde excipitur hoc verbum docum ſuis compoſitis ¶ Item nota aliā regulam ꝙ om̄e verbum ſcd̓ę ꝯiugatōis in deoterminatū habens di in pręte-rito hꝫ ſum in ſuꝑino. excœpto hoc verbo ſtrideo qd̓ caret ſupino. Et ſubditidem autor ꝙ omīa verba ſecundę ꝯiugatōis habentia ſi in pręterito habentum in ſupino. excœpto hoc verbo Indulgeo qd̓ habet indultuꝫ in ſupino. vn̄Indulgeo olim habuit ſum vel tum in ſupino. ſꝫ modotm̄ habettū in ſupīo¶ Sciendū ſcd̓o ꝙ omnia verba cuiuſcūqꝫ ꝯiugatiōis fuerint habentia ſi inpręterito habent ſum in ſupino. vt Maneomanſiſum. Iubeo iuſſi ſum. Rado raſi raſum. ⁊cijs. In̄ excipiuntur duodecim cū ſuis ꝯpoſitis. vt Torqueotortum. vro vſtum. gerogeſtum. indulgeo indultum. fulcio fultum. Sarcioſartum. farcio fartum. haurio hauſtum. ſorbeo ſorptum. ſcribo ſriptum. Nu-bo nuptum. ſepioſeptum. Item pro illa particula (vult regula gauſumEſt notandum ꝙ ẜm Priſcianum omne verbum in deo vel in. do termina-tum hn̄s diphthongon ante deo vel domutat ſimpl̓r deo vel do in ſum in ſu-pino. vt Gaudeo gauſum. Audeo auſum. Plaudo plauſum. Claudo clau-ſum. ¶ Nota ꝙ hoc verbum Gaudeo non regit acem niſi proporcionabilis ſi-gnificationis. vt Gaudeo tua gaudia. vn̄ Om̄ia ꝟba ẜcantia paſſioneꝫ ani-p ij