Druckschrift 
Doctrinale
(P. 1)
Einzelbild herunterladen
 

cōditionis. Tercio accipit̉ omni re mobili quę p̄t manu duci: viequus to-homo. ſic de alijs. eodem d̓r manceps inde veniūt ꝯpōnem mancip-et manceps id eſt liber ē vel qd̓ manu non p̄t duci vel capi Ut Ager vl̓pus eſt emancipi vel emanceps. breuiter ẜt illum prius erat ſubiectꝰ porſtati alterius. ſed iam manumiſſus liber factꝰ eſtO ſicut cento maribus ſociare memēto Hic autor determīat de nomībꝰ in otermīatis dicēs nomīa in o termīsta ſunt gn̄is maſculini: vt centoſermo. In̄ Alexāder excipit plura nomīa viptꝫ intextu Sciēdum pͥmo ab iſta regula excipiunt̉ aliqͣ nomīa in oproter ea ponūtur in textu. Primo ẜm Priſcianum oīa nomīa vrbium dearūet mulieꝝ in otermīata ſunt gn̄is fœri. quę nomīa deaꝝ apud grecos ī o velin on̄ deſinūt. Exemplū de vrbibꝰ: vt Cartago. Exemplū de deabꝰ ſeu mulieribꝰ. vt Dido Sappho Hio Ruſtino Manto. vnum latinū Iuno. Secūdo q̄dā ſunt nomīa ꝯīs gn̄is quę tam ipſa natura qͣꝫ exempla grecoꝝ nol̓demōſtrare pn̄t patebūt infra apud quos. vel ꝯmunia vel mobilia hec in-ueniūtur. Ut hic hęc homo. hic hęc latro. ſcd̓m apud gręcos articulariapręponūtur his dcōnibꝰ. Inueniūturtamē quędā ex his in o in a facientiaminina. Ut hic caupohęc caupona qd̓ eſt tam taberna qͣꝫ mulier. hic dracohec draca vel dracena. hic leo hec lea vel leena. hic leno hęc lena. IuuenalisAut apud iſiacę potiꝰ ſacraria lene .i. leccatoc. hic ganio hęc gania. eodē hicpauo hec pauona. Tercio oīa gētilia in o ſunt etiam gn̄is ꝯīs. vt Burgundio Friſo Saxo Heſſo. ſic de alijs. Item iſta nomīa Mando Bibo PedoComedo nomīalit̓ poſita. Hic aīaduerte (vt d̓r) nomīa appellatiua etpropͥa in oetiam in onterminātur eodem ẜcato Ut leo vel leon̄ Draco veldracon Plato vel ton Pauo vel non. Item Cento d̓r ſartor puluinaris velvelum de multis pannis vel facit filtra vel ip̄m filtꝝ. Un̄ Iuuenalis. Intrauit calide veteri centone lupanar. Item Centones dicebant̉ olim qui decarmībꝰ Homeri vel Uirgilij ad ꝓpria oꝑa nūero centenario ex multis hininde poſitis vnum ſartiebāt corpꝰ ad facultatem cuiuſcūqꝫ materię. Itē mito eſt maſculus ouium ꝓprie eyn ramQue dāt do vel go bene ſignes ſi tn̄ ex nObliquus facit i. poſcunt hec ſibi ſubdiHic recipit cardo margo ſociatur orrdoOmne dabit p̄ſeudo p̄ſto daibit hoc tibi pondoEſt cōmunis homo pariter cum virgine latro Hic autor excipit a regula dicta nomīa termīata in do in gomutantiaoin i in gtō ſingulari ſunt gn̄is forī. vt Imago. intertrigo. indago formidofuligo. Hic nota autor notāte rd̓t (Obliquus facit i) qꝛ nomīa termīatain do vel in goſeruātia o in gtō ſunt gn̄is maſculini regulam dictā: vt medo id eſt potꝰ confectꝰ ex melle aqua Ligo onis. inſtrumētum ruſticale eynhackelofeyn hauel daermen dye cluyten medeont vye ſmyt. Itē autorexci-pit hic aliqua nomīa in do in goquę ſunt gn̄is forī: vt clare patꝫ in textu. Sciēdum pͥmo aliqua inueniūtur nomīa in do in foi generis: