Druckschrift 
Doctrinale
(P. 1)
Einzelbild herunterladen
 

cōpoſita a ſequor etiā indrn̄ter terminant̉ in a: ſunt gn̓is ꝯīs. vel in us ſubmaſculino gn̄e in a ſubfœīno gn̄e diuiſim: vt hic hęc pediſſequus vel hicpediſſequus hęc pediſſequa. Sciēdum ſcd̓o. iſta duo noīa mancipiumſcortū ꝯtra ꝓprietatē ſignificati ſunt gn̄is neutri. Mācipium ẜcat ſeruū velſeruā. Etiā mancipiū eſt illud qd̓ manu capit̉. Sic etiā ſcortū ẜt mulierē peccatricē ē gn̄is neutri. debet eſſe gnͣis fœi. ſic d̓r dia bolicū ſcortū. Inuenitur etiam ſcortes ſcortis id eſt pellis capri vel veruecis. Item compoſita a nubo. vt hic hęc pronuba. vel hic ꝓnubus hęc pronubaQuę fiunt ꝓpria fluuioꝝ pone marina Hic autor poīt aliā regulā gn̓alē dicēs noīa ꝓpria fluuioꝝ ſunt generismaſculini. vt Rhenꝰ Iſola Moſa Eufrates Tybris. Inuenit̉ tn̄ rhenū inneutro gn̄e. Sciēdum pͥmo Petrꝰ helie hic excipit hec nomīa fluuioꝝ. ſcꝫStix Lethe Aretuſa ſunt gnis forī. Un̄ꝰ Flumīa Tethe Stix Aretuſa camerina. Fœmineis dant̉ fluuijs licet appropͥant̉. Et d̓r in tertu Notā-ter ꝓpria ꝓpter noīa fluuioꝝ appellatiua ſunt gn̄is maſculini. ſꝫ variātgenꝰ ẜm eoꝝ terminationē. vt mare fluuiꝰ. flumen. amnis. riuula. Alueol̓et iſte textꝰ ſolum ītelligēdꝰ eſt de fluuijs fluentibꝰ de ſtagnis reꝑiunt̉in alijs generibꝰ Styx. palus ē inferni poetaꝝ carmībꝰ decātata deducit̉ aſtygyos quę eſt triſticia vel mœſticia. Lethe obliuio. Un̄ ille fluuius qui inaphrica iuxta beronicem vrbē fluit. Lithis d̓r hoc eſt obliuionis amnis Arethuſa ꝟgo venatrix dianę quę in fontē ſui nomīs cōuerſa eſt.Nominis arborei vis hec ſibi vult fociariPro mare pone filer rubus dumus ac oleaſterProficit ad vitem filer hic filer hec datodorē Hic Alexāder ponit aliā regulā gnͣalem dicēs noīa ſpecifica arboꝝ ſūtgn̄is forī. vt Pomus Pirꝰ Fraxinus Populꝰ Abies. Poſtea ponit excœptionē quę ſatis clara ē in textu. Sciēdum pͥmo circa hūc textū ſunt notan-de aliquę regulę. Quaꝝ pͥma eſt noīa ẜcātia arbores ſunt gn̄is forī. ſed noīaſignificātia fructꝰ arboꝝ ſunt gn̄is neutri. ſi in vm terminent̉. vt hec pomusarbor. hoc pomū fructꝰ arboris. hec pirus hͦpirum. Scd̓a regula Noīa arbo in vs termīata fructū ꝓducētium qͣꝫ ꝓducētium formant de ſe neutrū nomē in vm qd̓ lignū abſciſum illiꝰ arboris ẜcat Ut hec buxus arbor. hocbuxū ramꝰ ſeu lignū abſciſum. p̄ter hec ficꝰ auellana. caſtanea nux. Scien ſcd̓o vocabulis taxus ē arbor cuiꝰ folia ſunt amariſſima. Itē Ebenuseſt arbor duta vt nunqͣꝫ ꝯburat̉. Hic nota noīa arbores fructꝰᵍ cantia. hn̄t qn̄qꝫ coincidiuationē noībꝰ alterius generis. vt hec pirus arbor. hęcpira pirę. ſtrues lignoꝝ vel edifciū ſuꝑ ſepulchra edificatū. hęc pira oꝝ. fructus arboris. Sil̓it̓ hęc morus arbor. hęc mora more .i. ꝓtelatio. Et hęc mora. oꝝ fructꝰ arboris. Sil̓iter hęc malus arbor. hęc mala malę .i. maxilla. hęcmala oꝝ .i. fructꝰ arboris. ſic de alijs. Itē rubus genus ligni ſpinoſi. In̄ rubetū locꝰ vbi creſcit rubꝰ Unde d̓t Ouidiꝰ in pͥmo methamorphoſeos de pri-mitiuis hoībꝰ Cōtētiqꝫ cibis nullo cogēte creatis Arboreos fœtꝰ mōtanaqꝫfraga legebāt. Cornaqꝫ induris hęrētia mora rubetis It em̄ Dumus proprie eynhegghe. In̄ dumetum id eſt locꝰ in quocreſcit dumꝰ. Pro quo notaregulā