mo. Sed placuit multis pͥmꝰ gradꝰ fit vt otis. Temperiorqꝫ gradꝰ nunqͣꝫꝓfert laterales .i. nō hꝫ poſitm̄ neqꝫ ſuꝑlatiuū. ¶ Sciēduꝫ ſcd̓o qn̄ ali qͣ dictiocaret ſuꝑlatiuo tn̄c ad expͥmendū mētis ꝯcœptū ſub illo gradū ſumendꝰ eſtſuus poſitiuꝰ cum hͦ aduerbio valde vel maxīe vel ꝯꝑatiuꝰ cum gtō pl̓i oīm.Exemplū primi: vt iſte ſenex. ille ē ſenior. hic ē valde vel maxime ſenex. Hicē iuuenis. ille ē iunior. iſte ē valde vel maxime iuuenis. Exemplū ſcd̓i. Uthic ē ſenex iſte ē ſenior. ille maxime oīm ſenior. ſed pͥor modꝰ eſt gn̄alior Et ſicdicit̉ ille ē illoꝝ maxime ſenex. Nō tn̄ ꝯtra artē fieret ſi q̄s dice̓t ſeniſſimꝰ veliuue niſſimꝰ: licet ꝯtra vſum. ¶ Circa vocabula ſciēdum ꝙ Iuuenis habetcomꝑatiuū tam in ꝯī genere qͣm in neutro. vt hic ⁊ hec Iunior. ⁊ hͦ iunius. ſꝫiuuene poſitiui gradꝰ neutri gnͣis nō reꝑit̉. Nō tn̄ (vt q̄dā volūt) repugnaretarti ꝙ qͥs dice̓t iuuene aīal. Adoleſcēs qͥ exceſſit ex puericia. Item inuenit̉ iunius ſbm̄ ꝓprium viri ⁊ mēſis. Ab adoleſcēs deducit̉ adoleſcētulꝰ. Se nex .i.annoſus. ⁊ mouet̉. hic ſe nex virhec ſenex mulier. ⁊ hꝫ ſenum in gtō pl̓i acſi eētpuꝝ ſubſtātiuū. Un̄ apud Comicū. Natꝰ in excelſis tectis. cartaginis alte-De ſcripſi mores hoīm iuuenumqꝫ ſenumqꝫ.Credo gradus ſummos collatis cōnumerādusSi gradibus ſummis fiat collatio. debetRebus in exceſſis excedēs ꝑticipareCongrua nō eſt hęc fortiſſimus eſt leo lyncū¶ Hic deniqꝫ vult doce̓ quo pacto vtemur gradibꝰ ꝯꝑationis potiſſime qūoſuꝑlatino. Et p̄tlegi textꝰ dupl̓r. vno mōſic. in ꝓpria ꝯꝑatione res excedes ⁊res exceſſa ꝯueniēt in ꝓprietate ſignificata ꝑ ꝯꝑatiuū ⁊ ſuꝑlatiuum. ⁊ hͦ vultAlexāder cum d̓t (Credo gradꝰ ſummos) ⁊ ẜm hāc lecturā hęc ꝯꝑatio inep-ta eſt. Ethiops ē albiſſimꝰ hoīm. ſil̓r ⁊ hec deꝰ eſt melior diabolo: qꝛ nec res cōparatiui nec res ſuꝑlatiui ꝯuenit rei excedēti. Altero mō ſic legi p̄t. qn̄cunqꝫfit ꝯꝑatio vel loquutio ꝑ ſuꝑlatm̄ ſuꝑlatiue tentū .ſ. qn̄ regit gtm̄ tūc res excedēs ⁊ exceſſa ꝯueniēt in ſpecie vel natura ſpecifica. hͦ eſt erūt vniꝰ ſpeciei. ꝓpterea hęc ē impropͥa loquutio. hō eſt fortiſſimꝰ aſinoꝝ: qꝛ illa ꝯꝑatio ẜt qd̓ homoſit aſinꝰ. ⁊ hoc mō oratio textꝰ Leo ē fortiſſimꝰ lyncū. eſt impropͥa quia leo etſynx nō ſunt vnius ſpeciei. ſed illa eſt propria. Salomon eſt ſapientiſſimꝰ hominum. ⁊ li cōgrua in textu valet id quod ꝓpria. ¶ Sciēdum pͥmo ꝙ duplexeſt ꝯꝑatio ſcꝫ ꝓpria. ⁊ eſt: qn̄ res excedes ⁊ exceſſa ꝯueniūt in ꝓprietate ſignificata per comꝑatiuū ⁊ ſuꝑlatiuū: vt leo eſt fortior aſino. leo enim eſt fortis etaſinus eſt fortis. Alia eſt comꝑatio impropria ſcꝫ quando res excedens ⁊ exceſſa non ꝯueniūt in ꝓprietate ſignificata ꝑ ꝯꝑatiuū ⁊ ſuꝑlatiuū. vt hęc ē mala comꝑatio. homo eſt ſapiētior aſino. qꝛ ſapiētia non ꝯuenit brutis ſed homi-nibus tm̄. Similiterhec. deus eſt melior diabolo. eſt impropͥa: quia diabolꝰnon eſt bonus. Exemplum de ſuꝑlatiuo: vt homo eſt ſapiētiſſimꝰ aſinorum.Secundo fit comꝑatio impropria quādo res excedēs ⁊ exceſſa non participātin natura ſpecifica: vt leo eſt fortiſſimus lyncum. Unde ptꝫ ꝙ ad ꝯꝑationeꝫꝓpriam duorequiruntur que iam dicta ſunt. ¶ Sciendum ſecundo ꝙ ſcd̓mPriſcianum omnes gradus pn̄t pro ſe mutuoponi. Primo poſitiuus pro cō-paratiuo: vt in pſalmo. bonum eſt ſperare in dn̄o qͣꝫ in pͥncipibꝰ id eſt melius.iij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten