dcōe cuiuſcūqꝫ ꝑtꝭ. Sic hō eſt pͥmitm̄ ⁊ humanꝰ deriuatm̄. ⁊ iſtd̓ etiā dꝫ interligi ẜm formatōeꝫ latinā Nā ẜm Priſcianū. om̄s d̓cōes latine veniūt a grecoDici em̄ gręci ſunt fontes. nos aūt riuuli. Et d̓r in textu. vox ex qͦ elicit̉ qd̓ſunt regulę cōes om̄i ꝑti oratōis ſiue cuilibꝫ ¶ Nota ꝙ vna dictio deriuari d̓ꝫab alia ſex modis. Primo voce tm̄. vt anguilla a noīe anguis. Scd̓o ẜcatōtm̄. vt ſel̓ ab vnꝰ. ercio voce ⁊ Tẜcatōe ſil̓. vt Amator ab amo. Quarto interp̄tatōe. vt Sapiēs a ſophos. Eſt nāqꝫ ſophos ſapiēs. Quiuto cōpoſitōe. UtRed doa do. Sexto dedīatōe. ⁊ ſic obliqͥ deriuant̉ a recto ¶ Itē nota Species eſt ꝓprietas deriuādi ab aliqͦ vl̓ a nullo. Igit̉ due ſpēs ſunt pͥmitiua ⁊ de-riuatiua. Uoces itaqꝫ non dn̄t dici ſpēs. ſꝫ alicuiꝰ ſpēi. hō nō eſt ſpēs ſꝫ deriuatiuę ſpēi. Deriuare eſtriuū de fonte ducere methaphorice auteꝫ ad dictionestranſlatū. Inter fontē aūt ⁊ riuū id intereſt qd̓ int̓ genꝰ ⁊ ſpēmSimpliciū norma formabis cōpofitiuaDictio cōpoſita dicetur habere figurāQuā licet ī geminas ꝑtes diſtinguere. quaꝝSignificatā gerit vox deſignāda per ipſā.Nō poteris tale lub ſimplice ſciſma notareEt dices epatis iubaris cū nectare ponis.Aſparis vſus habet et hoſtaris addituriſtis¶ Hic docet Alexander de figuris. Un̄ figura ē ꝓprietas ꝯſtandi ex lr̄isſolis ex ſyllabis vl̓ ex dcōibꝰ. Fignrę ſpēs duę ſunt. ſimplex ⁊ cōpoſita. De qͥbꝰnota ꝙ compoſita dn̄t declinari ſicut ſimplicia. Dictio aūt ꝯpoſite figure eſtquę poteſt diuidi in duas ꝑtes vl̓ in plures intelligibiles capaces prioris ſenſus. vt Iuſiurandum. Dictio ꝟo ſimplicꝭ figurę quę non poteſt diuidi ⁊c̄.Ex ſenſu regulę poteſt elici ꝙ hoc nomen p̄ſbyter non eſt ꝯpoſitū ab hoc noīeiter. quod vulgo dicit̉ quaſi p̄bens iter ſed eſt quędam ethimologiſatio. nōaliud tamen eſt p̄ſbyter qͣꝫ ſenior ¶ Nota primo ꝙ textꝰ intelligit̉ de om̄i de-clinatōe tam in nomībus qͣꝫ in ꝑticipijs. de nomībꝰ Par impar. de ꝑticipijs.Legens Negligens. Item quo ad cognitionē ⁊ formatōem p̄teritorū ⁊ ſu-pinorum. vt Audio Exaudio. Et qͦ ad qͣntitatē .ſ. ꝙ dictio ꝯpoſita ſit eiuſdēquantitatꝭ cuius eſt ſua ſimplex quod etiam tangit Alexander intercia ꝑ-te. hoc de compoſitis At non debet intelligi quo ad genus. quia compoſitanon ſunt ſemper eiuſdem generis cū ſimplicibꝰ Ars em̄ eſt generꝭ fœminini⁊ ſua ꝯpoſita gn̄is oīs. vt Iners. ſollers. Scd̓o fallit aliqͥbꝰ mōis ꝙ cōpoſituꝫnon declinat̉ ẜm normā ſui ſimplicꝭ. Primo qn̄ declinatio vl̓ ꝯiugatio mutatur. De declinatōe. vt manus eſt quarte Centimanus Equimanus ſunt ſecunde. De coniugatione do eſt prime. ⁊ ſua compoſita ſunt tercie. Secundofallit qn̄ altera ꝑtiū compoſitarū eſt indeclinabil̓. qꝛ tunc compoſitū non declinatur ſicut ſimplex. vt Capricornus Unicornus Tercio qn̄ ꝯpoſituꝫ eſt magis vſitatū in ſua declinatōe qͣꝫ ſimplex. qꝛ tunc ſimplex debꝫ ſequi normā cōpoſiti. vt vult ibi. Simpliciū norma ⁊c̄ ¶ Tercio nota Circa (dictio ꝯpoſitā)ꝙ autor in textu tangit tres condititiones ad dictionem compoſite figurereqͥſitas
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten