Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

et non econuerſo. et declarat hoc de circulis ſuper eundem axem ſuper ſe motis. et quanto quid firmiꝰ ſe diuine continet. tāto firmiꝰ p̄ſeruat̉ a fatali mutationē. Deinde phīa ꝯparat habitudinē fati ad prouidētiā diuinā per quatuor ſimilia .ſ. fatū habet ſe ad ꝓuidētiā ſicut ratiocinatio ad intellectum. idquod fit ad id qd̓ ē. tēpus ad eternitatē. circulꝰ ad punctū medium. Poſteaon̄dit q̄ ſint illa q̄ fato diſponunt̉. ⁊ ꝙ ea q̄ apparēt in rebꝰ cōfuſa nō intelligentibꝰ. ſunt in diuina ꝓuidētia ⁊ gubernatione ordinata. ⁊ qui pōt aduertere iſta. optimā in ſingulis inueniet rōnem. Itē ꝙ indifferēter bonis ⁊ malisproſpera ⁊ aduerſa cōtingūt. non fortuito ſed ſummo libramine procedit exprouidētia ordinatoris. ſicut qui quoſdā ſcit dignos p̄mio quoſdam ſupplicio. Deinde oſtēdit cām generalē qͣre malis bona ⁊ bonis mala cōtingūt.ſcꝫ qꝛ hoīes neſciūt q̄ ſint bona uel mala. ꝓbans per ſimile medici ſciētis diuerſis corporibꝰ diuerſa cōuenire medicamēta. ⁊ neſciētes uarietatē corpoꝝdiuerſificatoꝝ in cōplexione. ignorāt cām mutabilitatis curationis. Etiā ꝓbat hoc ex cōtrario iudicto dei ⁊ hominū allegās Lucanū de iudicio deorū Cathonis. Deinde ponit cās ſpeciales qͣre malis bona eueniūt. ⁊ una eſt qꝛpoſſet deterior fieri ſi hoc bonū nō ueniſſꝫ. Ꝙ āt bonis mala nō eueniūt facit eoꝝ meritū. ⁊ iō eis bona eueniūt ūt improbitas p̄ualēs reprimat̉. Itē ſiquidā modeſti affligerent̉ deficerēt. Ꝙ boni reprimunt̉ ⁊ eis mala adueniunt hoc iō ē. qꝛ aliqui eorum ex lōga felicitate gloriari poſſent. et ſi nō exercitarent̉ ſuperbirēt. Secūdo ut inde magis mereant̉ ⁊ exercitatione in uirtutibus cōfirment̉. Tercio aliꝗ plus metuūt qͣꝫdebēt. Quarto aliquis plꝰ preſumit de ſe qͣꝫ debet. Quinto propter gloriā p̄cioſe mortis. Sexto ꝓpter exēplum alioꝝ Ꝙ āt malis mala adueniūt nemo mirat̉ ſꝫ ꝙ eis bona eueniūt.Prima cā ē ne fiāt peiores. Secūda. ut emendent̉. Tercia ut eoꝝ miſeria maior exiſtat. Deīde on̄dit cām quare mali malos puniāt. qꝛ ſic tales mali fiūtboni. Poſtea exclamat de pertractatione tali āpliori. In metro ſexto cōfirmat phīa q̄ dicta ſunt per ſimilitudinem iocūde alloquens Boeciū ut ſic recreatꝰ ad ſublimiora tēdat ⁊ cōmēdat diuinā ꝓuidentiam in regimine corporū celeſtiū elementoꝝ. tēporū. generabiliū ⁊ corrupti.bilium ex parte dei regētis. Ait ergo Si uis pura mēte ſummi dei iudicia ītelligere. aſpice celū ⁊ diſciplinaꝫ ſtellaꝝ ⁊ anni curſus qͣꝫ uarii uident̉. ⁊ tn̄ unūnō ꝯfundit aliud. ſic in actibꝰ hūanis ōnia recte ordinant̉. In proſa ſeptima cōcludit phīa ex p̄dictis ꝙ omnis fortuna ē bona tanqͣꝫ a deo infallibiliter adminiſtrata unicuiqꝫ ẜm ſua merita. nā iocūda remunerat. aſpera exercet uel corripit. Et on̄dit ꝙ ē ꝯtrariū vulgo. q. d. O Boecicaue ne ſequaris uulgi opinionē ꝙ ſemꝑ aduerſa iudicat mala. ſꝫ attēde ꝙ intua poteſtate eſt qualē uis habere fortunā. ⁊ per hoc tādem facit exhortationem ut fortuna magnanimiter toleret̉. cōcludēs eē in hominis ptāte formare ſibi fortunam qualem uult. In metro ſeptimo philoſophia confirmat ſuam exhortationem exemplo

93