hoc non uideat̉ inſipientibus pro eo ꝙ aliquando mali florent iuſti conculcantur. Hihilominus (quia mortales) licet boni tātum miſteriū nō plene intelligant idcirco phīa benigne oſtēdit hoc eē rōnabile.In prima proſa Boecius adhuc quaſi languēs nec plene oblitus priſtineturbationis incipit ingemiſcere cum admiratione et intentione philoſophievolentis adhuc plura loqui interrumpit inquiens. quomodo poſſit hoc cōuenire cum premiſſis ſcilicet exquo deus optimus optime gubernat omnia.quare in ſuo regno uicia dominantur et uirtutes luunt ſupplicia ſcelerum. Adhec philoſophia pulcre reſpondet ꝙ omnino deſipit on̄dens per ſimile hocomnino eſſe impoſſibile. quia in domo bene diſpoſita uilia uaſa nullo modo clareſcunt necͣ precioſa ſordeſcunt. Sic uirtutes ſemper precioſe ſunt ⁊ vicia abiecta monſtrantur.In primo metro oſtendit philoſophia quomodo poſſit homo plene curari ut intelligat predicta innuens uiam per quam deuenitur ad ſummuꝫ bonum ſcilice̓t per conſiderationem creaturarum que gradatim ſunt tranſcendēde more auts ſurſum tendendo quouſqꝫ perueniatur ad aliquod quod preemineat omni creature ⁊ ita per ſubtilem intelligentiam illius ſuperni rectoris qui omnia temperatiſſime gubernat. tunc uidebit borrendos tyrannoseſſe exules.In proſa ſecunda efficaciter philoſophia curam adhibet Boecio per rationes multas probando contra vulgi opinionem ꝙ ſoli boni ſunt potentes quia volunt et poſſunt adipiſci bonum. et quia mali hoc nō volunt. igitur non poſſunt. ⁊ per conſequens ſunt impotentes. Ham duo ſunt ex quibus actus humani procedunt ſcilicet uoluntas et poteſtas. quorum ſi alterum deſit nihil produci poteſt. Item ſi duo ſint qui uelint ū̓num opus facere et debito modo alter procedit. alter autem non ualet puta ambulare qꝛclaudus eſt. conſtat ꝙ impotens eſt. Et ſic boni ſunt ſimiles recte incedentibus motu pedum. mali uero manu nitentibus quia def̓iciūt ab eo quod natura maxime intendit ſcilicet bonum. ⁊ tanto ſunt impotētiores et miſeri quāco bonum quod negligunt eſt melius. Et dicunt ꝙ boni ambulant tantū ꝙnihil uie ſupereſt. mali uero in foribus errant. Item malus homo eſt homoſicut homo mortuus eſt homo. et id quod mali poſſunt hoc idem eſt impotentia eorum. ⁊ ergo potentia malorum eſt nulla. quia ſolū malū et hoc ē nihil qꝛ deus poteſt omnia ⁊ non poteſt malū. Itē mali non ſunt boni igiturnon ſunt potētes qꝛ potētia eſt bona. Itē naturaliter omnes appetūt omne quod pōt deſiderari ſcilicꝫ ſummū bonū in quo eſt uera beatitudo. liquetigitur illos ſolos potētes qui hoc pn̄t adipiſci. Sed hoc mali nequeūt qꝛ adbeatitudinē probra id eſt uicia non ueniunt.¶ In ſecundo metro oſtendit de principibus huius ſeculi ſi ſunt mali quomodo ueraciter ſint impotentes quia non poſſunt facere quod volunt quaſiligati grauibus catenis. flagellantur etiam acerbis paſſionū aculeis nec unqͣꝫ