depulſum. dignitatibus exutum. philoſophice ſe tueret̉. volens ꝯſolari quēlibet hominē in ſimili ſtatu poſitum ne deſꝑet ſimil̓r eſſe ꝯtuēdum. ¶ Scd̓ovidendū eſt de cauſis huiꝰ li. cuiꝰ cauſa efficiens fuit Boeciꝰ ꝗ deſcribēs materiam huiꝰ li. vtit̉ tam pro. qͣꝫ metro. imitatus Marcianū felicem capellā oin deſcribēdo nuptias mercurii ⁊ philogie hoc ſtilo uſus eſt. de quo fit mentio in Theodolo vbi dr̄ Egregiaꝫ ſobolem cui per Stilbontis amorem Viſupeꝝ magna ſociaſti teſte capella. Licꝫ ille liber Boccii multū excellat librūMartiani tam nobilitate materie qͣꝫ pͥuilegio eloquentie. Boecius enim necTullio in proſa. nec Virgilio ī metro minor reputat̉. Utit̉ āt Boeciꝰ in hoclibro ꝓſa in qua ponit rōnes ad ꝯſolādum Boeciū. probando ꝙ nō ſit dolendum de amiſſione reꝝ tꝑalium. Vtit̉ aūt metro delectabili ut dum audiatur meror obliuioni tradat̉. Cauſa materialis huiꝰ li. eſt phīca ꝯſolatio ordinata ad ꝯtemptū mundanoꝝ ⁊ ad appetitū ſumme felicitatis. uel phīca cōſolatio ꝑſuadens neminem extolli in ꝓſperis nec depͥmi in aduerſis. Vel aliter. Cauſa materialis ſiue ſubiectum huiꝰ li. eſt ſtatus miſerabilis Boecii philoſophica ꝯſol̓. ſuꝑinducta. Cauſa formalis tractatus huiꝰ li. ꝯſiſtit in ei?diuiſione de qua videbit̉ poſt. Tā aūt formalis tractandi eſt modus agendi Boecii. ⁊ eſt dialogus .i. ſermo duoꝝ. Introducit em̄ Boecius in hoc liduas ꝑſonas .ſ. ſeip̄m ſuam miſeriā deplāgentem ⁊ phīam ſibi ꝯdolentē. ⁊ ipſum ſuꝑ ſua miſeria ꝯſolātem. ⁊ hoc eſt rōnabile. Hā ſcd̓m btm̄ Greg. Veroordo ꝯſolatōnis eſt vt cum volumꝰ aliquē a merore ſuſpendere. primo ſtudeam) luctui eiꝰ ꝯcordare. Vel iō cā formalis eſt dialogus. quia in qͣdamꝑte huiꝰ pͥmi li. phīa introducit fortunam ip̄m Boeciū alloquētem ubi incidit quedā figura tropi que vocat̉ ethopeia. de qua d̓t grecimꝰ. Ac introducit aliquos ethopeia loquētes. Ut cuꝫ fortuna loquit̉ Boecius ip̄e. Vel p̄tdici ẜm cōmuniter loquentes ꝙ cauſa formalis tractandi eſt quintuplex. diffinitiua. diuiſiua. probatiua. improbatiua. exemploꝝ poſitiua. ſicut videbitur in libro. Cauſa finalis huiꝰ libri eſt. ut ip̄o cognito noſipſos ⁊ quoſlibetalios in aduerſitatibus ⁊ tribulatōne poſitos philoſophica ꝯſolatōne tueamur. ⁊ ne extollamur in proſꝑis ⁊ deprimamur in aduerſis. ¶ Tercio vidēdūeſt de ticulo huiꝰ librri ⁊ de eius expoſitōne. ¶ Vnde ſciēdum ꝙ titulus ẜmRemigium ſuꝑ donato. eſt clauis ſiue ingreſſus oꝑis ſequentis. Et dr̄ titulꝰa titan qd̓ eſt ſol. ſicut em̄ ſol illuminat mundū ſic titulus libꝝ. Et preponit̉titulus li. ad cōmēdatōneꝫ oꝑis ⁊ ad laudē auctoris. Eſt ergo titulus pn̄tislibri tal̓i. Initu Manlii Torquati Seuerini Exconſulis Patricū OrdinariiSoecii viri illuſtris incipit liber de ꝯſolatōne philoſophie. Sed querit̉ quare tot nomina ꝓpria ponunt̉ in titulo. Dicunt aliqui ꝙ forte ꝯſuetudo fuitromanoꝝ vt ſic nomina aſcriberent ſuoꝝ auoꝝ ⁊ p̄deceſſoꝝ. Vel aliter pōtdici ꝙ plura nomina ponunt̉ in titulo ꝓpter bonorē ⁊ laudem ip̄iꝰ Boecitquia ſcd̓m Senecam in libro de clementia ad Heronem. Multa cognominahonori data ſunt. Sicut em̄ vilis ꝑſona nō vult nominari niſi vno nomine.
Druckschrift
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten