quia quāto plꝰ nominat̉ tanto plus cognoſcit̉. ⁊ tāto magis ſordeſcit. Sichoneſta ꝑſona vult nominari pluribus nominibꝰ vt ſic magis innoteſcat etclareſcat alijs ſua fama nā omne bonum in cōmune deductum magis eluceſcit. ¶ Exponit̉ autem iſte titulus ſic Boecius dictus fuit Anitius a quodānobili romano ſic dicto de cuius genere ip̄e fuit. uel dictus Anitius quaſi inuictus. ab a qd̓ eſt ſine ⁊ nicos victoria. nunqͣꝫ em̄ Boeciꝰ vinci potuit ut flecteret̉ a iure ad iniuſticiaꝫ. ſicut ip̄e teſtat̉ quarta proſa huiꝰ pͥmi libri dicēsHunqͣꝫ a iure ad iniuriam me quiſqͣꝫ detraxit. Secundo Boecius dictus fuitManlius. quia de genere manlioꝝ fuit qui erāt nobiles romani. Tercio Boecius dictus fuit Torquatus a quodam nobili romano ſic dicto qui cū ſingulare bellum iniret cum quodam de gallia ip̄m deuicit ⁊ torquē in collo habentem ſibi abſtulit. cuius rōne dictus fuit torquatus. de cuiꝰ genere fuit Boecius. Quarto Boecius dictus fuit Seuerinus a ſeueritate. Seuerus em̄ fuitcum Theoderico regi gothoꝝ ſe oppoſuit. vel dictꝰ fuit ſeuerinus qͣſi ſeq̄nsveritatē. nnūqͣꝫ eī ī iudiciis ul̓ amore l̓ odio flecti potuit a veritate. RuītoBoecius dictꝰ fuit Excōſul qͣi vnus ex ꝯſulibus roͣnoꝝ. l̓ exconſul quaſi extra ꝯſulatum poſitus quē prius habuit. Exconſulares dicebant̉ qui iam depoſuerant conſulatum. ⁊ lꝫ ab honore ꝯſulatus ceſſarent. tamen poſtea plusalijs in magna reuerentia habebant̉. Sexto dictus fuit Patricius a nobiliſſimo romano ſic dicto de cuius genere fuit Boecius. vel alio mō patricii dicebant̉ nobiles romani qui ꝓuidebant reipublice ſicut pr̄ filio quoꝝ nominaſcripta erant aureis lr̄is. ⁊ ideo dicebant̉ pr̄es de quoꝝ numero fuit vnꝰ Boecius ꝓpter qd̓ dictꝰ fuit patricius. Septimo dicebat̉ ordinariꝰ qꝛ rēpublicam ordinauit. Vel aliter. ordinarii dicebant̉ ꝗ tāte dignitatis erāt vt quolibet ordine digni eſſent. ⁊ ſic fuit Boeciꝰ. Octauo noīe ꝓprio dictꝰ fuit Boecius qd̓ interp̄tat̉ adiutor qꝛ in neceſſitate pauꝑibus ſubueniebat. ¶ Quartovidendū ē de cā intitulatōnis huiꝰ li. Intitulat̉ iſte liber d̓ ꝯſol̓ phīca. Ubiſciendū. phīca ꝯſolatio dr̄ rōnabil̓ demonſtratō. declarās de cuiꝰ amiſſiōenō ē dolendū ⁊ de cuiꝰ poſſeſſiōe nō ſit gaudendū. ⁊ qꝛ hoc ꝑtractat̉ in pn̄tili. iō ſic intitulat̉ ¶ Quinto videndū ē de generali ſumma huiꝫ totiꝰ li. Vbiſciēduꝫ ꝙ Boeciꝰ in hoc li. on̄dit bona tꝑalia eē trāſitoria ⁊ nō ꝯſiſtere totaliter in eis totalem veram felicitatem ⁊ ꝑ ꝯſequēs nō ē dolendū de eoꝝ abſentia. nec gaudendum de eoꝝ pn̄tia ⁊ neminē dēre extolli in ꝓſperis nec dep̄mi in aduerſis. Oſtendit̉ ēt in pn̄ti li. ꝗd ſit ſummū bonū. vbi ſit ſituꝫ. ⁊ quōad ip̄m ꝑueniat̉. Etiā on̄dit̉ ꝙ boni ſꝑ ſunt potentes ⁊ mali ſꝑ ſunt impotētes. ⁊ ꝙ bonis nunqͣꝫ deſunt ſua p̄mia. malis nunqͣꝫ ſua ſupplicia. Poſt hocoſtendit̉ ꝗd ſit diuina ꝓuidentia. ꝗd caſ ꝗd fatū ꝗd libeꝝ arbitriū. Et ponit Boeciꝰ rōes ꝗbus ꝓbat libeꝝ arbitriū nō poſſe ſtare cū ꝓuidētia diuina⁊ ponit quorūdam falſam ſolutōnē ⁊ eā improbat. poſtea on̄dit veram ſolutōnem quā rōnibus ꝯfirmat. Iſta ⁊ alia plura pulcra determinant̉ ī hoclibro ſicut patebit in ſequentibus.
b 3