Vdeo ſaltem paꝝ de ea tractabit. Et bonit ꝙ ſtabilitas diuinę mētis oīagubernat ſtatuit ⁊ diſponit. Pręmittit etiam ꝙ oꝫ ſcire quid ſit ꝓuidētia⁊ quid fatum. ⁊ tunc ad hoc quod quęritur recto ordine peruenitur. Prouidentia ergo eſt ipſa diuina ratio in ſummo omniū principe conſtitutaUel planius ſic. Prouidētia eſt diſpoſitio diuina ſiue ordinatio exiſtēsin mente diuina qua cuncta inferiora ſunt prouiſa ẜm ſtatum ſuę naturęFatum vero eſt diſpoſitio inherens rebus mobilibus per quā prouidentia omnia nectit ſuis ordinibus. Et ponit ꝙ prouidētia ⁊ fatum nō ſuntvnum. ⁊ ꝙ fatum cū omnibus ſibi ſubiacentibus dependet a prouidentia. Et ponit diuerſas opiniones circa fatum. ſcꝫ a quibus vel a quo exerceat̉. ⁊ ꝙ omnia quę fato ſubiacent etiam diuinę prouidētię ſubiaceant⁊ nō econuerſo. ⁊ declarat hoc de circulis ſuꝑ eundem axem ſuꝑ ſe motisEt qͣnto quid firmius ſe diuinę ꝯtinet. tanto firmius p̄ſeruat̉ a fatali mutatione. Deinde phīa ꝯparat habitudinem fati ad ꝓuidētiam diuinā ꝑqͣtuor ſimilia .ſ. fatum hꝫ ſe ad ꝓuidētiam ſicut rōcinatio ad intellectum.id quod fit ad id qd̓ eſt. tꝑs ad ęternitatem. circulꝰ ad punctum medium.Poſtea on̄dit q̄ ſint illa q̄ fato diſponunt̉. ⁊ ꝙ ea q̄ apparent in rebꝰ ꝯfuſa nō intelligentibꝰ. ſunt in diuina ꝓuidentia ⁊ gubernatione ordinata. ⁊qui p̄t aduertere iſta. optimā in ſingulis inueniet rōnem ¶ Item ꝙindifferēter bonis ⁊ malis proſpera ⁊ aduerſa ꝯtingūt. nō fortuito ſꝫ ſummo libramine ꝓcedit ex prouidētia ordinatoris. ſicut qͥ qͦſdam ſcit dignoſp̄mio quoſdam ſupplicio. Deinde on̄dit cām gn̄alem quare malis bona⁊ bonis mala ꝯtingunt. ſcꝫ qꝛ hoīes neſciunt q̄ ſint bona vel mala. ꝓbāsper ſimile medici ſciētis diuerſis corporibꝰ diuerſa ꝯuenire medicamēta.⁊ neſciētes varietatem corpoꝝ diuerſificatoꝝ in ꝯplexione. ignorant cāmmutabilitatis curationis. Etiā probat hoc ex ꝯtrarioʳ iudicio dei ⁊ hoīꝫallegans Lucanū de iudicio deoꝝ ⁊ Catōnis. Deinde ponit cās ſpecia.les qͣre malis bona eueniunt. ⁊ vna ē qꝛ poſſet deterior fieri ſi hoc bonuꝫnon veniſſet. ꝙ āt bonis mala nō eueniunt facit eoꝝ meritum. ⁊ ideo eisbona eueniunt vt improbitas p̄ualens repͥmat̉. ¶ Itꝭ ſi qͥdam modeſti affligerent̉ deficeret. ꝙ boni repͥmunt̉ ⁊ eis mala adueniunt hoc iō eſt.qꝛ aliqui eoꝝ ex longa fœlicitate gl̓ari poſſent. etſi non exercitarent̉ ſuꝑbirent. Scd̓o vt inde magis mereant̉ ⁊ exercitatione in ꝟtutibꝰ ꝯfirment̉Tercio aliqͥ plus metuunt qͣꝫ debent. Quarto aliquis plus pręſumit deſe qͣꝫ debet. Quinto ꝓpter gloriam p̄cioſę mortis. Sexto ꝓpter exēplumalioꝝ. ꝙ āt malis mala adueniunt nemo mirat̉. ſꝫ ꝙ eis bona eueniunt. pͥma cā eſt ne fiant peiores. ſcd̓a vt emendent̉. tercia vt eoꝝ miſeria maiorexiſtat. Deinde on̄t cām qͣre mali malos puniant. qꝛ ſic tales mali fiuntboni. poſtea exclamat de ꝑtractatione tali ampliori¶ In metro ſexto ꝯfirmat phīa quę dicta ſunt per ſimilitudinē iucunde alloquens Boetium vt ſic recreatus ad ſublimiora tendat ⁊ ꝯmēdat diuinam prouidētiam in regimine corpoꝝ cœleſtium. elementoꝝ. tēpoꝝ. generabilium. ⁊ corruptibiliū. ex parte dei regentis. Ait ergo. Sivis pura mēte ſummi dei iudicia intelligere. aſpice cœlum ⁊ diſciplinamſtellaꝝ ⁊ anni curſus qͣꝫ varij vidētur. ⁊ tn̄ vnum nō ꝯfundit aliud. ſic inactibꝰ humanis oīa recte ordinant̉.