Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Einzelbild herunterladen
 

puniti qͣꝫ qui nō ſunt puniti. ex tanto infœliciores quanto diuturniores⁊ quanto minus puniūtur. ⁊ ꝙ illi ſunt miſeriores qͥ faciunt iniuriam qͣꝫqui patiuntur eam. Etiam oſtēdit ꝙ miſeria malorum eſt infinita ſi eorum vita eſſet infinita. quia eorum malicia eſt eorum miſeria. Et additꝙ malos puniri bonum eſt. Primo quia quandoqꝫ reſipiſcunt a maloSecūdo quia alij videntes terrorem declinant a malo. Tercio quia eorum miſerie additur aliquid boni ſcꝫ pœna quę ratione iuſticię bona eſt.Et ꝙ ad malum reqͥritur purgatorium vel infernus poſt mortē. ⁊ ꝙ opinio vulgi contraria eſt opinioni philoſophię. ⁊ ꝙ opinioni vulgi non ſitconſentiēdum. ⁊ ille qͥ facit iniuriam eſt puniēdus ⁊ non cui facta eſt. igitur primus eſt inferior. Igitur iudices potius debēt incitari vt cōpatiantur facientibus iniuriamqͣꝫ patientibus eandem. Quia ergo ad ſapientem pertinet omne odiū a ſe repellere ⁊ cunctis velle prodeſſe. Ideo clementer debet expectare ⁊ prouocare diſcholos ad penitētiam ⁊ plus compati his qui inferunt iniuriam qͣꝫ qui patiuntur tanquam infœlicioribꝰ In quarto metro philoſophia iucunde cōfirmat quę dixit ⁊ exclamat cōtra homines illos qui bellicis motibus ſe inuicem ex odio admortem deducunt dicens. Nemo debet mortem malorū deſiderare quede per ſe multis modis appropinquat ſine bello. Iuſte quoqꝫ diligendiſunt boni ⁊ mali miſericorditerIn proſa qͥnta Boetius qͣſi proficiens in ſcientia incipit plures dubitationes habere qͣm antea habuit. ⁊ ait. Perpendo ꝙ in bonisfortuitis eſt aliquid boni. eo ꝙ expediens eſt rectoribus ⁊ ſapientibus ⁊gubernantibus policiarum habere eas. ⁊ nunc ſtuporem meum deus rector exaggerat qui in bonis fortunę vtilia conſtituit ⁊ recta ratione mūdum gubernat. Quare ergo indifferenter proſpera ⁊ aduerſa acciduntbouis ⁊ malis. Et quaſi diceret. Si eſſem pollens opibus. honore reuerendus. potentia validus. ⁊c̄. vt olim. tunc medica ratio ſufficeret. ſed qͥaaffligor. impatientia me vexat. ⁊ idcirco totiens ad quęrendum incitor. ⁊pro conſolatione cauſam huius rei ſcire deſidero. Et quęrit quare carceres ⁊ cruces inuente propter malos ſępiſſime eueniāt bonis. Et philoſophia reſpondet ꝙ ſic videtur eſſe ꝓpter ignorātiam ſcilicet cauſę fati ⁊ diuinę prouidentiIn quinto metro philoſophia qͣſi pręparando viam ad informandū Boetium dicit. ꝙ cōmune eſt hominibus habere admirationeꝫde rebus qͣꝫdiu ignorant cauſas earū ſed illis ſcitis ceſſat ſtupor. ⁊ dat exemplū de motu ſiderū arcturi id eſt vrſe maioris qͣre ſcilicet tardius mouentur. ⁊ de eclipſi lunę ⁊ ſolis quę mira vidētur ignaris. Similiter accidit quia nemo miratur de inquietudine aqͣrum flante coro ⁊ de niuibusſolutis a ſole. Sic in propoſito ſi cauſa ceſſaret ⁊ admiratio. ⁊ durāte ignorantia cauſę durat admiratio. In ꝓſa ſexta Boetius adhuc inſtat pro declaratione q̄ſtionisſuꝑius mote. ſcꝫ qͣre malis bona ⁊ bonis mala ꝯtingant. ⁊ philoſophiapręmittit difficultatē eius. qͥa iſta materia talis eſt vt vna dubitatiōe ſoluta alie innumerabiles ſuccreſcāt. ſed tamen qꝛ iſta ſcire expedit afflicto

E i