vt aīalia. arbores. ⁊ plantę. Cuius ſunt quattuor ſigna. ſcꝫ certitudo loci ⁊ ſitus. diſpō partium interioꝝ ⁊ exterioꝝ. ⁊ ſeminis ꝓpagatio. Etiaminanimata mouentur ad ſua ꝓpria loca per naturalem inclinationem. ⁊nitūtur conſeruare vnitatem per continuatioēm partium ſuaꝝ ad inuicēquare bonum eſt finis oīm¶ In metro vndecimo phīa on̄dit modum quo poſſimus ꝑuenirein cognitioēm veri ſcꝫ per retractionem ab occupationibus exterioribꝰ ⁊recurſum ad interiora cū adiutorio doctrinę¶ In proſa duodecima ⁊ vltima phīa on̄dit quibꝰ gubernaculis mundus regat̉. Et probat mūdum regi a deo tripliciter. Primo ex ꝯiunctiōepartium diuerſaꝝ. Scd̓o ex ꝯſeruatione coniunctoꝝ. Tercio ex diſpōnemotuū ex parte loci. tꝑis. ſpacij. ⁊ qͣlitatis. ⁊ on̄dit ꝙ mundus regit̉ a deoper ſuā bonitatem. ⁊ ꝙ deus oīa diſponit fortiter ⁊ ſuauiter. ⁊ ꝙ malū nihil ſit. exquo deus p̄t oīa ⁊ non p̄t malum. ⁊ ꝙ ſermones oꝫ eſſe cognatosrebꝰ de qͥbus loqͥmur¶ In metro duo decimo ⁊ vltimo tercij libri phīa hortat̉ ad perſeuerādum in ꝯtemplatione beatitudinis on̄dens per fabulam cithariſtęorphei qūo affectus mundanoꝝ impedit ꝑſeuerātiaꝫ in bono qꝛ faciliterrecurrit hō ad ea q̄ prius dilexerat.Uartus liber hꝫ ſeptem proſas ⁊ ſeptē metra egregia ꝓbātia ꝙ diuinū regimen optimū eſt licet hͦ nōvideat̉ inſipientibꝰ ꝓ eo ꝙ aliqn̄ mali florent iuſti ꝯculcantur. Nihilominus (qꝛ mortales) licet boni tm̄ miſterium n̄plonę intelligāt idcirco phīa benigne on̄dit hoc eſſe rōnabile.¶ In prima proſa Boetiꝰ adhuc qͣſi languens nec plœnę oblitꝰ pͥſtinę turbationis incipit ingemiſcere cum admiratione ⁊ intentione phīvolentis adhuc plura loqͥ interrumpit inquiens. quō poſſit hoc ꝯuenirecum p̄miſſis ſcꝫ exquo deus optimus optime gubernat omnia. quare inſuo regno vicia dominātur. ⁊ virtutes luunt ſupplicia ſceleꝝ. Ad hęc phloſophia pulchre reſpondet ꝙ omnino deſipit on̄dens per ſimile hoc omnino eē impoſſibile. qꝛ in domo bene diſpoſita vilia vaſa nullo modo clareſcunt nec pręcioſa ſordeſcunt. Sic virtutes ſemper pręcioſꝫ ſunt ⁊ viciaabiecta monſtrātur¶ In primo metro on̄dit phīa quomodo poſſit homo plœne curari vt intelligat prędicta innuēs viam per quam deuenitur ad ſummū bonum ſcilicet per ꝯſiderationem creaturarū quę gradatim ſunt trāſcendendę more auis ſurſum tendēdo quouſqꝫ perueniatur ad aliquod quod pręemineat omni creaturę. ⁊ ita per ſubtilem intelligētiam illius ſuꝑni rectoris qͥ omnia temperatiſſime gubernat. tūc videbit horrendos tyrānoseſſe exules¶ In proſa ſecunda efficaciter phīa curā adhibet Boetio ꝑ rationes multas probando contra vulgi opinionem ꝙ ſoli boni ſunt potētes.quia volunt ⁊ poſſunt adipiſci bonum. ⁊ quia mali hoc non volunt. igi-