¶In metro qͥnto phīa on̄dit quō vera potentia ſit acquirenda. ſcilicet domando animos feroces¶In proſa ſexta phīa on̄dit ꝙ gloria mundana non facit hoīem beatum. Primo notanter qꝛ eſt vana ⁊ fallax. Sed nec illa q̄ eſt meritꝭ conqueſita. qꝛ ſapienti de gloria nō eſt cura. Sed nec nobilitas. qꝛ iſta nō eſteius ſed parentum. cum qͦdammodo neceſſitet vt ⁊ filij nobilium bonosparentes ſequātur ne degenerent. Igit̉ gloria mortalium hoīm nihil aliud eſt qͣꝫ magna inflatio aurium¶In metro ſexto phīa on̄dit ꝙ omnes hoīes ſunt ęque nobiles. pręter vicioſos. dei em̄ genus ſumusIn proſa ſeptima phīa probat ꝙ in voluptate nō ſit beatitudo. qͥa¶includit multas incommoditates. Etiam ſi ſic tūc pecudes beatificarēt̉.Item fœlicitas nec eſt in matrimonio qꝛ ſępe fiunt inde nequiſſimi filij qͥtortores parētum ſunt potius qͣꝫ beatificatores.¶ In metro ſeptimo ꝯfirmat prędicta per mel ⁊ ꝑ fixuram apis. qͥacum dulcedine pungit¶ In proſa octaua on̄dit qͣntis malis ſint multiplicata prędicta bona. etiam on̄dit qͣꝫ vilia ſint bona corporis q̄ in alijs animalibꝰ perfectiꝰſunt. vt magnitudo. fortitudo. Etiam ꝙ pulchritudo nimis cito perit q̄tenui cute flaueſcit¶ In metro octauo phīa deplangit errorem hoīm qͥ in acqͥrendo minima bona ſunt prudētes. ſed acqͥrēdo ſummum bonū abducūtur ignorantia. ⁊ hortatur hoīes qͣtinus tandem attediati falſis bonis veniat adveꝝ bonum qd̓ ſtellifeꝝ trāſilijt polum¶ In proſa nona phīa on̄dere volens qͥd ſit vera beatitudo aſſignatcauſam falſę fœlicitatis qꝛ homines ipſam ſectātes nō adipiſcūtur quodpollicetur. Et probat ꝙ illa qͥnqꝫ. ſufficientia. potētia. gloria. lęticia. ⁊ reuerētia ſunt vnum. ⁊ ergo qͥ q̄rit vnum ſine alijs nō inuenit quod quęritEt ex iſto ꝓponit ſibi veram beatitudinem. ſed prius vult dn̄m impręcari vt ipſe oſtēdat eam¶In metro nono ponit orōem optimam ꝓ ſummo bono ⁊ vera beatitudine cognoſcēdaIn proſa decima probat phīa veram beatitudinem eſſe inqͥrendaꝫ¶diligenter. ⁊ oſtēdit in quo conſiſtit vera beatitudo videlicet in deo. ⁊ nonin aliquo alio extrinſeco tanqͣꝫ a deo diſtinctum vt accidēs quod probatqͣdrupliciter. Primo qꝛ non ineſt deo ab extrinſeco. Secundo quia ſic deus nō eſſet ipſum ſummū bonum. Tercio quia deus eſt principium oīmQuarto quia alias eſſent plura ſumma bona. Corrollarium ſeqͥtur ꝙ ōnis beatus eſt deus¶ Itꝭ iſta qͥnqꝫ ſupradicta non ſunt partes integrales btītudinis velmembra. qꝛ deus eſt ſimplex in eſſentia. nihilominus multa ꝯtinere beatitudo videt̉ q̄ ad eam referūtur¶ In mētro decimo phīa hortat̉ ad illā veram beatitudinē peruenire quia inuēta habentur oīa¶ In proſa vndecima phīa on̄dit ꝙ bonum eſt quod omnia appetūtet idem ſunt eſſe bonum ⁊ vnum. ⁊ ꝙ omnia appetunt eſſe ⁊ permanere.