montē ad dandā legē: ⁊ moyſes aſcēdit ad deuꝫ⁊ deſcēdēs narrauit oīa plebi: maneqꝫ rurſus aſcendēs duas tabulas ſcriptas accepit. Et caue utin ſecūdo mēſe triginta dūtaxat cōputes dies ẜꝫlunā: ergo. xvi. in mēſe primo .xxx. in ſecūdo. ⁊ qͣtuor in tertio faciūt quinqͣginta. ¶ Rurſus ī quīquageſimo āno erat iubileꝰ ānus: qui interp̄tat̉remiſſionis annꝰ: qui ſeptenis annoꝝ ebdomadibus. i. xl. ⁊. ix. ānis texit̉: in quo clāgebant̉ tube:⁊ oīa debita remittebant̉. ẜui manumittebant̉ etlibertas cōceſſa cōfirmabat̉. antiqui poſſeſſionesalienate oībus reſtituebant̉: ut dictū ē ſub dn̄icaquinquegeſime. ¶ Sil̓r in diebꝰ penthe. hūc numeꝝ poſt dn̄i reſurrectionē obſeruamꝰ. ſuſcipiētes aduenientēꝫ in nos ſpūs ſcī gratiā ꝑ quē efficimur filij dei ⁊ ꝟtutū poſſeſſio nobis reſtituit̉. ⁊remiſſa culpa ⁊ totiꝰ debiti cyrographo euacuato ab oī ſeruitutis nexu liberi efficimur. lxxv. di.hūc numeꝝ. Preterea iſte numerꝰ quinqͣgeſimuſreſultat ex ſeptenario numero ducto in ſeipſo ſupaddita vnitate. Septē .n. ſūt ebdomade a paſcavſqꝫ ad penthe. ⁊ ita ꝯpetent̉ quinqͣgeſimo die apaſcha eſt pen. in qͦ dat̉ ſpūs ſcūs cuiꝰ dona ſuntſeptē que dant̉ ab vno. Iudei .n. ſeptenariū nūerum nō ſine figura in oībus obſeruāt: ꝓut dictūeſt ſub quinquageſima. Aſcēſio aūt facta fuit qͣdregeſima die qui ē numerꝰ penitētie ⁊ hͦ cōpetens fuit: qꝛ ꝑ penitentiā hō fit ſimilis deo ⁊ hoceſt aſcēdere. ¶ Sed videt̉ ꝙ ſicut iudei ab īmolatione agni typici. l. dies cōputādo ibi faciebantſuū pen. ita ⁊ nos quinquaginta dies ab īmolatione agni deberemꝰ cōputare. ⁊ ſic heberemꝰ nōſtrum penthe. facere in die veneris anteqͣꝫ mō facimꝰ qd̓ docet cōputatio. Ad hͦ dicimꝰ ꝙ nō faciebāt cōputationē ab īmolatiōe agni ſꝫ a ſequentidn̄ica. Un̄ legit̉ leui. xxiij. Numerabitis ab alteradie ſabbati .i. a dn̄ica q̄ eſt altera dies pꝰ ſabbatū: nūerabitis dico ſeptē ebdomodas vſqꝫ adalterā diē expletiōis ſeptime ebdomade hͦ dixitſpūs ſcūs ꝑ moyſen īnuens ꝑ hͦ penthe. xp̄ianoꝝqd̓ ſemꝑ e in die dn̄ica. ¶ Dicit ergo lucas d̓ hacdie Dū ꝯplerent̉ dies penthe. erāt oēs diſcipuliparit̓ in eodē loco .i. in cōſona ⁊ ꝯcordi vnitate ⁊factꝰ ē repēte de celo ſonꝰ: qꝛ exiſtētibꝰ in penitētia q̄ ē ānꝰ iubiliꝰ ⁊ cōpleto penthe. ⁊ exiſtētibꝰ invnitate dat̉ ſpūs ſcūs. ſꝫ repente qꝛ neſcit tardahabere reꝝ molimina ſpūs ſancti gr̄a. In igne ātdeſcendit: qꝛ ſicut ignis illuminat ⁊ inflāmat itaſpūs ſcūs illuīnat ad cognitionē dei ⁊ īflāmat adamorē dei. Apparuit ergo in linguis igneis. ut facūdi eſſent in oī gene̓ linguaꝝ. Et qꝛ ip̄e ē linguaque de occulto ſue bonitatis ꝟbū ꝓtulit ī vterūꝟginis: ⁊ ꝓfert v̓bū in corde hoīs Mathei .x.Uos nō eſtis qui loquimī ſꝫ ſpūs pr̄is vr̄i ꝗ loꝗtur in vobis. ip̄e .n. qͦs replet eloquētes facit. Sequit̉. Quaſi adueniētis ſpūs vehemētiſ. hoc aūtdicit qꝛ nullꝰ potuit reſiſtere ſpiritui ſcō nec apl̓isUn̄ dn̄s in euāgelio mathei. Ego dabo vobis os⁊ ſapiētiā cui nō poterāt reſiſtere ⁊ ꝯͣdicere om̄saduerſarij vr̄i. Et de btō ſtephano ſcriptuꝫ eſt inAct. ꝙ nō poterāt reſiſtere ſapīe ⁊ ſpiritui ꝗ loq̄bat̉. Qꝛ ꝟo in epl̓a dr̄ Et factꝰ ē repēte ſonꝰ tanqͣꝫ aduenientis ſpūs vehemētis ⁊cͣ. iō ad hͦ repreſentandū in nōnullis eccleſijs clangunt̉ tube duꝫſequētia dr̄. Uenit .n. ſpūs ſanctꝰ in ſpū vehemēti. qꝛ ſicut vētꝰ vehemēs ꝓijcit puluerem a facieterre: ſic ſpūs ſcūs eijcit a corde hoīs oēm t̓renitatem. Tubis quidē vtebant̉ antiꝗ: ut legit̉ ī numeris ad multitudinē cōgregandā. ad dimicandū ⁊ ad ꝯgratulandū in diebꝰ feſtinis. cū diuerſitate tn̄ ſonoꝝ quaꝝ vſus fuit tāte ꝟtutis ī iubilout ad crepitū ſiue ſonū eaꝝ corruerent muri hiericho. ¶ He ſiquidē ſūt duo teſtamēta. vel p̄dicatores: quibꝰ ad ꝓcinctū fidei ppl̓us euocat̉ ad penitentiā ⁊ lachrymabilē cōpūctioneꝫ excitat̉: adlaudes domīo exhibendas inuitat̉: ⁊ ad monteꝫſyon ⁊ ad cinitatem ſcām hieruſalē. ⁊ multoꝝ miliū angeloꝝ frequētiā: ⁊ ad futuꝝ dei iudiciū prouocat̉. Et vide qꝛ in aduerẜ ⁊ ꝓſperis tubis clangit̉: qꝛ oē tp̄s cōuenit ꝟbo dei. Un̄ benedicā dominū in oī tꝑe ſemꝑ laus eiꝰ in ore meo. De organis dictū eſt in qͣrta ꝑte ſub ti. de ſcīs. ¶ Tuncetiā ex alto ignis ꝓijcit̉: qꝛ ſpūs ſcūs deſcēdit indiſcipulos in igneis līguis ⁊ etiā flores varij addenotandū gaudiū ⁊ diuerſitatē linguaꝝ ⁊ ꝟtutum. Colūbe etiā ꝑ eccleſiā dimittunt̉: in quo ip̄aſpūs ſci miſſio deſignat̉. Poſt epiſtola dr̄ gͣdualein quibuſdā eceleſijs: qꝛ feſtū paſche terminatuꝫeſt. Tn̄ in quibuſdā alijs dr̄ duplex alleluia: quiaſpūs ſcūs dator ē gemine ſtole. ¶ Euāgeliū ſi ꝗdiligit me. Io. xiiij. c. manifeſte eſt de ſpū ſcō.Poſtcōio ē Facius ē Act. ij. c. Quare hoc feſtuꝫcelebrat̉ a iudeis ⁊ quare a xp̄ianis: dicet̉ in prohemio. .vij. ꝑtis.¶ De ſecūda feria.FEquitur ſecūda feria in qua on̄dit̉ꝙ nō tantūmō ē data lex iudeisſꝫ etiā gentibꝰ. Un̄ introitꝰ eſt Cibauiteos exadipe frumēti .i. de intelligentiaſpūali: ⁊ de petra melle .l. melliflua doctrina xp̄iq̄ ē petra. ſaturauit eos: ⁊ hͦ habetur ī epiſtola aperiēs pe. Act. x. c. In qua hētur ꝙ adhuc loquēte Pe. deſcēdit ſpūs ſcūs. Uel frumentū xp̄s eſtcuiꝰ adep̄s ē ſpūs ſcūs qͦ fideles ſatiantur cū ſpūſcō replemur ꝗ etiā ſatiantur melle. de petra .i. d̓doctrina de xp̄o ꝓcedente. ī quo ſūt oēs theſauri ſapientie ⁊ ſciētie dei. Hic aūt ꝓpt̓ promiſſiones que ibi ꝯtinentur cōcinitur quat̉ alleluia: ſic̄⁊ in feria tertia ⁊ ſabbato exponetur. de hoc dc̄ꝫeſt in tertia ꝑte dominica pꝰ paſcha. Alleluia ēSpūs domī Sapīe. i. c. Aliud alleluia Loq̄bant̉Act. ij. c. ¶ Euāgeliū ꝟo Io. iij. c. nō videt̉ ꝯuenire ſpiritui ſcō. ſꝫ ꝯcordat epiſtole: ibi .n. oſtēdit̉ ꝙnō tm̄ iudeis ſꝫ etiā gētibꝰ data ē lex dicēs. Sicdeꝰ dilexit mūdū: ſupple nō tm̄ iudeos: ut filium