ep̄o vienū. qui ꝓpt̓ peſte̓ lupoꝝ ⁊ aliaꝝ ſeraꝝ ī galijs hoīes acrit ꝑimētiū: ⁊ ꝓpt̓ ꝑiculoſos t̓remotus illic crebro ꝯtīgētes īduxit populis ieiuniumtriduanū ⁊ letanias īſtituit. ceſſante ꝟo illa ꝑſecutione ieiuniū illd̓ ī ꝯſuetudinē annue obẜuatōisdeuenit: ⁊ ſic̄ quidā reſerūt fuit ꝑ eccl̓am ꝯfirmatū vt vniuerſal̓r obẜuet̉. dr̄ ergo hec letania minor: qꝛ a minori .ſ. a ſimplici ep̄o ⁊ in minori iocoſ. ī vienna īuēta ē. Illa ꝟo dr̄ maior: qꝛ ī maioriloco .ſ. rome ⁊ a maiori .ſ. a maguo Greg. ⁊ ꝓ magno ⁊ grauiſſimo morbo īuēta ē: minor tam̄ ātiquior ē tꝑe. nā īſtituta fuit tꝑe zenonis īꝑatorismaior ꝟo tꝑe Mauricij īꝑatoris. Fiunt etiā letanie ꝓpt̓ pl̓es alias cās. vn̄ liberiꝰ papa ſtatuit vtꝓ guerra: ꝓ fame ꝓ peſtilētia ⁊ huiuſmōi aduerſitatibꝰ īminētibꝰ ſemꝑ letania fiat: vt ſic iſta perſupplicatōes: or̄ones ⁊ ieiunia effugiamꝰ. Quiaergo hoc tꝑe maxīe bella emergere ſolēt ⁊ fructꝰt̓re qui adhuc ī teneritate vel flore ſunt pluribusmōis facile corrūpi ſolēt. iō hoc tꝑe fiunt letanievt rogemꝰ deū ꝙ talia nobis auertat: ⁊ ab aerisintēperie ⁊ a bellis ⁊ ab hoſtibꝰ xp̄iane religionisnos eripeat ⁊ defēdat: ſuꝑ hoc pr̄ocinia ſcoꝝ ſpecialit̓ ⁊ gnaͣlit̓ īplorātes: ⁊ iō rogatōes vocant̉. dicūt̉ ēt ꝓceſſiones: qꝛ tūc eccl̓a ꝓceſſionē fac̄ gnaͣlem. Et ē notādū ꝙ rogamꝰ ſcōs ꝓpt̓ nr̄aꝫ īopiaꝫꝓpt̓ eoꝝ gl̓aꝫ ⁊ ꝓpt̓ dei reuerētiā: qn̄ aūt letaniaꝓ īminētibꝰ ꝑiculis ī penitētiali ⁊ flebuli habitufacimꝰ illā vltimā ꝓceſſionē mulieꝝ plāgētiū ꝑdn̄m qn̄ ducebat̉ ad crucē repn̄tamꝰ plāgētes iuxta mādatū dn̄i ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios nr̄os. fiūt ēthoc tꝑe letanie: qꝛ xp̄o aſcēdente ꝗ dixit. Petiteaccipiētis: ꝯfidētiꝰ eccl̓a petit. Ieiunat enī tunc ⁊orat vt paꝝ hēat d̓ carne ꝓpt̓ carnis maceratōeꝫ⁊ acꝗrat ſibi alas ꝑ or̄onē: q̄ ē ala qͣ aīa volat īcelū: vt ſic xp̄m aſcēdētē libe̓ ſeꝗ valeat ꝗ aſcendit pādās iter an̄ nos ⁊ volauit ſuꝑ pennas vētorū: ⁊ hec ē cā qͣre vltīaꝫ letaniā ſiue vltimū ieiuniū aſcēſioni ꝯtinuat̉: vt viꝫ ꝓpt̓ or̄oes ⁊ ieiuniadepoſita mole carnis xp̄m aſcēdētē ſequi poſſumꝰ. In letaniis ergo ſit ꝓceſſio ⁊ cātat̉ ī ꝗbuſdaꝫeccleſijs ī pͥncipio ꝓceſſiōis Exurge dn̄e ⁊cͣ. Frequētādū ēt eēt ⁊ a pueris dicēdū illd̓ cāticū euāgelicū: ſcē deꝰ ſcē fortis: ſancte ⁊ īmortalis miſerere nobis. nā Io. damaſcenꝰ refert ī libro. iij. cūapd̓ ꝯſtātinopolī ꝓpt̓ quādā tribulatōem fierentletanie ꝗdā puer emēdio ppl̓i raptꝰ ē ī celū ⁊ hoccāticū ibidē edoctꝰ: demū ad ppl̓m rediēs illudī ꝯſpectu oīs ppl̓i decātauit: ⁊ mox oīs tribulatōceſſauit: qd̓ cāticū calcedon. ſynodꝰ approbauit.huiꝰ ergo cantici laus ⁊ aucͣtas. colligit̉ pͥmo exeo ꝙ āgelꝰ illd̓ docuit. ſcd̓o ex eo ꝙ ex eiꝰ ꝓlatōne illa tribulatio ceſſauit. t̓tio ex eo ꝙ tm̄ ꝯſiliumapprobauit. qͣrto ex eo ꝙ demones illd̓ valde timent. Ceteꝝ ī ꝓceſſiōe iſpa p̄cedunt crux ⁊ capſaxittreliquiaꝝ ſcōꝝ: vt vex illo crucis ⁊ or̄onibꝰ ſcōrūdemones repellāt̉: vt dcm̄ eſt ī. iiij. ꝑte in tit. deacceſ. pon. ad al. Portāt̉ etiā vex illa ad repreſenOmnemtandū victoriā reſurrectōins ⁊ aſcenſionis xp̄icū magna p̄da celos aſcendit. vn̄ vexillū ꝑ aera īcedens eſt xp̄s ī celū aſcēdens: ⁊ ſic̄ vexillū in ꝓceſſiōe ipſa multitudo fideliū ſequit̉: ſic ⁊ chriſtūaſcēdentē magna ſcōꝝ collectio comitat̉. Portātur etiā vex illa ad imitatōeꝫ eiꝰ qd̓ dr̄ ī iſa. xi. c.Et leuabit dn̄s ſignū ī nationes ⁊ ꝯgregauit ꝓfugos iſrl̓ ⁊ diſperſos iuda colliget a qͣtuor plagisterre. qd̓ ꝟo cruces ⁊ vexilla portant̉ a ꝯſtātinoſūpſit eccl̓a: ꝗ cūlī ſomnis crucis ſignuꝫ vidiſſet:eiqꝫ dcm̄ fuiſſet vinces ī hoc ſigno iuſſit crucemī vexillis bellicis īſigniri. qd̓ ī letanijs crux maior a crucis baiulo de altari ſumitur: recolit ꝙ dechriſti humeris tulit eā ſymon cananeus. In quibuſdā locis ſit letania ꝑ cāpos vt ēt a ſegētibꝰ demones expellāt̉ vel potiꝰ vt a dn̄o ꝯſeruēt̉. Cātꝰāt ī ꝓceſſiōe quid ſignificet dcm̄ ē ī p̄cedēti ti. d̓acc. pō. ad al. cōſueuit qͦqꝫ quidā draco cū caudalōga erecta ⁊ īflata duobꝰ pͥmis diebꝰ an̄ cruceꝫ ⁊vex illa p̄cedē: vltīa ꝟo die qͣſi retro aſpiciēs cauda vacua atqꝫ dep̄ſſa retro ſequit̉. Nēpe dracoiſte ſignificat dyabolū qui ꝑ tria tꝑa .ſ. ante legeꝫ⁊ ſub lege: ⁊ tꝑe gr̄e: q̄ ꝑ hos tres dies ſignificāt̉hoīes fefellit: ⁊ tūc fallē cupit. ī duobꝰ pͥmis tp̄ibꝰ regnauit: ⁊ qͣſi dn̄s orbis fuit cauda lōgo .i. potent̓ ⁊ īflata .i. ſuꝑbe īcedēs. vnd̓ xp̄s illluꝫ mūdipͥncipeꝫ vocat: ⁊ io. ait ī apoc. draco d̓ celo cadēstraxit ſecū t̓tiā ꝑteꝫ ſtellaꝝ .i. hoīuꝫ: ⁊ do. ī euāgelio: Uidebā ſathanā tāqͣꝫ fulgur cadēteꝫ d̓ celo: īcuiꝰ rei figurā duobꝰ diebꝰ mō p̄dcō p̄cedit: ī tempore ꝟo gr̄e per xp̄ꝫ victꝰ eſt: ⁊ data ē apl̓is eijciendi ſpūs īmūdos ptās ꝓpt̓ qd̓ t̓tia die draco q̄ſi ptāte ꝓpt̓ fidei dilatōeꝫ amiſſa: pꝰ crucē ſequit̉cauda vacua ⁊ dimiſſa ⁊ nō lōga: qꝛ nō audet itapotēter regnare vt priꝰ: ſꝫ ꝑ ſuggeſtiōes ⁊ latent̉hoīes ſeduc̄ qͦs vidit pigros ī bonis oꝑibus ⁊ remiſſos nec viā vite ſectāteſ qͣſi fur retro aſpiciētſi ꝗs oberret ⁊ a rectitudīe fidei cadat quē ad ſeqͣſi caudā trahat ⁊ ſibi ī corporet. ſicut ⁊ ī deẜtofilios iſrl̓ īfirmos ⁊ debiles ⁊ qui aberrantes remanebāt vltī hoſtes pꝰ tergū veniētes necabāt. īletanijs debemꝰ ẜꝫ aurelia. ꝯſi. ieiunare vl̓ ſalteꝫcibis quadrageſimalibꝰ ⁊ cappis nigris ī ſignumpnīe vti: nec dꝫ quis vti veſte ſolēni ꝓpt̓ qd̓ vocāt̉ ꝓceſſiōes nigre: nō tn̄ debēt cruces nigre vocari: d̓ cō. di. iij. rogatōes. ī letanijs quoqꝫ debētoēs a ẜuilibꝰ oꝑibꝰ vacare .ſ. viri ⁊ mulieres ẜui⁊ ācille: de cō. di. iij. rogatōes: ⁊ donec terminēt̉ꝓceſſioni adeſſe: vt ſicut omēs peccauerūt ſic ⁊oēs ꝓ venia ſupplicent: oēs ad deuꝫ corda cummanibꝰ eleuent .i. ſtudiū or̄onis erigāt. Poſt ꝓceſſionē cantat̉ miſſa in aliqua eccl̓a ⁊ eſt ītroitꝰExaudiuit ⁊cͣ. Rememorat enī eccl̓a p̄terita deibeneficia ad maiorem ſpem: ⁊ dei largitas inuocat̉: vt per hoc conitiat futura. ex eo enī ꝙ multotiens exaudiuit perpendit̉ ꝙ adhuc exaudietexaudiuit inquam de tēplo ſco ſuo .ſ. per gratiaꝫet qꝛ nō pōt huiuſmōi eē axauditio ſine dilectōe