Zuntes docete oēs gentes bapticātes eos in nomine patris ⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti. Interrogat̉ etiaꝫſi credit in ſanctā eccleſiaꝫ. remiſſionē peccatorū.⁊ carnis reſurrectionē. Nō tamē ẜm ip̄m Augu.eodem mō interrogamꝰ: ut quō in deū credimuſſic ⁊ in ſanctā eccleſiam catholicā credamꝰ: ſꝫ ꝓpterea ſancta ⁊ catholica eſt: quia recte credit̉ indeum. Nō ergo diximꝰ ut in eccleſiaꝫ qͣſi in deūcrederitis: ſed ut in eccleſia ſancta ⁊ catholica cōuerſantes in deū credentis. cedetis etiā reſurrectionem carnis que futura eſt. Innuit ergo auguſtinus ex premiſſis verbis ꝙ p̄poſitio in: repetit̉dum dr̄ in ſanctā eccleſiam. ⁊ ſenſus mutat̉. dequo dictū eſt ſub quarta ꝑte ſub ti. de ſymbolo.Planior tamen intellectus eſt ut prepoſitio ipſapretermittatur nec repetatur: ut ſit ſenſus: Credoeccleſiam ſanctā catholicā .i. fidē catholicā tenentem eſſe ſanctā .i. iuſtā ⁊ bonā. Uel eccleſiaꝫ ſanctam .i. ſanctificatā ⁊ firmam ⁊ ſemꝑ pſeueraturam: ita ꝙ nūqͣꝫ deficiet. Uel credo ſanctam ⁊ catholicam eccleſiam eſſe vnā ⁊ in vnitate cōſiſtēPatrinꝰ aūt pro baptizando interrogat̉: ut iā dicetur. ¶ Poſt īterrogationē ⁊ reſponſionē ſacerdos ter in faciem baptizādi exſufflat: ad notādūꝙ ſeua poteſtas .i. malignꝰ ſpūs ab eo exſufflaturideſt exſufflando expellit̉ ſeu in ꝓximo expellēdo ſignificatur: ut per piū ſacerdotis myſteriumſpiritui ſancto cedat fugiens ſpūs malignꝰ. Hincautē ait Auguſtinꝰ: ergo ꝑuuli exſufflant̉ ⁊ exorcizant̉ .i. increpant̉ ſeu adiurant̉: ut expellat̉ abeis dyaboli poteſtas iimica que decipit homīeꝫut poſſideat homineſ. Hec aūt exſufflatio ſiue exorcizatio. ⁊ ſi nō proſit aliquid ad vitā: qꝛ adhucin eis mors manet: ꝓdeſt tamē ut inimicis minꝰei nocere poſſit. Adeſt .n. ſpūs nō ſoluꝫ verbis q̄dicunt̉ in nomine ſuo: veꝝ etiā ſignificationibusqͥ fiūt in honore ſuo. ¶ Et eſt notandū ꝙ exorciſmus grece. latine dicit̉ adiuratio: ut ē illud. Exiab eo īmunde ſpūs. Catheciſmꝰ aūt ⁊ exorciſmꝰneophitoꝝ ſunt: ꝓcedūt .n. baptiſmū ⁊ magis debent dici ſacramentalia qͣꝫ ſacramēta .i. ad ſacramentū ꝑtinentia vel preludia noui baptiſmi: ſineeis tamen pōt eſſe baptiſmꝰ. Catheciſmꝰ ꝟo grece latine dicit̉ inſtructio. inde cathecizare .i. īſtruere in ſyubalo ⁊ fidei rudimentis. Inde etiaꝫ dr̄cathecuminꝰ grece qd̓ eſt latine audiens vel inſtructus: qꝛ adhuc doctrinā fidei audit. nondumtamē baptizatꝰ eſt licet ſit in fide inſtructꝰ. Qui ⁊cōpetens vocat̉. e. di: ſymbalū. xxxiiij. di. audirepalea eſt. qꝛ poſt fidei inſtructionē: ⁊ poſt acceptāpenitentiā cōpetit gratie chriſti recipiendū. Neophitus vero grece: latine nouellus ⁊ rudis vl̓ nuper renatus interpretat̉. ¶ Hoc quoqꝫ ſciendumeſt ꝙ ſicut ſeptē dona ſpūs ſancti: ita etiā ſūt ſeptem dona baptiſmi. xxx. q. i. c. Primū ē ſalis collatio. Dat̉ .n. ẜm Rabanū ⁊ Bedā de cōſe. di. iiijex hinc. ⁊. c. ſe. ſal benedictū in os baptizandi: vtper ſal typicum .i. figuratiuū ſapientie ſale conditus iniquitatis fetore careat .i. carere ſignificeturne a vermibꝰ peccatoꝝ vltra putrefiat: ſꝫ magisilleſus ſeruet̉ ad maiorē gratiam ꝑ̄cipiendā. Salquoqꝫ ſignificat prima fidei documenta ſine qͦꝝcondimēto inſulſus eſt oīs homo. De quo ⁊ deſale dictū eſt in prima ꝑte ſub ti. de con. altaris ⁊eccleſie. Secundū eſt aureū ⁊ nariū cū ſputo linito: quod fit primo exemplo chriſti qui lutuꝫ cumſputo faciens mutū ⁊ ſurdū ſanauit: ⁊ oculos ceci nati liniuit: ⁊ expuēs linguā eiꝰ tetigit ⁊ digitos in eius auribꝰ imponēs. dixit effeta quod ēaperire. xxiiij. q. iij. §. his ita. Secūdo ẜm rabanūe. diſ. ante baptiſmū. ⁊. c. poſtea tāgunt. ⁊.c. i. ⁊. c.ꝓpter. hoc ſacramentū ideo agit̉: ut per ſaliuamtypicam .i. figuratiuū ſapientie domini: ⁊ ꝑ ſacerdotis tactum ſapientia ⁊ ꝟtus diuina ſalutē eiuſdem cathecumini operet̉: ut aperiāt̉ ei nares adcapiendū odorē notitie dei: ut aperiant̉ ei auresad audiendū mādata dei: ut aperiant̉ illi ſenſusin intimo corde ad reſpondendū ſacerdoti de articulis fidei interraganti. Digiti ergo qui in aures mittunt̉ ſūt ꝟba ſiue dona ſpūs ſancti. Tertōper hoc ꝙ aures ſaliua tangunt̉ ſignificat̉ ⁊ petitur ꝙ doctrina que de ore altiſſimi fluxit ꝑ aures eius intret: eiqꝫ ſuaue redoleat: ſaliua nempechriſti .i. dulcēdo ꝟboꝝ ex ore eius defluentium⁊ ipſa chriſti diuinitas nos ſanat. Quarto etiamnares tangunt̉: ut diuinā ſuſcipiāt ꝟtutē. ꝑ quaꝫbonū a malo diſcernāt: odorē ⁊ ſanā doctrinā ſepare valeant a fetore heretice prauitatis. Undein eccleſiaſtico dr̄: Naſus tuꝰ ſicut turris lybanſque reſpicit contra damaſcū. Quinto ad notandum ꝙ qͣꝫ diu ſputum naribꝰ trahet in fidei p̄cepta manere debet: ⁊ ut aures ꝟbis euāgelicis pateāt ⁊ varias ⁊ inutiles fabulas a ſe repellāt. Sexto ſciendū Ambro. e. diſ. ꝓpter. propter gloriaꝫſiue dignitatem muneris ⁊ operis non tangit̉ oscū ſaliua ſed nares: ut bonū odorē accipiāt pietatis eterne. Tertiū ⁊ quartum eſt in pectore ⁊ iniſcapulas cum oleo facta ſignatio de quibꝰ dictuꝫeſt in prima parte ſub ti. de conſecrationibꝰ. Quītum eſt baptiſmi abſolutio ē. di. venit. ¶ Circa qd̓notandū ꝙ trina fit īmerſio ſeu lotio in baptiſmo in nomīe trinitatis .ſ. in noīe patris ⁊ filij ⁊ſpūs ſancti. e. di. poſtqͣꝫ. ⁊. c. de trina. ⁊. c. ſequenti:quia in fide trinitatis fit baptiſmꝰ: in quā trina lmerſione triduana domini ſepultura ſignificaturfuit .n. tribus diebus ⁊ tribus noctibꝰ in corde terre. Trina quoqꝫ fit īmerſio: qꝛ in baptiſmo a triplici peccato .ſ. cogitationis. locutionis ⁊ operatōnis mūdamur: ⁊ a triplici trāſgreſſione legis .ſ. legis nature. legis moſayce. ⁊ legis euāgelicę. Nōigit̉ debet quis tantū ſemel īmergi­ ꝓ eo ꝙ xp̄sſemel mortuꝰ eſt. e. di. preſbyter: debet tamē ſel̓baptizari tantū: qꝛ tantū ſemel chriſtus mortuuseſt ⁊ ſepultus ⁊ reſurrexit: que tria in baptiſmo ſignificant̉. Et licet trina ſit īmerſio: tamē vnuꝫ eſtbaptiſma. e. di. eodem. Itē quia tātū vna ē fides