que licet nō oīno eodeꝫ ordine facta ſint quo ponunt̉. tamē quantū ad myſteriū rōnabilit̓ ordinant̉: ⁊ poſteriora cōgrue prioribꝰ coaptant̉. Priora hoc ordine ponūtur. primo qui te ſeperauit ꝟbo ab arida. ſecūdo cuiꝰ ſpūs .ſ. ferebat̉ ſuper tetertio qui te de paradiſo manare precepit. quarto qui te in deſerto amarā ſuauitate nitida feciteſſe potabilē. quinto ⁊ ſitient populo de petra ꝓduxit. Poſteriora ſic ponūtur. Primo qui te ī cana galilee mutauit in vinū. Secūdo qui pedibuſſuꝑ te ambulauit. Tertio qui in te a Ioā ne baptizatus eſt. Quarto qui teⁱ vna cū ſanguine de latere ſuo ꝓduxit. Quinto qui in te oēs gētes a diſcipulis baptizare p̄cepit. ¶ In oībus .n. his baptiſmꝰ exprimit̉: ⁊ poſteriora prioribus ꝑ anthitoſim rn̄dent. Ibi nāqꝫ in primo miraculo aqua ſcilicet baptiſmi ꝟbo ſeꝑata ab arida accedēte verbo terrenitatē peccatoꝝ a nobis ſeparat: ⁊ hoc inprimo. Sil̓r in baptiſmo aqua mutat̉ in vinū: qꝛtriſtitia peccatoꝝ expulſa mēs nr̄a quadaꝫ ſpūaliletitia inebriatur que per vinū intelligit̉: vn̄ vinūletificat cor homīs. Aquā in vinū mutari ē timorem de peccatis conuerti in exultationē mentis.Item ibi dr̄ in ſecūdo miraculo cuiꝰ ſpūs ferebatur ſuper aquas. ⁊ hic ſimiliter in ſecundo dr̄ quipedibus ſuper te ambulauit: ⁊ hec duo bene conueniūt: qꝛ in baptiſmo ſicut in alijs indiuiſibil̓ ēoꝑatio patris ⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti. ⁊ vtrobiqꝫ dicitur ſuper: qꝛ gratia que confert̉ de ſuꝑnis ē. ⁊ utnotat̉ ꝙ dominꝰ potentiā ſuā nō alligauit. Itemibi dr̄ in tertio qui te de paradiſo ⁊cͣ. hic qui in tea Ioāne baptizatus eſt: qꝛ gratia d̓ paradiſo manans aquis in baptiſmo eſt infuſa. vn̄ de baptiſmi gratia eccleſia ꝓfluens in quatuor ꝑtes orbiſdilatata eſt ꝙ quodāmō factū eſt qn̄ dn̄s baptizatus ē a Ioane: qꝛ tūc oēs aque viꝫ regeneratiuāſuſciperūt: Rurſus ibi dr̄ in quarto Qui te in deſerto amarā ſuauitate nitida fecit potabilē. hic dr̄qui te vna cū ſanguine de latere ſuo ꝓduxit: qꝛin gētilitate que pͥus erat a dn̄o deſerta: aqua baptiſmi reficiendi mentes ⁊ ſanādi hꝫ effectū. Dulcorata aūt fuit aqua: qꝛ ꝑ paſſionē crucis: maxīebaptiſmus plenā recipit efficatiā. vnde in cruce d̓latere dn̄i aqua ꝓfluxit. Itē etiā ibi in quinto dr̄⁊ ſitienti ppl̓o de petra ꝓduxit: hic ꝟo dr̄ qui inte oēs gentes ꝑ diſcipulas baptizare p̄cepit: quiabaptiſmꝰ a petro xp̄o originē habēs. populū euꝫdeſiderantē reficit. Nō .n. ꝓdeſt baptiſmꝰ niſi ſitiente eū .i. deſideranti vel in ſe vel in alio. Und̓diſcipulis preceptū eſt ut baptizarēt oēs gentes īnoīe patris ⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti: ſicut in vlt. math.or̄. MHic eſt notandū ꝙ vbi dr̄. Qui te de paradiſo manare ⁊ in quatuor fluminibꝰ exire ⁊ totāterrā rigare p̄cepit. ibi ſacerdos aquā manu in qͣtuor ꝑtes effundit: ut oſtēdat̉ ꝙ gratia baptiſmiin quatuor ꝑtes orbis ſit dilata. Ceteꝝ ſacerdosipſe ſepe vocē mutat. In primis .n. orat deuꝫ: utdignet̉ mūdare mentē eiꝰ ad ſuſcipiendū ſpiritūſanctū ⁊ deprecat̉ eiꝰ aduentū: ⁊ iō voce humiliſcilicet in modū or̄onis legit: que vocis humiliatio eſt ad ſpūs ſancti aduentū: ⁊ ad eiꝰ dignaꝫ receptionē mentis p̄peratio. Poſtea vero indicāsſe illum habere legit in modū prefationis agensgratias qui tam magnꝰ hoſpes dignatꝰ eſt ad tāhumile hoſpitiū deſcēdere: ⁊ recolens miraculaiam per aquā facta. Deinde poſt benedictionemque fit per filiū que terminatur in nomine patris⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti. mutat vocem iterato. Cum .n.vſqꝫ tūc in modū prefatiōis cātauerit. poſtea legit in modū lectionis voce .ſ. humiliori: que vocꝭhumiliatio eſt ſignū humilitatis. humilitas .n. noſtra ꝑ baptiſmi regenerationē ad alta poloꝝ reddit̉. Dicit ergo ſacerdos hec nobis p̄cepta ẜuantibus ⁊cͣ. q. d. nō auderē tantā ⁊ tam altā rē .ſ. ſpm̄ſanctū: ut in creaturā aque deſcendat inuocare:niſi quia tu p̄cepiſti nobis baptiſma exercere. Etaddit ſacerdos. Tu deꝰ oīpotens clemēs adeſtotu benignꝰ aſpira ⁊cͣ. vbi illud orat: ut ſicut in p̄dictis miraculoſe in aqua operatꝰ eſt ita mō faciat: viꝫ ut pret̓ naturalē emundationē quā pn̄t aqͣadhibere corporibꝰ. ſūt etiā purificādis mentibefficaces: ¶ Poſt hoc alta voce clamat ſacerdosDeſcēdat in hāc plenitudinē fontis ꝟtus ſpirituſtui: ideo alta voce ut altū mentis deſideriū deſignet: ⁊ tūc deponit̉ cereꝰ in aquā: que cerei īmerſio eſt ſpūs ſancti aduētꝰ ſeu miſſio. que in aquabaptiſmi in ſpecie colūbe deſcēdit. Secūdo ideocereꝰ in aquā deponit̉: quoniā corpus chriſti percenam ſignificatū in baptiſmo aquas ſanctificauit ⁊ vim regeneratiuā illis contulit. Tertio baptiſmꝰ cerei remiſſionē peccatoꝝ ſignificat: quaꝫꝑ chriſti mortē cōſecuti ſumꝰ. Habēt quoqꝫ neophiti cereos ſuos extinctos: qui ⁊ ſi plures ſint ꝓvno reputant̉. Et in quibuſdā eccleſijs ſtatim cūcathecumini baptizati ſūt illuminant̉. In ꝗbuſdāꝟo differt̉ eoꝝ illuminatio vſqꝫ ad agnꝰ dei: qd̓cantat̉ in letania: ⁊ in quibuſdā etiā vſqꝫ ad miſſam: qn̄ viꝫ alij cerei eccleſie illuminant̉. Sanequi ſtatim poſt baptiſmū accēdūt: ſignificat ꝙ ꝑturbationē peccatoꝝ comitat̉ illuminatio gratiarum. Qui differūt vſqꝫ ad agnꝰ dei: ſignificantꝙ ꝑ agnū qui tollit peccata ⁊ tenebras mūdi renati ⁊ fideles illuminant̉. Qui ꝟo differūt vſqꝫad miſſaꝫ: iō faciūt: qꝛ miſſa illa ad noctē ꝑtinetreſurrectionis dn̄ice: ut ſicut nox illa irradiata fuit ſplendore dn̄ice reſurrectiōes: ita ⁊ a lumīe noſtro irradiet̉: ⁊ ut neophitos noſtros xp̄o cōſurrexiſſe ſignificemus. Et ꝓpt̓ eandē cāꝫ alij cereieccleſie ad miſſaꝫ illuminant̉. ⁊ ẜm hoc cerei cathecumīoꝝ ſūt ſine lumine vſqꝫ dū alij cerei eccleſie illuminent̉: ad notādū ꝙ poſtqͣꝫ ſpūs ſcūspurgauerit corda eoꝝ ⁊ eoſ introduxerit in ſocietatem ⁊ vnitatē eccleſie tūc illuminabit corda eorum. De ceteris etiā neophitoꝝ dicet̉ in ti. de ſeptē diebꝰ pꝰ paſcha. ¶ Pꝰ īmerſionē cerei ī quibuſdā eccl̓ijs ſacerdos inſufflat in aquaꝫ dicens