que de eadē materia loquūtur vt p̄miſſum eſt.¶ Illud quoqꝫ notabile eſt ꝙ quotcunqꝫ fuerītlectiones ſemꝑ or̄ones ſequētes ad lectiones: ⁊tractus reſpiciūt p̄cedētes. ⁊ eſt p̄poſterus ordo.alias enī pͥmo ſacerdos orat. ſecūdo legit lector:⁊ exinde ſuccinit cantor. hic ꝟo pͥmo legit̉ vt neophitis doctrina fidei p̄ponat̉. ſecūdo cantatur īꝑſona illorū vt recognoſcat̉ quāta ſit deuotio ⁊hilaritas baptizandorū: qͣ cognita ſacerdos oratconfidenter: vt eoꝝ deuotio nō deficiat ſed īcremēta ſuſcipiat. ⁊ ſicut in lectionibꝰ tituli ſubprimunt̉: ſic eadē ratione or̄onibus dn̄s vobiſcumſubtrahit̉. ¶ Et nota ꝙ ī hoc officio lectōes ſuntquaſi ſpecies magiſtrorū cantica qͣſi beniuolētiaauditorū. ¶ Or̄o ſacerdotis ⁊ rn̄ſio populi ſcilꝫamē: ſunt qͣſi cōfirmatiōes beniuolētie precedentis. Item hodie ī lectionibꝰ ⁊ letanijs ſenes p̄cedunt ⁊ iuuenes ſubſequunt̉: vt infra dicetur.¶ De benedictione baptiſmi ſeu fontiū vbi etiāigit̉ de cereis cathecuminoꝝ. ¶ Rubrica.loco de benedictione☞A O fontium ſeu baptiſmidicturi p̄mittimꝰ. Ideo enī fit hac diebaptiſmꝰ: qꝛ ī eo cōſepulti ſumus xp̄o⁊ ꝓpter hoc baptizādus ter īmergit̉ ꝓut infra dicetur. Secūdo iō qꝛ baptiſmꝰ partim a paſſione⁊ partī a reſurrectione vim ſuā accipit. a paſſiōeablutionē a peccatis. a reſurrectione gr̄e īnouatōnem. Tertio iō qꝛ ſicut dominꝰ tūc liberauit antiquos pr̄es a carcere infernali. vn̄ Iſa. Habitantibꝰ ī regione vmbre mortis: lux orta eſt eis: ita⁊ hac die liberant̉ a peccato originali. In fontiūbenedictione ⁊ in cathecuminoꝝ īmerſionē: quidam vtunt̉ ſimplicibꝰ ⁊ lineis īdumētis: ꝓpterrationem ſcriptā in pͥma ꝑte ſub titulo de altarisdedicationē. De letania que ī benedictione baptiſmi dicit̉ infra dicet̉. ¶ In bn̄dictione baptiſmi ſūt ſex: quoniā ſacerdos orat: aquā manu tangit: vocē mutat. cereus īmergitur: ⁊ alij cerei illuminant̉: inſufflat ſacerdos ⁊ criſma miſcet. Primo ergo orat deum pr̄em ⁊ ꝑ iheſum chriſtū implorat ſpm̄ ſcm̄ vt in fontes deſcēdat. iōqꝫ ī modū or̄onis legit: ſed ante oīa ab aſtantibꝰ ſibi captat beniuolentiā ſalutādo eos dicens. Dominꝰvobiſcū. ⁊ illi rn̄dent ⁊ cū ſpū tuo: quaſi diceret:dominꝰ ſit tecū ī tanto ſacramēto ꝑficiēdo: quiaſine eo nihil potes. poſt ſacerdos alloꝗtur dn̄m:quaſi longe poſitū rogans vt velit adeſſe pͥſensdicenſ. Oīpotens ſempiterne deꝰ adeſto magnepietatis tue myſterijs. adeſto ſacramētis ⁊cͣ. Sꝫqꝛ videt̉ ſacerdoti ꝙ inſufficiēs ſit ⁊ īdignus adīuocandū tā magnū dominū. ideo iterū circūſtantes monet et vocē mutans dicit. Surſum corda⁊ ipſi rn̄dent habemus ad dn̄m. Iterum: qꝛ dn̄sdicit adhuc te loquēte ecce aſſum. ītelligens iamdominū eē pn̄teꝫ monet alios ſecū gr̄as ei ageredicens. Gratias agamus dn̄o deo noſtro. ⁊ ipſireſpōdent dignū ⁊ iuſtū eſt. poſtea ſacerdos domino tanqͣꝫ preſenti familiariter loquens dicit.Uere dignum ⁊ iuſtū eſt equum ⁊ ſalutare ⁊cͣ. ⁊poſtea addit. Qui inuiſibili potētia tua ſacramētorum tuorū mirabiliter operaris effectū ⁊cͣ. Poſtea ponit duo in quibꝰ ſignificatuꝫ eſt baptiſmūPrimū in exordio mundi naſcentis. Secunduꝫin purgatione mūdi īnocentis. Primū eſt cū dicit. Deus cuiꝰ ſpiritus ferebatur ſuper aquas: vtiam tunc inter ipſa premordia mundi virtutemſanctificationis aquarū natura cōciperet̉. id ē cōceptura magnificetur. Secundū cum ſubiungit.Deus qui nocentis mūdi crimina per aquas abluens regenerationis ſpēm in ipſa diluuij effuſion ſignaſti: vt vnus eiuſdēqꝫ elemēti myſterio⁊ finis eſſet vicijs ⁊ origo virtutibus: reſpice ī faciem eccleſie tue ⁊ cetera. ⁊ terminat hāc orationem: vt tue maieſtatis īperio ſumat vniti tui gratiam de ſpiritu ſanto. Deinde ter tangit aquammanu. Primo diuidēs aquam in modū crucis.per quam vt premiſſuꝫ eſt baptiſmus maximaꝫefficatiam recipit: vt aqua ſpiritu ſancto fecundetur: ⁊ ſpiritꝰ īmundus expellatur. De fecundatione ſpiritꝰ dicit. Qui hanc aquā regenerādis hominibus preparatā archana ſui luminis admixtion fecundet ⁊ cetera. De expulſione demonisdicit. Procul ergo iubente te domine omnis ſpiritus īmundus abſcedat ⁊ cetera. vſqꝫ ibi. Noninficiēdo corrumpat. Secundo aquarum manutangit: vt eā per inuocationem fancte trinitatismuniat: ne hoſtis ab illa expulſus redeūdi habeat poteſtatē. Unde tangendo dicit. Sit hec īnocens ⁊ ſancta creatura libera ab omni impugnationis incurſu ⁊ cetera. ꝙ ex adiectiuis ibi poſitiſconuicitur: quia fons viuus ad patrem aqua regenerās ad filiū. vnda purificans ad ſpirituꝫ ſanctum refertur. Tertio aquaꝫ tangit. cum eam inquatuor proijcit partes: vt iam dicetur. Trinusigitur aque tactus: trinam ſancte trinitatis operationem figurat. ¶ Hac oratione finita benedicitaquaꝫ dicēs. Unde benedico te creatura aqueper deū viuum ⁊cͣ. vbi tantū vtit̉ verbo prime ꝑſone. dicit. bn̄dico te qui primo vtebatur verboſecūde dirigens ſermoneꝫ ad deum. vel tertie loquēs de ipſo vel de re bn̄dicenda. vtit̉ ergo nūcverbo pͥme perſone vt oſtēdat ſe hoc facere myſterio quod dominꝰ facit auctoritate: ⁊ ſicut ī baptiſmo domini affuit trinitas: ita ⁊ in noſtro baptiſmo tria adeſſe oſtendit: patrem adeſſe oſtendit cum dicit. Benedico te creatura per deū ⁊cͣ.⁊ filium dicit. Bn̄dico per iheſum xp̄m ⁊ ſpiritūſanctum circa finem cum dicit. Deſcendit ī hancplenitudinem fontis virtus ſpiritus ſancti. ¶ Sꝫnota ꝙ in benedictione que eſt per patrem ponuntur quinque miracula in aqua facta ante aduentum chriſti: ⁊ in benedictione que ſit per filiūalia quinqꝫ miracula: in aqua facta poſt aduentū