Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

feria dormle̓s in cruce ſanguinē ⁊ aquā de later̄ſuo vnde ſanctā eccleſiā ꝯſecraret emiſit. Ideoergo in ſexta feria pati voluit: qꝛ cū tali die adaꝫpeccauerit illa etiā die hominē redimere voluitde hoc dictum eſt ſub ti. de natali. Et nota ꝙchriſtus cōpletis trigintaduobꝰ annis ⁊ menſibꝰtribus. vel ẜm Criſo. trigintatribꝰ ⁊ dimidio crucifixꝰ eſt: eadē die qua conceptꝰ eſt de ꝟgine .ſ. inſexta feria que fuit. viij. kal. aprilis. de quo dicet̉in .vij. ꝑte ſub feſto ānūciationis. Querit̉ etiācū de morte ſanctoꝝ cū gaudio feſta ī eccleſia celebrent̉: qꝛ precioſa ē in conſpectu domini morsſanctoꝝ eius. quare eccl̓ia hodie de morte domini cū gaudio ſimilit̓ nō ſolēnizat. Uidet̉ .n. ꝙ ml̓to magis deberet letare ⁊ feſtū de illa celebrarecū mors ipſius ſit precioſiſſima ⁊ mors mortis.⁊ eſt noſtra redēptio: ⁊ qꝛ apoſtolꝰ gloriandū aitin cruce dn̄i noſtri ih̓u chriſti. Rn̄deo qꝛ ꝓ peccatis noſtris mortuꝰ eſt ſicut dicit dn̄s ꝑ Iſa. ꝓpterſcelus populi mei ꝑcuſſi eū: ⁊ ideo debet hō erubeſcere nō gaudere cū ⁊ ſol īſenſibilis erubeſcēsradios ſuos retrouerterit: qꝛ obſcuratꝰ eſt ⁊ petre ſciſſe ſūt. Merito ergo oīs homo in hac dietriſtitiā pretendit ne eſſe durior lapidibꝰ videat̉Preterea ipſe dominꝰ triſtis fuit. Un̄ triſtis eſtaīa mea vſqꝫ ad mortē. ⁊ etiā btā ꝟgo. Un̄ ⁊ tuāipſius animā ꝑtrāſibit gladius. ⁊ apl̓i de cōſecratiōe di. iij. ſabbato. Merito igit̉ in hac die eccl̓iain artiſſimo ē ieiunio ⁊ ſilentio ⁊ triſtitia cōpaſſionis. de hoc dictū eſt ſub feſto circūciſionis.Rurſū hūc diem celebramꝰ cū merore. triſtitia:⁊ abſtinētia. paſſiones ꝟo ſanctoꝝ cū gaudio: ꝗaſancti poſt martyriū ſtatim celos aſcēderūt. xp̄sꝟo ad infernū deſcēdit. Sed qm̄ tartara ꝯfregit⁊ inde ſanctoꝝ ⁊ aīas eduxit: ⁊ tertia die reſurrecit: ideo tūc .ſ. die reſurrectiōis maxime letamurHinc ē ꝙ paſſiones patꝝ ve. te. qꝛ ad inferos deſenderūt nō celebramꝰ preterqͣꝫ īnocētiuꝫ: ex eoꝙ in ipſis ſingulis xp̄s occiſus eſt. ⁊ Machabeorum: ꝓut in ſeptima ꝑte ſub eoꝝ feſto dicet̉: dehoc etia dictum ē in ꝑte pͥma ſub ti. de picturis. Et eſt notandū ꝙ xp̄s paſſiōe ſua redemit nōtm̄ illos qui tunc erāt in limbo inferni: qui locusdicebat̉ ſinꝰ Abrae vbi lazarꝰ erat: ſed etiā om̄sfuturos qui ſancta morte vitā erāt finituri. Und̓oſee vlt. Ero mors tua o mors morſus tuꝰ ero infer. fed nec oēs qui in inferno erāt inde extraxit Itē querit̉ quare eccleſia nō cōſecrat hac diecorpus domini cū dominꝰ dixit Hoc facite ī meam cōmemorationē. Et in gabilon̄. cōcilio de cō.di. i. viſum dicit̉ nulla dies excipit̉ qua nō ꝓ viuentibus deprecet̉. Preterea cū chriſtus īmolatus hac die ⁊ ſabbato quieuit in ſepulchro: ⁊ diſcipuli totam noctē ſequentē vſqꝫ diluculo in triſtia tranſegerint: rōnabilit̉ videret̉ ut hac die cōpus domini cōficeret̉. ⁊ inde vſqꝫ ad primā ſabbati iugi ſilentio cōſopiti a ſacri altaris myſteriovacaret̉. Rn̄deo ad hoc multiplex rō reddi pōtPrima eſt dn̄s noſter pridie quā pateret̉ accipiens panē ⁊ calicē benedixit. deditqꝫ diſcipulis dicens Hoc eſt corpus meū. Hic ē calix meꝰ: ⁊ tūcīmolatus eſt in manibꝫ ſuis: de qua īmolationeſubiūxit: Hoc facite in meā cōmemorationē. Illa igit̉ die .ſ. feria quinta nō ē omittenda cum ſitfirmiter iniūcta. ſexta ꝟo feria eſt dies ſecunda q̄velut ī monumēto ꝗeſcit: ſabbatū tertia q̄ veluta morte reſurgit. reſurrexit .n. ante diē. Triduuꝫergo dn̄ice mortis qd̓ ꝑfici nequeūt eo reſpectuꝙ ipſe a iudeis ē trucidatus: eo trāſponit̉ ꝙ ipſeſuis manibꝰ īmolat̉. Cuiꝰ quoqꝫ rei illud magnūeſt iudiciū ꝙ in nocte cene luminaribꝰ extinctisvigilias celebramꝰ. Sicqꝫ ſit ut quinta feria qͣſiſexta in duplū māna colligat̉: qm̄ in hac die quaſi in ſabbato nō inuenit̉. Secūda rō ē: qꝛ eccl̓iacorpꝰ illud quod flagellis ⁊ ſpinis ⁊ contumelijsiſta die reuera affectū eſt: nō debet cū miſſaꝝ ſolēnitatibus celebrari: qm̄ veniente veritate debꝫceſſare figura. Tertio qꝛ oblata eſt oſtia de manibus chriſti ⁊ noſtris. Nō ergo ſignificēt amici dūtrucidant inimici: ſꝫ tn̄ qꝛ ſemꝑ indigemꝰ cōione⁊ ſemꝑ eſt tēpus cōicandi. ſacerdos ipſum corꝑrecipit in oſtia a die antecedenti reſeruata. Qꝛ̄tarō eſt qm̄ hac die velū templi ſciſſuꝫ ⁊ cornua altaris trāſuerſa ſūt: ⁊ ita nō habemꝰ vbi corpꝰ xp̄icōficiat̉. Quinta eſt qꝛ .ſ. receſſit ⁊ ſublatꝰ ē verſacerdos .i. xp̄s ſponſus eccleſie: deſcēdit .n. ad īferos. Sextā rōneꝫ ponit Inno papa de cōſ. di.v. ſabbato: dicēs ꝙ iō in die paraſceue ⁊ in ſabbato ſancto ſacramentū nō celebrat̉: qꝛ cōſtat apoſtolus iſtis duobꝰ diebꝰ in merore ⁊ ī triſtitijsfuiſſe: ⁊ ſe ꝓpter mētū iudeoꝝ occultauiſſe. Miſſa .n. que in ipſo ſabbato celebrat̉ nō ad ipſuꝫ ſabbatum ſꝫ ad diē ꝑtinet ſubſequentē: ut infra dicetur: Septima qꝛ Moyſes ait: vos tacebitis ⁊ alius .ſ. xp̄s pugnabit ꝓ vobis: torcular .n. calcauitſolus. Cū igit̉ hac die nō ſit corpꝰ dn̄i cōficiēduꝫad hāc diē reſeruandū ē. Hec ſexta feria: ⁊ abiſta oēs alie. ſexte ferie pͥuilegiate ſūt ꝓpter xp̄ipaſſionē ſicut ⁊ a ſequēti dominica oēs alie dn̄ice ꝓpter eiꝰ reſurrectionē. Sunt aūt huiuſmodiſexte ferie ſex priuilegia .ſ. xp̄i immolatio. inferniſpoliatio. mortis cōculcatio. humani generis redēptio. paradiſi apparitio. ⁊ ſcripturaꝝ manifeſtatio. In paraſceue vno ſolo cibo veſcimur: ꝗaxp̄s ea die vnū .ſ. latronē ſibi incorꝑauit dicens:Hodie mecū eris in paradiſo. Un̄ ip̄e dixit. ſingulariter ſum ego donec trāſeam. De ſabbato ſancto paſche. Rubrica.Equit̉ videre d̓ ſabbato ſcō paſcheSane ſicut deꝰ oꝑibꝰ creatiōiſmūdi .ſ. in ſex diebꝰ cōpletis. in ſeptīareꝗeuit ab oī oꝑe qd̓ patrarat ſic ⁊ inſexta etate recreationis oꝑbꝰ cōſumatis: iuxͣ qd̓dn̄s in cruce pēdēs dixit Cōſumatū ē. in ſeptimaetate reꝗeuit. Cū .n. aīa eiꝰ paſſibilitateꝫ corporis