pͥncipales virtutes: iuſticia: fortitudo: temperātia⁊ prudētia. pedes ſunt mētis affectꝰ de ꝗbꝰ ſpōſus in canticis. Laui pedes meos qūo inꝗnaboillos. Et dn̄s inquit apl̓is. Qui locutꝰ eſt non īdiget niſi vt pedes lauet: ⁊ ē mūdꝰ totus. Et iterū.Excutite puluerē de pedibꝰ veſtris. duo ergo pedes ſunt duo mētis affectꝰ .ſ. timor ⁊ amor: pestimoris clauo fortitudinis dꝫ configi ne timidusꝓpter aduerſa ſuccūbat. vn̄ pſalmiſta. Confige timore tuo. c. m. a. iu. e. t. timui. Dū enī in petro metus clauo fortitudinis affixus nō extitit ad vocēancille xp̄m negauit. cū ꝟo cōfixuſ extitit ante reges ⁊ preſides: nomē dn̄i p̄dicauit. Pes amorisſiue appetitꝰ clauo iuſticie dꝫ configi .i. ne cupidꝰad illicita deſideria euaget̉. Si enī appetitꝰ fuerit confixus. tunc ſpūs concupiſcit aduerſus carnem. ſi ꝟo nō fuerit confixus. tūc caro aduerſusſpm̄ concupiſcit. Sic itaqꝫ xp̄ianꝰ pedes ſuos cruci dꝫ affigere: ne vel timidꝰ ſuccūbat vel cupidꝰeuaget̉. Alij tn̄ dicūt ꝙ xp̄s tribꝰ dūtaxat fuit clauis affixus ſignificantibꝰ tres cruciatꝰ quos ī cruce ſuſtinuit: viꝫ paſſionē ī corꝑe: paſſionē ī mente: ⁊ paſſionē in corde. Ambo enī pedes vno clauo affixi ſunt ita ꝙ dexter fuit ſuꝑ ſiniſtrū: ad ſignificandū ꝙ ſpūales affectiones ꝑ pedē dextriſignificāte ſuꝑeſſe ⁊ dn̄ari debēt terrenis ꝑ ſiniſtrū ſignificatis. Lancea ꝟo qua latꝰ eſt vulneratū charitas ē: de qͣ ſponſa ī canticis. Nulnerataſum charitate. Lateri ꝗdē cor contiguū eſt cuiusbn̄ficia diligimꝰ. qd̓ iō vulnerandū eſt vt affectexeat non ſolū ad amicos veꝝ etiā ad inimicos.Unde dn̄s ait. Diligite inimicos veſtros ⁊ benefacite his ꝗ vos oderūt: ⁊ orate ꝓ ꝑſequentibus⁊ calūniantibꝰ vos. Corona ꝟo ſpinea eſt penitētia circūponenda capiti .i. menti: de qͣ pſalmiſta.Conuerſus ſū in. e. m. d. c. ſpina. Hec corona detribꝰ ſpinis cōplectit̉ .ſ. contritione: confeſſionē ⁊ſatiſfactione. Prima pungit cor ꝑ dolorē ꝓpt̓ vanā cogitationē. Secūdo pungit os ꝑ pudorē propter variā locutionē. Tertio manū ꝑ laborē propter iniquā oꝑationē. Manꝰ enī oꝑa ſunt. vndepſalmiſta. Bn̄dictꝰ dominꝰ deꝰ. m. q. d. ma. m. adpreliū ⁊cͣ. Et Salomon in ꝓuerbijs. Dedit ei linum ⁊ lanā: ⁊ oꝑata eſt conſilio manuū ſuarumSunt igit̉ due manꝰ duo opeꝝ genera. vꝫ opusvolūtatis ⁊ neceſſitatis. Manus oꝑis volūtarijconfigi dꝫ clauo prudentie: ne curua faciat oꝑatenebraꝝ. dū enī in ſaluo clauo prudentie cōfixanō fuit. Saulꝰ eccleſiā ꝑſequebat̉. Cū vero ī paulo cōfixa fuit: ipſe ꝓ eccl̓a paſſus ē. Manꝰ verooꝑis neceſſarij clauo tꝑantie: ne lapſa nimis adſuꝑflua extēdat̉. Neceſſaria oꝑa ſunt naturalia:vt dormire: comedere ⁊ ſimilia. Et nota ꝟſus d̓cruce. Pes cedrus eſt truncus cypreſſus: oliuaſupremū. Palmaqꝫ tranſuerſuꝫ xp̄i ſunt in crucelignū Oſcula ⁊ adorata cruce duo preſbyterideferunt ad altare corpꝰ domini qd̓ p̓die fueratconſecratū ⁊ reconditū. Sacerdos ꝟo induta caſula illud ſuper corporale diſponit luxta latus calicis in quo ſit vinū ⁊ aqua mixtū non ſanctificatum: quaſi ipſo fcō dicat̉ hoc eſt illud corpꝰ de qͦſanguis ⁊ aqua fluxerunt. Utrū aūt ex cōtractuhoſtie vinū conſecret̉. dcm̄ eſt in titulo p̄cedēti.Quo fcō incipit mox. Oremꝰ preceptis ſalutaribus. ꝑficiens dn̄icam or̄onem: ⁊ illā. Libera nosquēſumꝰ. in quo repreſentat̉ antiqua apoſtoloꝝcelebrandi miſſam cōſuetudo. Priꝰ enī lectionep̄miſſa dicebātur ſolūmō ꝟba illa. Hoc eſt corpꝰ⁊cͣ. Hoc eſt ſan. me. ⁊cͣ. ſed ipſi poſtmodū dn̄icaꝫor̄onem addiderūt: ⁊ ita illo modo hac die celebrat̉: de quo dcm̄ eſt in pͥncipio quarte ꝑtis. Exꝗbꝰ colligitur ꝙ ſola dominica oratio non ſufficit ad euchariſtiā conſecrandū. Siꝗdē ſacerdosalio tempore dicens. Per oīa ſecula ſeculoꝝ eleuat calicē cū corpore domini: ⁊ poſtea dicēs. preceptis ⁊cͣ. calicem depoſitū iterū cooppit in quoillud nobis ſignificat̉ ꝙ de cruce depoſitum corpus dn̄i ſepelit̉. ¶ Duo aūt p̄ſbyteri ꝗ hodie corpus ad altare deferunt: repreſentāt Ioſeph ⁊ nicōdemū qui corpus dn̄i tulerūt ad ſepulchrum.Tres p̄miſſi canonis articuli .ſ. Preceptis: paternoſter: ⁊ libera nos queſumꝰ. ſuꝑ depoſitū calicēꝓferunt̉: qꝛ tribꝰ diebꝰ ſepultꝰ dominꝰ occultat̉Et or̄o ipſa. Libera nos alta voce: ſicut ⁊ dominica or̄o ꝓfert̉: ꝓut dem̄ eſt in quarta ꝑte ſub ti.de ſilentio poſt or̄onem dominicā. Nec eſt p̄tereundū de hac die qn̄ ꝑticula hoſtie in calicē mittitur non dicunt̉ verba illa. Fiat cōmixtio: qꝛ ibi d̓ſanguine mentio fit: ſed in calice ſanguis non eūnec hodie cōſecrat̉: ⁊ fracta hoſtia non dr̄. Paxdn̄i ⁊cͣ. eo ꝙ oſcula circūſtantiū nō ſequunt̉. or̄oqͦqꝫ illa. Dn̄e iheſu xp̄e fili dei ⁊cͣ. ⁊ illa. Corpustuū dn̄e omittūt̉: qꝛ ibi mētio d̓ ſanguīe fit. omittunt̉ etiā illi ꝟſus. Quid retribuaꝫ dn̄o. ⁊cͣ. Illaqͦqꝫ Placeat tibi. etiā omittit̉: qꝛ ibi ꝯtinet̉. Preſta vt hoc ſacrificiū qd̓ ocul̓ tue ⁊cͣ. Hac ēt die ſacrificiū nō offert̉ ſacramētaliter: ſed ſumit̉ alteradie oblatū. Agnꝰ dei nō dr̄: qꝛ nō videt̉ eē inuocandꝰ ꝗ cernit̉ in agone deficere. Et cuꝫ ſilentioſacerdos cōicat. vn̄ poſtcōmunio non cantat̉: ꝗanobis ſumentibꝰ. ſanguis ille quē ſumimꝰ d̓ orenr̄o ꝓ nobis ad dn̄m clamat. Nos enī ſumꝰ terrailla q̄ aperuit os ſuum ⁊ bibit ſanguinem abel. i.xp̄i que effudit cayn .i. populꝰ iudaicꝰ. vn̄ ſcūs eſtvagus ⁊ ꝓfugꝰ ſuꝑ terrā. Iuxta illud. Diſperdeillos in virtute tua: ⁊ factꝰ eſt maledictꝰ illa maledictione. ſanguinis eius ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios noſtros. Et rurſus poſtcōmunio q̄ iubilū ⁊ letitiā ſignificat nō dr̄: qꝛ eccl̓a illa die plorat. ¶ Sed qͣre xp̄s voluit pati ſexta feria. Rn̄deo: vt dies qͣcrucifixus eſt coaptaret̉ ſexte ferie pͥme creationis ⁊ ſexte etate huiꝰ mūdi. Siꝗdē ī fexta feriapͥmꝰ hō. ſ. Adā creatꝰ eſt ad imaginē dei: ⁊ ex latere eiꝰ dormiētis ſumpta coſta femina fabricata⁊ in ſexta etate filiꝰ dei: vt hominē ad imagineꝫdei creatū redimeret in carne apparuit: ꝗ ī ſexta
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten