exiuit quodāmodo requieuit: ⁊ ꝓpterea in ſepulchro dormiuit. iōqꝫ dies iſta ſabbatū appellaturqd̓ requies īterpretat̉: vt dcm̄ eſt ī ꝓhemio ſecūde ꝑtis: qd̓ antonomaſice ſabbatū ſanctū dicitureo ꝙ vt p̄miſſuꝫ ē: ſignificat requiē xp̄i ab oꝑerecreationis in fine ſexte etatis. vel ꝓpter requiēxp̄i in cuiꝰ morte ſanctificati ſumꝰ. Dicit̉ etiā ſanctum ꝓpter baptiſmū qd̓ fit in die iſta in qͣ nouaeccl̓e ꝓles ſanctificat̉. ¶ Hec aūt dies ſicut precedens nullū hꝫ officiū diuinū: in quo conſtat apoſtolos fuiſſe ⁊ in merore fuiſſe: de cō. di. iij. ſabbato. Nā officiū qd̓ cantat̉ eſt noctis diei dn̄ice: decō. di. i. in ieiunijs. lxxv. di. ꝙ a patribus .ſ. de reſurrectione nō de ſabbato: ſicut ⁊ contigit in ſabbatis quatuor tēporū: qd̓ apparet ex eo: qꝛ dr̄ incerei benedictōne hec eſt nox. ⁊ in collecta miſſe.Deus ꝗ hāc ſacratiſſimā noctē. vnde ātiquitꝰ totum officiū de nocte dicebat̉: ⁊ adhuc in pleriſqꝫlocis fit. Primo ad notandū ꝙ cathecumini qͦrūeſt ipſum officiū cōſepulti cū xp̄o. ꝑ baptiſmuꝫ reſurgent cū ipſo. Secundo ꝓpter viſitationē mulierū ad ſepulchruꝫ dn̄i mane venientiū. Tertioqꝛ dn̄s de nocte reſurrexit ẜm Hiero. ⁊ Grego.⁊ Ambro. ⁊ ideo qꝛ nox illa tāto lumīe illuſtrataeſt de domini reſurrectione: merito tūc vigilare⁊ deo laudes canere debemus. Traditio quoqꝫiudeoꝝ eſt xp̄m media nocte ventuꝝ: in cuius figura angelꝰ tranſiuit media nocte ꝑcutiendo pͥmogenita egyptioꝝ: ⁊ dn̄s trāſiuit ꝓtegendo populū ſuū. Et Hiero. Reor inquit traditioneꝫ apoſtolicā ꝑmāſiſſe: vt in die vigiliaꝝ paſche an̄ noctis mediū dimittere nō licet populos expectantes xp̄i aduentū: vt reſurgēti ſaluatori occurrant⁊ poſtqͣꝫ tp̄us illud tranſierit ſecuritate p̄ſumptafeſtiuū cunctos agere diem. Sed qꝛ qd̓ ꝓ deuotion fuerat īſtitutū in minꝰ honeſtas actiones ꝗbus nox facultatē prebet conuerſuꝫ eſt. īſtitutuꝫfuit vt officiū ipſiꝰ noctis de die celebraret̉. Dehoc tactū eſt in ꝓhemio quarte ꝑtis: ⁊ ī quīta parte ſub ti. de nocturnis. Auguſtinꝰ tam̄ dicit dn̄min diluculo ſurrexiſſe. ⁊ ipſum ꝑ. xl. horas mortuum ſiue in ſepulchro extitiſſe. cui eccleſia conſentire videt̉ q̄ ꝓ reſurrectionē matutinū eadē celebrat hora. ¶ Silet ergo eccl̓a vſqꝫ in horaꝫ decimam: ⁊ tūc congregat ad officiū celebrandū: qn̄reſurrectio appropinquat viꝫ circa veſperam nōctis que luceſcit in pͥma ſabbati: ⁊ per totā noctēvſqꝫ ad diei claritatē continuat vt illud īpleaturNox illuminatō mea ī delicijs meis: ⁊ nox ſicutdies illuminabit̉. Tribus aūt de cauſis dr̄ hec dies illuminata. Primo qꝛ refulget in delicijs nr̄isꝓpter redemptionē ſeu reſurrectionē animaruꝫque licet ſit in die paraſceue morte domini recuperata. eius tamē gaudiū ⁊ letitia eſt ad hāc noctem tranſlata ꝓpter rōnem poſitam ſub quīta feria cene domini: vbi agitur de olei conſecrationeSecundo ꝓpter reſurrectionem corpoꝝ que domino reſurgente pͥma ſabbati ſperat̉ futura iōqꝫvigilamus ⁊ reſurgenti vigilādo cōcinimꝰ. Tertio ꝓpter baptiſmi ſacramentū quod hodie celebratur. quoniā ab illis cauſis ſumpſit exordium⁊ illarū nobis tribuit fructum. Celebratur enimhac die cathecuminorū officium: vt ipſi xp̄o conſepulti ꝑ baptiſmum ī morte cum eo reſurgāt.Hec ergo nox paſcha dr̄ qd̓ tranſitꝰ īterpretat̉: qͣtrāſiuit dn̄s de mundo ad pr̄em de morte ad vitā trāſimꝰ ⁊ nos. Paſcha enī noſtꝝ īmolatus eſtxp̄s. de hoſte ad pr̄em: de tenebris ad lucem: dereatu ad gr̄am: de pena ad gl̓aꝫ: de pugna ad victoriam. Hec nox ſiue paſcha ī qͣ reſurrexit dn̄sfuit. xvij. luna mēſis pͥmi .i. aprilis ꝗ ē pͥmꝰ apudhebreos: ꝗ cōputāt menſes ẜꝫ lune curſum. Iōꝗdem ī mēſe pͥmo reſurrexit: qꝛ ipſe ē pͥncipiumItē iō ī luna .xvij. vt ꝑ obſeruationē decalogi ꝑduceret nos ad eterna requiē ſabbati ſui. Surrexit igit̉ tūc cū luna alta petit ad deſignādū ꝙ eccleſia petere dꝫ alta virtutū: ⁊ ſcādere ad templaceloꝝ. Itē ī tertia ebdomada lune ſurrexit: ꝑ qd̓tertiū tp̄s .ſ. gr̄e adueniſſe ſignificauit: ⁊ inde eſtꝙ cum ſemꝑ ī luminatione aprilis ⁊ ī pleniluniohāc ſolēnitatē ex iuſſu dn̄i celebremꝰ: qn̄qꝫ ī nr̄eaprili: ⁊ quādoqꝫ ī martio eā ſolēnizamꝰ. ſꝫ cū pxij. lunatōes cōſtituimꝰ imitamur ꝙ ꝑ decē legis⁊ duo charitatis p̄cepta ad reſurrectionis gl̓amꝑueniemꝰ. Si ꝟo eā pꝰ. xiij. lunatōes obẜuamꝰīnult̉ ꝙ ꝑ decalogū ⁊ trinitatē ꝑueniamꝰ ad gloriam eternitatis. Adhuc iō hec nox in pleniluniocelebrat̉: quoniā lune iubar luminis a ſole mutuatur. Luna ē eccl̓a: ſol xp̄s ꝗ dū occidit occidit̉:ſꝫ eiꝰ occaſu eccl̓a gr̄e plenitudine illuſtrat̉. Iteꝫhec nox ī qͣ xp̄s reſurrexit eꝗuoctio trāſacto qn̄ſ. dies īcipiūt creſcere ⁊ eē maiores noctibꝰ celebratur. Primo qꝛ pꝰ ignorātiā ꝓlongat̉ de deoſcīa: ⁊ vbi habūdauit iniquitas ſuphabūdauit ⁊⁊ gr̄a. Secūdo qꝛ virtutes ī nobis creſce̓ ⁊ vitiaſuꝑare debēt. Tertio qꝛ ꝑ eiꝰ reſurrectōem tenebre mortis cepere minui ⁊ dies vite cepit augeriQuarto ꝗa ꝑ ipſū ꝗ ē lumē de lumīe. ꝑuenit̉ addiē lucis eterne. Itē hec nox celebrat ī vere qn̄pꝰ hyemis aſꝑitatē flores vernāt ⁊ volucres iubilā: qꝛ pulſo ꝑfidie gelū mūdꝰ floruit pulchritudine virtutū: Et ī oēm terrā exiuit ſonꝰ eoꝝ. hecnox ē vtriuſqꝫ diei cōis .ſ. ſabbati p̄cedētis ⁊ dn̄ice ſequētis. Nā vſqꝫ nūc dies p̄cedebāt noctemnūc ecōuerſo ſit: Conditor .n. tꝑis fecit a pͥncipiodies naͣliter p̄cederet noctē ẜꝫ qd̓ dicit ſcripturafiat lux ⁊ ſcā ē lux. ⁊ ea ꝓcedēte ꝑ ſuꝑiꝰ emiſperium ab oriēte ī occidēte ſcm̄ ē veſpe ⁊ redeunteea ꝑ īferiꝰ emiſperiū ab occidēte ī oriētē ſcm̄ eſtmane. Preceſſit ergo dies noctē ī ſignū ꝙ hō ſiue adā trāſiturꝰ erat de luce virtutuꝫ ī tenebrasvitioꝝ ſiue ꝙ hō a die ꝑadiſi deſcēdēt ad noctēīferni. ſꝫ ī reſurrectōis nocte artificialiter fec̄ dominꝰ vt nox reciprocādo p̄cedēt diē in ſignū reparationis ſecūdi ade: ꝗ nos ꝑ ſuā reſurrectionēde peccatorū tenebris reparauit ad luceꝫ. Undex 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten