numerus ꝑfectus eſt. Euāgeliuꝫ eſt Ante die̓Iohan. decimotertio cap. vbi ſequit̉. Cū dilexiſſet ſuos Iheſus in fine dilexit eos. ⁊ eſt de dilectione ⁊ humilitate: qꝛ illud ſacramentū eſt dilectionis ⁊ humilitatis. Agit̉ etiā ibi de lotione pedum: qꝛ dominꝰ ꝓcinxit ſe lintheo .i. humanitatepuriſſima: īmittens aquā in peluim .i. gratiaꝫ incorde ⁊ lauit pedes .i. affectus. Uenit autē ad ſymonem petrū: qui recuſauit ex humilitate tantuꝫtertia tamē vice obediuit: ⁊ oportuit eū obedire:vt haberet partē cū eo. vnde vocat̉ Symon petrus ꝓpter obedientiā. ¶ Tres ergo ſunt cauſequare dominꝰ voluit lauare pedes diſcipulorumPrimo ꝓpter ſignū dilectionis. Secūdo ī exemplum humilitatis. tertio ratione myſterij. Quiaſotio pedū deſignat lotionē affectuū. Puluis enīadheſerat pedibꝰ apoſtolorū .i. elatio inanis gl̓equādo dixerāt. Domine ī noīe tuo eijcimus demonia: ⁊ quādo conuertebant̉ plures: vel triſticia quādo non conuertebant̉ hoīes ad volūtatēſuā. Et ideo oportuit lauari huiuſmōi affectiōesin illo die: vt ſic eēt mundi toti. ¶ Nam primadie ieiunij dixit dominꝰ. Tu autē cū ieiunas faciem tuā .i. aīam vel rationē tuā laua .i. a peccatomortali munda. Cum igit̉ a pͥncipio lauamꝰ nosa peccato mortali. a puluere .i. a venialibus debemus abſtergi. Hoc aūt ſit vt digne poſſumꝰ accipere corpus chriſti quod ſit ꝑacta perfecte penitentia. Et ideo fiunt penitentium abſolutiones inhac die vt premiſſum eſt. ¶ Pedū quoqꝫ lotio ſignificat lotionē Marie quando lauit lachrymispedes domini. iō cantat̉ antiphona illa. Mulierque erat ī ciuitate peccatrix. ¶ Rurſus locio pedum ſignū eſt remiſſionis peccatoruꝫ. In baptiſmo nāqꝫ vnuſquiſqꝫ totus abluit̉: ſed cū in rebꝰhumanis poſtea viuit̉ vtiqꝫ terra calcat̉. Ipſi .n.humani affectus ſine quibꝰ ī hac vita mortali n̄viuitur quaſi pedes ſunt. Qui ergo non indigetniſi vt pedes lauet. oſtendit oīa peccata ſibi eſſedimiſſa ſine quibus hec vita non ducit̉. Pedesergo qui ſunt vltīa pars corporis lauātur ad notandum ꝙ iudei aquā baptiſmatis ī vltimo tꝑemundabūtur. vnde ⁊ relique iſrael ſaluabuntur.Quare aūt fiat hec lotio iſta die ſupra dictuꝫ eſtEt eſt notandū ꝙ ex oībus mādatis dei iſtud ſolum dicit̉ anthonomaſice mandatū: qm̄ maioriexhibitione officij hoc obſeruari precepit: cū diſcipulis ſuis pedes lauit dicens. Si ego laui vobis pedes dominꝰ ⁊ magiſter: ⁊ vos inuicem debetis alter alterius pedes lauare. Et etiā cū interdicto ait petro. Si nō lauero tibi pedes ⁊cͣ. Mādatū etiā illud de quo dcm̄ eſt in ꝓximo ſabbatoqd̓ ſit a prelatis: repn̄tat illud qd̓ xp̄s fecit. Et attende ꝙ ad antiphonas que dicūtur duꝫ fit mandatum nō dicit̉ niſi vnus ꝟſus de vno pſalmo:quia alij eiuſdem pſalmi non ita cōueniunt cumantiphonis: vel cum his que in ipſo mādato fiūtIn offertorio oſtendūtur premiſſa duo ſimul vſdelicet ꝙ debemus a mortalibꝰ ⁊ venialibus abſtergi. dicendo Dextra domini fecit virtutē abluendo a mortalibus. Dextra domini exaltauit meabluendo a venialibꝰ. ¶ Poſtcōmunio. Ne dominus Iheſus poſtqͣꝫ cenauit. Iohannis. xiiij. c.oſtendit̉ humilitas: ⁊ eſt ſecundi tōni: ꝓpter ſecundā lotionē a venialibꝰ. ¶ Breuiter auteꝫ notandū eſt ꝙ huius miſſe officiū noſtre redemptōnis continet ſummā ⁊ myſteriū. Nā in euāgeliolegit̉ de pedū lotione: in epiſtola de corpore xp̄i⁊ ſanguīe. in ītroitu de cruce. ī graduali de morte: in offerenda de reſurrectione. Nā hec omniaſecumdū miſticū ſenſum ex euāgelio quod ē caput officij pendent. Chriſtus quidē cū diſcipuliscenans. ſurrexit a cena. veſtimenta depoſuit: lintheo ſe precinxit aquā in peluim miſit: ⁊ inter cenandum pedes eorū lauit: ⁊ ipſos lauare docuit⁊ poſt lotionem iteruꝫ recubuit. ¶ Nempe xp̄ma cena ſurgere eſt ab acubitu patris venire: veſtimenta deponere ſe exinanire: lintheum precīgere. formā ſerui accipere: aquaꝫ in peluim mittereſanguinem ſuum effundere: pedes lauare: peccaca remittere: lintheo extergere: paſſionis fide mūdare: veſtimenta reſumere: eſt a mortuis reſurgere: ⁊ veſtem glorioſe carnis induere: recūbereeſt aſcendere: ⁊ in dextra dei ſedere. Ad hec pertinent officia. Diſcipulos docere eſt eis ſpiritumſanctum mittere. Ueruntamen quia nondum ꝑfecte credebant: ideo non dicit̉. Credo. Ecce breuiter ſummam redemptionis humane que fuitomnibus ſufficiens: ſed non efficiēs. Unde agit̉in oratione. Deus a quo ⁊ iudas. De duobus generibus penitentium. vno proficientiuꝫ: vt latronis confitentis qui audire meruit. Hodie mecuꝫeris in paradiſo: ⁊ alio non proficientiuꝫ: vt latronis condemnantis ⁊ iude proditoris qui laqueoſe ſuſpendit. ¶ Innocentius papa ſtatuit hac diecorpus chriſti ſub ſpecie panis reſeruari: vt infirmi ⁊ religioſi quibus eſt neceſſitas communicandi habeant ipſum: ⁊ propter officium adimplendum. Nam in duobus diebus ſequentibus nonconficitur corpus chriſti. ¶ Sanguis vero nonſeruatur ſub ſpecie vini propter multa. ¶ Primoquia vinum quod liquidum eſt: de facili poſſetex negligentia ſpergi. Secundo quia per caliceꝫqui hac die ſumitur finis veteris legis intelligitur. Unde ſecundum Lucam per caliceꝫ diſcipulis: ⁊ non alijs eadem die datum dominus diſcipulos deſignauit. Tertio quia corpus quodſeruatur non eſt ſine ſanguine. Quarto quiaper hoc ꝙ ſanguis non ſeruatur. oſtendit ꝙ vetus ſacrificium debet ceſſare. Panis niamqꝫ nouum. Uinum vero vetus deſignat teſtamentuꝫAd quod oſtendendum dominus cum bibiſſetinquit. Conſummatum eſt. Ergo calix ſumitur ⁊panis ſeruatur: eo ꝙ lex finem ⁊ euangelium habet initium. Quinto quia chriſtus dixit ī cenadomini. Amen dico vobis non bibam ammodo